Hoewel PSV’er Ruben van Bommel tegen Ajax goed speelde, ging het na afloop alleen nog over zijn wilde overtreding. Donderdag, tegen Shakhtar Donetsk, hoopt de aanvaller die het vorige seizoen grotendeels miste door een blessure, de focus te kunnen verleggen.
schrijft voor de Volkskrant over voetbal en tennis.
Scheidsrechter Sander van der Eijk heeft net afgefloten als Ruben van Bommel ondanks de 1-3-overwinning op Ajax zichtbaar aangeslagen van het veld loopt. In de tv-studio van ESPN is de 22-jarige aanvaller van PSV – zonder dat hij er erg in heeft – dan al geadviseerd om professionele hulp te zoeken.
Niet lang daarvoor heeft hij een onbesuisde overtreding op Aaron Bouwman gemaakt. Van Bommel springt in een duel met zijn volle gewicht tegen de Ajax-verdediger op, die een gekneusd borstbeen en een gekneusde long oploopt en de rest van de maand niet meer in actie zal komen.
Van der Eijk geeft een gele kaart, waar rood op zijn plaats was geweest. Ook de videoscheidsrechter grijpt niet in, waarna Van Bommel dagenlang de meest besproken speler is en iedereen een mening over hem heeft. Zijn excuses aan Bouwman, na afloop in de kleedkamer van Ajax en een paar dagen later als de emoties zijn gezakt, komen voor sommigen te laat.
Terwijl Van Bommel publiekelijk wordt veroordeeld, neemt Peter Bosz zijn speler in bescherming. Volgens de trainer van PSV, die in de nasleep net als Van Bommel talloze onlinebedreigingen ontvangt, draaide de aanvaller zijn lichaam in om een frontale botsing met de hoofden te voorkomen.
‘Ruben heeft gespeeld zoals hij moest spelen: met het mes tussen de tanden’, zegt Bosz. ‘Dit is voetbal jongens, kom op.’
Drie dagen voor de topper tegen Ajax vertelt Van Bommel in een uitgebreid gesprek met de Volkskrant dat hij dit seizoen gemotiveerder is dan ooit, nadat hij het vorige seizoen heeft gemist vanwege een gescheurde kruisband. ‘Tijdens mijn revalidatie heb ik vaak gedacht: hoe zou het zijn als ik weer kan spelen?’
Zijn rentree is overtuigend. De 1,92 meter lange buitenspeler voelt zich dit seizoen sterker en fitter dan voor zijn blessure, en is nog sneller geworden, zegt hij. Hij blinkt uit tegen FC Groningen en scoort op formidabele wijze tegen FC Utrecht. Zijn naam valt als er wordt gesproken over het Nederlands elftal – over ruim een week maakt de nieuwe bondscoach Xavi Hernández zijn eerste selectie bekend.
In de Johan Cruijff Arena, tijdens Ajax-PSV, ziet de Spanjaard met eigen ogen dat Van Bommel aan Eindhovense kant de gevaarlijkste aanvaller is en een puike assist geeft. Toch gaat het naderhand vooral over zijn overtreding. In aanloop naar het Champions League-duel tegen Shakhtar Donetsk van donderdagavond wil zowel Van Bommel als PSV er niet meer op terugkomen.
De beuk die hij uitdeelt opent ook een deur naar zijn familieband. Ruben van Bommel is als rappe buitenspeler een ander type dan zijn vader Mark, die als middenvelder van onder meer PSV, Bayern München en AC Milan voor de controle en balans moest zorgen. Maar ook de oude Van Bommel kon venijnig en hard zijn, soms zelfs gemeen, en was zeker niet vies van een overtreding.
‘In sommige dingen herken ik me wel in mijn vader’, zegt Van Bommel in aanloop naar de wedstrijd tegen Ajax, als het gaat over het gif in zijn spel, en over winnaarsmentaliteit. ‘En we zijn allebei een beetje eigenwijs.’ Toch vindt hij het fijn dat hij niet op dezelfde positie speelt als zijn vader, al is het maar niet om de eeuwige vergelijking met hem te hoeven ondergaan.
Van Bommel kwam ruim een jaar geleden voor ruim 15 miljoen euro over van AZ. Zijn start bij PSV was veelbelovend, maar al in de zesde competitiewedstrijd ging het mis: in de thuiswedstrijd tegen Ajax scheurde hij zijn voorste kruisband af.
Nu hij weer helemaal terug is, blijkt dat verdedigers nog altijd – en misschien wel meer dan voorheen – handen en voeten nodig hebben om hem af te stoppen. Maar zelf schuwt de aanvaller het ook niet om uit te delen, blijkt uit cijfers van databureau Stats Perform.
