Het is, nu Enric Mas bezig is de Ronde van Spanje te winnen, verleidelijk het derde seizoen van de documentaire El día menos pensado weer eens terug te kijken. Die docu, over de lotgevallen van de Spaanse profploeg Movistar, is sowieso een hoogtepunt in de geschiedenis van het wielrennen. Maar jaargang drie, over het seizoen 2021, overtreft alles.
Dat jaar vormde De minst verwachte dag, een schitterend vage titel die perfect bij het kunstwerk past, een flonkerende ode aan de chaos. En daar weer het hoogtepunt van speelt zich af in de Ronde van Spanje van 2021, in de voorlaatste etappe.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Uit de voorgaande seizoenen was al duidelijk geworden dat Movistar een speciaal team was. De conflicten binnen de ploeg volgden elkaar in hoog tempo op en kopmannen vlogen elkaar voortdurend in de haren. Nietsontziend werd de achtervolging op ontsnapte ploeggenoten ingezet, meestal omdat de communicatie haperde.
In de ploegleiderswagen groeide Chente García Acosta uit tot een iconische figuur en de held van de serie. Van frustratie geselde hij regelmatig het stuur van zijn auto, maar hij bleef altijd positief. ‘Laat zien dat je ballen hebt!’, schreeuwde Chente met grote regelmaat naar zijn jongens, een verzoek waaraan maar zelden gehoor werd gegeven.
Meestal eindigden alle tactische plannen in tranen en vlogen vervolgens de verwijten door de teambus, waar directeur Eusebio Unzué met zijn onbegrijpelijke maar poëtische oneliners de boel weer probeerde te sussen.
Op de een of andere manier kregen de documentairemakers het voor elkaar dat je van Movistar en de hoofdrolspelers ging houden. Sinds de vier seizoenen van de moed der wanhoop werden uitgezonden, hoop ik altijd dat Movistar ook eens een ritje wint, dat ze in de teambus een feestje vieren en Chente op de schouders nemen.
In de voorlaatste etappe van de Vuelta van 2021 reed een groep met klassementsleider Roglič en nummer twee Enric Mas (Movistar) voorop. Erachter reed de nummer drie van het klassement, de Colombiaan Miguel Ángel López (ook Movistar). Die stelde pogingen in het werk om weer bij de koplopers te komen.
Tot hem vanuit de ploegleiderswagen door performance manager Patxi Vila – ook alweer zo’n onwaarschijnlijk hilarisch type – te verstaan werd gegeven de achtervolging te staken en de positie van Mas te beschermen. Hierop besloot López er helemaal de brui aan te geven en af te stappen.
De beelden van de wielrenner naast zijn fiets, omgeven door Movistar-mensen die hem vergeefs proberen te bewegen weer op te stappen en die zelfs telefonisch de hulp inroepen van López’ vrouw, zijn legendarisch. Nooit werden chaos, anarchie en miscommunicatie zo fraai in beeld gebracht. Nooit eerder ook was wielrennen zo grappig.
Enric Mas, sinds 2020 bij de ploeg, zagen we dat eerste jaar met grote problemen kampen vanwege de grote druk op zijn schouders. In 2022 waren we getuige van het gevecht tegen zijn daalangst. Al met al groeide Mas uit tot een van de aandoenlijkste karakters van de serie. Driemaal eindigde hij als tweede in de Vuelta en niemand verwachtte dat hij ooit hoger zou reiken.
Nu dreigen Mas én Movistar de Ronde te winnen. Eigenlijk kan ik niet geloven dat dat gebeurt – er hangen bij de ploeg tot het laatste moment fatale blunders, ongelukken of ander onheil in de lucht. Maar misschien wordt zondag eindelijk de minst verwachte dag.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant