PIJNACKER-NOOTDORP - Wie ze weleens bezig ziet of hoort, zal zich afvragen: loopt dit wel goed af? Meerkoeten kunnen ontzettend tekeergaan. Tegen andere vogels, maar ook onderling. Waarom is dat? We vragen het aan ecoloog Myra van der Meulen van de gemeente Pijnacker-Nootdorp.
Zie je iets in je tuin, op het balkon, in de straat, wijk, stad of dorp waarvan je denkt; wat is dat nou of hoe zit dat nou? Mail het ons, dan legt een ecoloog het in onze rubriek Natuurvraag uit. Het e-mailadres staat onderaan dit artikel.
'Meerkoeten zijn heel territoriaal en fel. Aan het begin van het broedseizoen, in maart of april, kiezen ze een gebied uit en daar blijven ze. Dat gebied verdedigen ze ook', vertelt de ecoloog.
'Ze beschermen het tegen natuurlijke vijanden, zoals roofvogels en vossen, maar ook tegen soortgenoten.' Het is zo erg, dat de kleintjes zelfs onderling vechten om voedsel. 'Waarbij ze het niet altijd allemaal overleven.'
De vijandelijkheden lijken tegen het eind van het jaar als sneeuw voor de zon verdwenen. 'In de winter gaan meerkoeten juist gebroederlijk in grote groepen bij elkaar zitten in het weiland', weet van der Meulen.
'Dan zijn ze beter beschermd tegen roofdieren. En in de winter eten ze gras.'
Meerkoeten spelen zich niet alleen in de kijker door hun agressieve gedrag, hun nesten zijn ook opvallende verschijningen. 'Meerkoeten staan erom bekend dat ze plastic of ander afval in hun nesten verwerken. Waarom ze dat doen, weten we eigenlijk niet,' zegt Van der Meulen.
Dat is wel onderwerp van onderzoek. 'Misschien is het om ze steviger te maken of omdat er niks anders voorhanden is', speculeert de ecoloog.
'De meerkoet is steeds meer de stad in getrokken. Daar is het warmer en er zijn minder natuurlijke vijanden.' Dat is belangrijk, want hoewel een meerkoet veel eieren legt, wordt maar een fractie daarvan een volwassen meerkoet.
'Dat komt zowel door gebrek aan voedsel. Of doordat de jongen worden opgegeten.'
Het is nog best lastig om te zien of je nu te maken hebt met een meerkoet of een waterhoen, maar ecoloog Van der Meulen kent daar een trucje voor. 'Het ezelsbruggetje is dat in het woord meerkoet het woord koe zit.'
De koe zoals we die van de geijkte plaatjes kennen, is natuurlijk zwart met wit. 'Daaraan herken je de meerkoet, want die is dat ook.'
Bij de jonkies is dat niet zo. 'Die hebben rode kopjes, die later pas wit worden', weet de stadsecoloog. Je ziet de meerkoet altijd kopje onder gaan op zoek naar eten.
Ook dat heeft een reden: 'Duiken kunnen ze niet, dus ze moeten het hebben van de waterplanten die ze met hun kop kunnen bereiken.'
Heb je ook een natuurvraag? Mail je vraag met een foto waar het over gaat naar: natuurvraag@omroepwest.nl dan zal een van de ecologen deze voor je proberen te beantwoorden.
Source: Omroep West Den Haag