DELFGAUW - 'Ik wist niet wat de bron van het geld was.' Tariq is een man van weinig woorden. 'Maar wat dacht u dan?', probeert de rechter te achterhalen. 'Ik heb er niet over nagedacht', is het korte antwoord. Dat klinkt toch een beetje vreemd, als de politie bijna 24.000 euro cash bij je vindt.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
Het verhaal dat de verdachte na zijn aanhouding aan de politie vertelt, klinkt meer alsof hij het heeft afgekeken uit een B-film uit Hollywood dan als een geloofwaardige verklaring.
Tariq is pakketbezorger en zit dus veel op de weg. Op een dag reed hij achter een politieachtervolging, waarbij de politie achter een motorrijder aanzat. Hij zag dat die motorrijder een tas weggooide.
Daarop zette hij zijn bus stil, viste de tas uit de berm en nam hem mee naar huis. Pas thuis zag hij dat er geld in zat. Veel geld zelfs.
'U komt thuis, u ziet het', somt de rechter op. 'U heeft er pakketjes van gemaakt met bonnetjes erbij en die verstopt u in uw huis en uw auto. Wat dacht u dan?' Tariq, kortaf: 'Ik was geschrokken. Ik dacht niet dat het van een misdrijf kwam.'
'U dacht dat u de eerlijke vinder was?' vraagt de rechter. 'Ik heb niets gevonden', sputtert de verdachte tegen. 'U heeft iets gepakt wat iemand heeft weggegooid, zegt u.'
'Toen ik zag dat het een grote hoeveelheid geld was, was ik geschrokken. Bang.' De rechter kijkt de man secondenlang peinzend aan en zegt dan: 'Dat verhaal laat ik maar voor wat het is.'
Ze moet de andere aanklacht nog behandelen. De politie kwam namelijk bij de verdachte terecht nadat zijn opdrachtgever aangifte had gedaan van de diefstal van zes iPhones. Die had Tariq meegekregen uit het postsorteercentrum, maar niet bezorgd.
Hij houdt vol dat hij aan het eind van een dagje bezorgen een grote enveloppe in zijn bus vond zonder adressticker en dat hij die dan maar even thuis had gelegd om later weer terug te geven. 'Maar ik heb niks meegenomen.'
'Nou, als u het uit uw bus haalt en thuis in een kast legt, dan heeft u het toch meegenomen?' De bullshitmeter van de rechter draait inmiddels op volle toeren.
'Ik was bang dat de kinderen ermee zouden gaan spelen, daarom lagen ze in die kast.' De rechter vraagt of hij dat vaker doet. 'Soms, en ik neem ook wel pakketjes aan voor de buren.'
'Dus u neemt vaker pakketjes mee en die bergt u dan op in de slaapkamer. Is dat normaal?' De verdachte komt met een fraaie cirkelverklaring: 'Die telefoons zaten in een groot, wit pakket en toen ik dat pakket zag liggen, waren het telefoons.'
'Maar waarom legt u die dan op de kast?' probeert de rechter nog een keer. 'Omdat ik de scanner moet inleveren en die geef ik mee aan een collega.'
'Maar ze waren al op 26 augustus weg en op 12 september lagen ze nog steeds bij u op die kast. Had u dat niet eerder moeten regelen?' De verdachte heeft ook nu zijn antwoord klaar. 'Ik was in die tijd ontzettend gestrest en had problemen met mijn vrouw.'
De rechter doet haar best om een neutraal gezicht te houden bij al die ontwijkende antwoorden, maar dat valt niet mee.
'Klopt het dat u bent ontslagen?' Tariq knikt. Deze vraag hoeft hij niet te ontwijken. 'Ik ben weggestuurd bij het pakketbedrijf, maar ik rijd nog wel voor de onderaannemer.'
Voor de officier van justitie is het duidelijk: zowel de diefstal van de telefoons als het witwassen van crimineel geld is te bewijzen.
Het verhaal over de motorrijder en de achtervolging noemt de officier, met gevoel voor understatement, 'niet verifieerbaar en enigszins onwaarschijnlijk'. Een magistraat zegt nou eenmaal niet 'gelul'.
'Hij moet hebben geweten dat het geld afkomstig was van een misdrijf en door het achterover te drukken heeft hij het witgewassen.'
De officier legt uit dat hij normaal gesproken een celstraf van acht weken zou eisen, maar omdat Tariq dan niet voor zijn gezin kan zorgen, gaat hij voor een taakstraf van 112 uur en twee weken voorwaardelijke celstraf als stok achter de deur.
'Zijn bus mag hij terug hebben. Van het geld is tot mijn verbazing 17.500 euro aan hem teruggegeven, dus daar hoeft u niet meer over te beslissen', zegt hij tegen de rechter.
De rechter fronst haar wenkbrauwen in opperste verbazing. 'Heeft u dat geld teruggekregen?' vraagt ze aan de verdachte. Die antwoordt met een kort ja.
De advocaat van Tariq vraagt om vrijspraak voor de diefstal van de iPhones. Hij heeft twijfels over de betrouwbaarheid van het interne onderzoek van het pakketbedrijf. Hij benadrukt de stressvolle thuissituatie van zijn cliënt en de intentie om de telefoons echt wel terug te geven.
De rechter is er snel uit. Het verhaal over de politieachtervolging is 'volstrekte flauwekul', zo oordeelt ze. 'De motorrijder zou iets weggooien en dat zou de politie niet zien en u wel?'
Na de retorische vraag volgt de definitieve doodklap voor het B-filmscenario: 'De politie heeft het nog nagezocht en er is die dag helemaal geen achtervolging van een motorrijder geweest. Ik heb er geen enkele twijfel over dat u geld uit een misdrijf heeft witgewassen.'
Ook het verhaal over de telefoons gelooft ze niet. 'Zelfs als ik uw verklaring zou volgen, dan nog is het verduistering. Ze hebben twee weken bij u thuis op de kast gelegen, dus er is geen enkele aanwijzing dat u ze wilde teruggeven.'
De rechter is verbaasd dat Tariq zijn baan nog heeft en dat hij een groot deel van het geld heeft teruggekregen. 'Uw baan kan ik niks aan doen, want ik weet niet wat u tegen uw baas heeft gezegd, maar het geld vind ik echt onacceptabel.'
Daar kan ze wel wat aan doen. Tariq krijgt niet alleen een taakstraf van 110 uur en een voorwaardelijke celstraf van een maand, maar ook een boete van 17.500 euro. De rechter haalt er dus twee uur taak af. In ruil daarvoor krijgt Tariq twee weken voorwaardelijke cel erbij.
Tariq hoort het onbewogen aan, staat op en marcheert met een strak gezicht naar de uitgang.
De naam van Tariq is gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag