is tv-recensent voor de Volkskrant.
Correspondent Nina Jurna houdt van Rio de Janeiro, vanwege de natuur, de cultuur, maar vooral vanwege de mensen. De Carioca’s, zoals de inwoners worden genoemd, met hun enorme energie en levensvreugde, die zich in het weekend en masse verzamelen op de beroemde stadsstranden Copacabana en Ipanema.
Onze vrouw in Rio is met die aanstekelijke levensvreugde doorspekt. De muziek, de natuur en de kleurrijke cultuur zijn in elke scène te vinden en maken de serie een genot om naar te kijken. Nooit is de warmte van de mensen ver weg.
Die levenslust wordt bepaald door het gevaar dat altijd op de loer licht. ‘Carioca’s leven intens, want morgen kan het voorbij zijn’, aldus Jurna in de Volkskrant. ‘We wonen in een oorlogsgebied’, zegt een balletlerares uit een van door drugsgeweld geteisterde favela’s. Zij en haar leerlingen moeten geregeld dekking zoeken.
Het driedelige VPRO-programma, dat zondag van start is gegaan, past in een traditie van correspondenten – voornamelijk mannen – die op vrolijke, lichte toon onbekende gebieden dichter bij de Nederlandse kijker brachten.
Jurna doet dat, met regisseur Nicolette Bloemberg, op geheel eigen wijze. Haar ontwapenende en empathische manier van interviewen levert bij elk gesprek een miniportret op van mensen die geen passanten zijn, maar gedurende de reeks worden gevolgd.
Vijftien jaar geleden verhuisde ze van Paramaribo naar Rio de Janeiro. De standplaats van haar correspondentschap Latijns-Amerika, eerst voor RTL-nieuws en tegenwoordig voor de NOS en NRC.
Inmiddels kent ze de stad door en door. De rijke kant, waar ze tegenwoordig woont, maar ook de straatarme favela’s, waar ze, noodgedwongen, óók heeft gewoond, als alleenstaande vrouw met twee kleine kinderen. Marcos, ofwel dragqueen Preta QueenB Rull: ‘Rio de Janeiro is niet voor amateurs.’
Een aangrijpend moment is dat met haar fysiotherapeut, een grote, gespierde man, die met haar teruggaat naar de plek waar hij op brute wijze slachtoffer werd van een straatroof. Als hij geëmotioneerd raakt, geeft de journalist, die twee keer zo klein is, hem een knuffel. Een prachtig beeld, zo’n grote man die zijn hoofd op de schouder van de kleine Jurna legt.
Het programma, uitgezonden in aanloop naar de Braziliaanse verkiezingen, laat veel kanten van Rio zien. Zoals de toenemende populariteit van rechts populisme, de – daaraan gelieerde – evangelische kerk en de (on)veiligheid van de queergemeenschap. Maar ook het belang van uiterlijk vertoon; zelfs de pater heeft een sixpack.
In Rio de Janeiro, leert Nina Jurna de kijker, is niets wat het lijkt. De favela niet, de vrouwen die werkelijk alles doen voor het schoonheidsideaal niet, en ook niet: de vriendelijke jonge zwarte politicus Rafael Satiê uit de favela. Die blijkt aartsconservatief en lid van de radicaal-rechtse partij van Bolsonaro, die werd veroordeeld tot 27 jaar cel voor een couppoging en het leiden van een criminele organisatie, en wiens zoon presidentskandidaat is. In Rio kan het allemaal.
Source: Volkskrant