Sinds hij in 2022 in het betaald voetbal debuteerde voor MVV Maastricht, maakte Van Bommel in 123 wedstrijden meer overtredingen dan hij er meekreeg (136 om 81) – opvallend voor een aanvaller. Het leverde hem in negentien gevallen een gele kaart op. Rood kreeg hij nooit in clubverband, wel een keer bij Jong Oranje (twee keer geel).
Van alle aanvallers die in dezelfde periode voor Nederlands profclubs speelden, kregen er slechts zes vaker geel, onder wie Go Ahead-spits Victor Edvardsen (23 keer) en Ro-Zangelo Daal; de buitenspeler werd bij AZ en Jong AZ 22 keer met geel en één keer met rood bestraft. Volgens Stats Perform, dat de gele kaarten ook kwalificeert, kreeg Van Bommel elf van de negentien gele kaarten vanwege een ‘wilde overtreding’.
Daaronder vallen ‘lompe of gemene overtredingen’, aldus het databureau. Zoals de dreun die Van Bommel uitdeelde aan Bouwman. Of de overtreding die hij twee weken daarvoor beging op FC Groningen-doelman Etienne Vaessen, waarbij hij hard doorliep op de keeper.
De kans is groot dat Ruben van Bommel de afgelopen dagen met zijn vader heeft gesproken. Als er iets is, is zijn vader de eerste die hij belt, zegt hij in gesprek met de Volkskrant. ‘Onze band is heel sterk.’
Dat bleek wel tijdens zijn blessure. De aanvaller besloot bij zijn ouders in Zuid-Limburg te gaan wonen en daar ook te revalideren. Zo kon hij zijn eigen plan trekken, weg van de dagelijkse confrontatie met zijn trainende teamgenoten. Hij werkte dagelijks aan zijn herstel met zijn fysiotherapeut en fysiek trainer Egid Kiesouw, die lange tijd bij PSV werkte en een bekende is van de familie Van Bommel.
‘Vanaf het eerste moment zei Egid: die knie staat centraal, maar we gaan ook trainen op dingen die beter kunnen. Explosiviteit. En krachtoefeningen voor mijn benen.
‘Ja, als je hard traint en er veel aandacht aan besteedt, voel je dat je sterker wordt. Al hoor ik mensen nu weleens zeggen dat het ze opvalt dat mijn bovenlichaam breder is geworden. Maar dat is niet zo.’
Thuis had Van Bommel de nodige faciliteiten. Voor specifieke trainingen ging hij naar de sportschool in het nabijgelegen Munstergeleen. En toen hij eenmaal weer het veld op mocht, week hij uit naar SV Meerssen, zijn oude amateurclub. Gedurende die periode was zijn vader Mark er vaak bij.
De oud-international en trainer van PSV koos er bewust voor om zijn zoon tijdens zijn herstel te ondersteunen en niet in te gaan op aanbiedingen van geïnteresseerde clubs. Ruben: ‘Ik heb wel gezegd: als er een mooie kans voorbij komt, moet je die niet laten lopen vanwege mij. Maar hij wilde dat niet, hij was liever thuis.’
Zeker in het begin was dat handig. ‘Ik kon geen auto rijden, dus hij bracht me overal naartoe.’ Of het nu naar de sportschool was of naar de thuiswedstrijden van PSV, waar hij aanwezig moest zijn. ‘Het was fijn dat hij er voor me was, ik heb veel aan hem gehad.’
Hoewel een groot litteken op zijn rechterknie nog altijd het stille bewijs vormt van zijn kruisbandoperatie, zegt Van Bommel helemaal fit te zijn en geen angst te hebben dat het weer misgaat. Dat was wel anders in de weken na de operatie, waarin hij weleens werd overvallen met twijfels of hij ooit weer op het hoogste niveau zou kunnen voetballen.
‘Ik zat bij een thuiswedstrijd van PSV op de tribune. Ik had mijn knie tien minuten in een hoek van 90 graden en merkte: ik moet hem nu strekken, anders gaat het pijn doen. Tegelijkertijd zag ik Sergiño Dest, die twee jaar eerder zijn kruisband had gescheurd, op het veld kappen en draaien. Op dat moment dacht ik: hoe kan dat in godsnaam?’
De twijfels behoren tot het verleden, weet ook zijn vader. Hoewel Mark van Bommel inmiddels bondscoach is van België, zag hij zijn zoon zaterdagavond vanuit een skybox in de Johan Cruijff Arena een uitstekende wedstrijd spelen, maar in de slotfase ook in een storm terechtkomen.
Tegen Shakhtar Donetsk krijgt Van Bommel donderdagavond de kans de focus te verleggen. Een goede wedstrijd, een fraaie assist of een formidabel doelpunt zal helpen om zijn overtreding te doen vergeten. ‘Ik heb tien maanden niet kunnen voetballen, dus ik heb nog meer motivatie om er iets goeds van te maken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant