De lezersbrieven! Over Sonntagsruhe, de betekenis van darwinisme, het onderhandelingsgesprek van Jared Kushner en Steve Witkoff in Kyiv, een stereotyperende blik op zwarte artiesten en ‘dry drunk’.
In een reactie op Wilma de Reks voorstel de zondagsrust weer in te voeren pleit briefschrijver Arjen Boswijk vanwege persoonlijke ervaringen in het Bijbeldorp uit zijn jeugd ervoor vooral dit niet te doen.
Er bestaat echter ook een milde variant: de Sonntagsruhe zoals we die hier in Duitsland kennen. Wel sporten en recreëren, maar geen gemotoriseerd (tuin)gereedschap en openbaar versterkte muziek. Wel met de auto eropuit gaan, maar geen vrachtverkeer en landbouwvoertuigen. De winkels zijn gesloten. In de huidige overspannen maatschappij is daarmee de zondag een weldaad die ik iedereen toewens.
Tijdens een zondags rondje door de gemeente kun je overigens feilloos aanwijzen waar Nederlanders wonen. Onder het mom van ‘ik bepaal zelf wel wat ik doe’ voelen zij zich kennelijk niet geroepen deze afspraak na te leven, getuige de brullende grasmaaiers en bladblazers.
John Tampoebolon, Kranenburg (Duitsland)
In het artikel over Pete Hegseth, de Amerikaanse minister van Oorlog, lees ik: ‘Een darwinistische wereld, waarin het recht van de sterkste geldt en wreedheid openlijk wordt beleden’.
Dit is niet juist. Charles Darwin stelde niet dat de sterkste overleeft, maar de soort die zich het best aanpast (‘to fit’ in het Engels) aan veranderende omstandigheden. Het valt nog maar te bezien of onze soort, de homo sapiens, zich kan aanpassen aan de door hemzelf veroorzaakte opwarming van de aarde.
De homo sapiens staat in ieder geval nog aan de wieg van zijn bestaan (pas zo'n 300 duizend jaar); een fractie van de tijd dat de kakkerlak hier rondkruipt (al meer dan 200 miljoen jaar).
Chantal Hermans, Maastricht
Tot mijn verbazing afficheert de Volkskrant het duo Jared Kushner en Steve Witkoff als ‘toponderhandelaars’. Beiden zijn van oorsprong investeerder in vastgoed en niet opgeleid in diplomatie.
Vorig jaar reisde Witkoff al drie keer naar Moskou, waar hij brak met het diplomatieke protocol door geen eigen tolk mee te nemen. Kushner is de schoonzoon van Donald Trump en had tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen van 2016 vier keer een ontmoeting met Russische officials, waardoor hij werd verdacht een rol te hebben gespeeld bij de Russische inmenging in de Amerikaanse verkiezingen.
Het duo reisde gisteren pas voor het eerst naar Kyiv en heeft tot nu toe niets voor elkaar gekregen. Ik zou hen dus liever afficheren als ‘tobonderhandelaars’.
Anne-Cornelie de Pont, Amstelveen
Zondag werd melding gemaakt van het feit dat het gesprek van onderhandelaars Witkoff en Kushner met Poetin 3 uur en 10 minuten had geduurd. Bijzonder dat van de tijdsduur gewag werd gemaakt.
Laat ik nou zeker weten dat beide Amerikanen het Russisch niet machtig zijn. En Poetin het Engels nauwelijks beheerst en het ook zeker niet zal spreken tijdens officiële ontmoetingen. Het gesprek vond plaats met tolken en duurde dus in essentie maar de helft van die 3 uur en 10 minuten.
Waarvan akte.
Thomas van der Steen, Västerhejden (Zweden)
In het interview met de marketeer Joseph Klibansky werd aan de R&B-/popzanger Usher valselijk gerefereerd als ‘rapper’. Het op deze wijze verkeerd categoriseren van donkere zangers of artiesten is in Nederland helaas een breder gedragen traditie.
Op zijn slechtst wijst dit in dit specifieke geval op een door stereotyperingen gevormde blik op zwarte muziek en op zijn best op een gebrek aan affiniteit met het repertoire van Usher, dat onder meer bestaat uit parels als U Got It Bad. Beide scenario’s zijn uiteraard onvergeeflijk.
Simon Dopper, Amsterdam
Wat een geweldig interview afgelopen zaterdag met de onuitstaanbare Connie Palmen die zichzelf te goed voelt voor al die banale vragen van de interviewer. Ik heb ervan genoten. Connie Palmen vertoont alle kenmerken van het ‘dry drunk’-syndroom. Johnnie Walker hoef ik daarvoor niet meer te lezen.
Ella Broers, Utrecht
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant