DELFT - Ze hadden nooit durven dromen dat ze het nog mee mochten maken, maar toch zijn Hans en Wil op hun 77ste en 76ste met elkaar getrouwd. Wat hun huwelijk extra uitzonderlijk maakt, is dat Wil op dit moment op sterven ligt. Toch gaven ze elkaar op 7 augustus het jawoord. 'Wist niet dat vreugde en verdriet zo dicht bij elkaar konden staan.'
Wil heeft al zo lang als kleindochter Charlène zich kan herinneren last van haar nieren. In de afgelopen weken is de gezondheid van haar oma dermate verslechterd dat ze op bed in de woonkamer ligt. Charlène komt vaak langs bij haar zieke oma. 'Ik wilde voor ze overlijdt het een en ander nog uitzoeken. Dus ik vroeg onder andere: zijn jullie eigenlijk getrouwd?'
'Nou', vertelt opa, 'eigenlijk niet. Maar ik zou het wel nog willen.' Wil en Hans waren ooit wel getrouwd. Ze ontmoetten elkaar op de dansschool Koot in Delft. In 1972 gaven ze elkaar op 28 december het jawoord. 'Maar na een aantal jaar zijn ze weer gescheiden, bleek uiteindelijk', vertelt Charlène.
'De precieze reden weet ik niet meer, maar ik begreep van mijn opa dat hij een hele tijd niet thuis heeft gewoond.' De twee vinden hun weg uiteindelijk terug naar elkaar, nog voor de eeuwwisseling. Hans en Wil krijgen een zoon, de vader van Charlène.
Wil worstelt dus al jaren met haar gezondheid. Als Charlène ongeveer anderhalve week geleden hoort dat haar opa en oma nog wel zouden willen trouwen, twijfelt ze geen moment.
'Ik heb heel snel alles geregeld. Ik heb een spoedhuwelijk aangevraagd, een doktersverklaring geregeld, een trouwambtenaar benaderd.' Alleen nog wachten op akkoord van de officier van justitie.
Dat laat niet lang op zich wachten. Op donderdag worden de papieren ingeleverd, op vrijdag ontvangt Charlène groen licht van de officier van justitie. 'Om 15.00 uur hoorden we dat het door kon gaan, om 16.00 uur stond de BABS op de stoep. De trouwambtenaar wilde het zó graag laten lukken. Ze voelde echt als familie.'
Vrijdag 7 augustus is het zover: Hans en Wil geven elkaar voor de tweede keer in hun leven het jawoord. 'Het was heel intiem, in de woonkamer bij mijn opa en oma', blikt Charlène terug. Er zijn zes getuigen aanwezig, waaronder Charlène en haar vriend, haar andere opa, haar vader en de opa en oma van haar vriend.
'Het was zo schattig, mijn opa had nog snel bloemen geplukt uit de tuin om toch nog een bruidsboeketje te maken voor mijn oma.' Oma is fan van Frans Bauer, dus eerst wordt er nog een plaat van de zanger gedraaid. Hans staat naast het bed van Wil, die inmiddels permanent in de woonkamer van hun woning in Delft staat.
Kijk hier hoe Hans en Wil elkaar het jawoord geven:
Het huwelijk is voltooid. 'Mijn opa heeft twee dagen na de bruiloft nog zijn trouwpak aangehouden, zo ontzettend trots is hij.'
'Hij zei ook nog zoiets moois: ik wist niet dat vreugde en verdriet zo dicht bij elkaar konden staan', aldus de kleindochter van Hans en Wil. De dag na de bruiloft gaat het opeens heel slecht met oma.
'We dachten toen: oh, ze heeft echt nog volgehouden zodat ze het huwelijk mee kon maken. Maar inmiddels zijn we anderhalve week verder en is ze er nog steeds.'
Het oudere echtpaar is dolblij dat ze dit nog hebben mogen meemaken door het snelle handelen van hun kleindochter, ondanks de slechte gezondheid van Wil.
Source: Omroep West Den Haag