Games ontdekken? De gameredactie kiest om de week een (nieuwe) game die aandacht verdient. In het geniale Big Walk moet je communiceren en leer je jezelf en je vrienden beter kennen.
is pop- en gamejournalist van de Volkskrant, met speciale aandacht voor de opkomst van artificiële intelligentie in de kunst.
Mijn vaste gamevriendin kent mij langer dan vandaag. Zij weet bijvoorbeeld dat ik zenuwachtig word van baasgevechten. En dat ik in openwereldgames de neiging heb te verdwalen. Ieder zijn gamepersoonlijkheid.
Vorige week verscheen een spel dat je dwingt die persoonlijkheid van jou eens onder de loep te nemen. En dat niet alleen: je spiegelt jouw avatar ook aan die van je gamevrienden. Want je moet intens samenwerken en een wereld verkennen waar je in je eentje niets te zoeken hebt.
In Big Walk speel je met een vriend of groepje vrienden, allemaal op je eigen scherm en met een headset op je hoofd. Je spreekt af en ploept in een bergachtige, stille wereld, waarin alleen jullie aanwezig zijn.
Je bent een bolvormig poppetje met langwerpige armen. Je kunt naar elkaar zwaaien, objecten van de grond rapen en elkaar zelfs optillen. Maar je kunt natuurlijk ook met elkaar praten door je microfoon, en zeggen: laat me los.
Je loopt samen de wereld in. Maar als je uit elkaar dwaalt, kun je elkaar niet meer horen: het stemgeluid van je maatje sterft langzaam weg. Deze gamefunctie, ‘proximity chat’, is vaker gebruikt, maar nog nooit zo hilarisch als in dit sensationeel leuke spel.
Wat je moet doen is even onduidelijk, dus je loopt samen op opvallende objecten in het landschap af. Daar krijg je mysterieuze puzzels te verwerken die je samen moet oplossen. Maar je wordt gedwongen uit elkaar te gaan. Bijvoorbeeld omdat speler 1 een knopje ingedrukt moet houden, waardoor verderop een doos opengaat, waar speler 2 dan iets uit moet halen.
Alleen op pad dus. Mijn gamevriendin drukt op het knopje, op een platform op een berg. Ik ga onderweg. ‘Succes!’ Praten kunnen we nu niet meer. Ik denk een korte route te hebben gevonden door een ravijn. Dat gaat mis. Ik val in een kloof. Probeer eruit te klimmen. Lukt niet. Wat nu? Mijn gamevriendin staat daar maar op dat platform op die knop te drukken.
Ineens lukt het toch: ik klauter uit de spelonk. Maar het is stikdonker geworden, ik zie niets meer. En ja hoor, ik ga weer aan het dwalen. Kansloos natuurlijk.
Ik denk na. Wat gaat mijn gamevriendin nu doen? Ik denk dat ze mij gaat zoeken. Om me te redden, zoals gewoonlijk. Dan kan ik beter stil blijven staan.
En ineens zie ik vanuit het donker een lichtbal komen aanrennen. Die lichtbal heeft ze ergens gevonden en opgepikt, om de weg te kunnen vinden door de nacht. En naar mij.
Ze komt dichterbij. En als ze op een meter of drie is, hoor ik weer een stem: ‘Ik zag je in die kloof vallen!’ Wat blijkt: op het platform stond ook een verrekijker. Ze kon me gewoon zien rondlopen. En verdwalen.
Nu staan we samen te springen van blijdschap dat we elkaar weer hebben gevonden. En dit gevoel van saamhorigheid en teamwork, zelfs van ontroering, heb ik geloof ik nooit eerder ervaren in een game.
Dwingend advies aan iedereen: ga Big Walk spelen.
Big Walk, van gamestudio House House, is te spelen op PS5, pc en Nintendo Switch 2. Het is te koop voor ongeveer € 10 en is gratis beschikbaar via PlayStation Plus.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant