is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Soms lijkt Nederland ook op een oorlogsfront te liggen, alleen zijn de dodelijke wapens geen drones en artillerie, maar fietsen.
Begin dit jaar stond in deze krant een reportage over Den Haag, de gevaarlijkste fietsstad van Nederland. Hier strijden huis-, tuin- en keukenfietsen met e-bikes, fatbikes, bakfietsen, driewielfietsen, scootmobielen en brommobielen om de schaarse ruimte op het fietspad. Vaak met doodsverachting.
Sindsdien zijn de nieuwste cijfers gepubliceerd over het bloedbad op de fietspaden. In 2025 meldden zich bijna 81 duizend fietsslachtoffers op de spoedeisende hulp, een stijging van 9 procent ten opzichte van het jaar ervoor. 281 fietsers kwamen in 2025 om het leven in het verkeer. Dit zijn er 35 meer dan in 2024. En het zijn er ook 53 meer dan het aantal dodelijke slachtoffers in het autoverkeer.
De belangrijkste oorzaak van het toenemende aantal fietsongevallen is de razendsnelle opkomst van de e-bikes en andere zogenoemde licht elektrische voertuigen (LEV). Bij minstens 41 procent van de dodelijke fietsongevallen was een LEV betrokken. De e-bike heeft voordelen. Nederlanders kunnen tot op veel hogere leeftijd blijven fietsen. Ze gebruiken hun tweewieler niet alleen voor een boodschap bij de supermarkt, maar nu ook voor lange tochten door polders, duinen en bossen.
Het probleem was dat er vanaf nu met veel verschillende snelheden wordt gefietst. Vroeger peddelde de fietsersmeute rustig met een snelheid van 15 kilometer per uur achter elkaar. Nu moet voortdurend worden ingehaald. Steeds meer Nederlanders raken daardoor geïrriteerd – of ze nu moeten inhalen of ingehaald worden. Rustig naast elkaar fietsen, klessebessen en om je heen kijken, waarvoor het Nederlandse fietspad is ontworpen, is niet meer mogelijk. Het plezier wordt bijna altijd verknald door een fietsbel van iemand die wil passeren.
In 2022 waren er twee miljoen e-bikes, voor het overgrote deel bij 65-plussers. Twee jaar later waren dat er ruim 4 miljoen, waarvan voor een groot deel jonge e-fietsers. Bij de jongvolwassenen steeg het gebruik van de elektrische fiets van 8 naar 27 procent. En na de komst van de fatbike verdubbelde dat nogmaals.
Indien de overheid niet alle LEV’s wil verbannen naar de rijbaan – dat zou een bloedbad veroorzaken - moeten fietspaden in twee stroken worden gesplitst: de OEK-strook voor fietsen die Op Eigen Kracht worden voortbewogen en een NOEK-strook voor fietsen die Niet Op Eigen Kracht gaan. De OEK-strook is bestemd voor trapfietsen, wandelaars (als er geen trottoir is) en joggers, de NOEK-strook voor LEV’s.
Dit betekent uiteraard dat de fietspaden moeten worden verbreed. Aan fietspaden wordt door de overheid jaarlijks 400 miljoen euro besteed, aan autowegen jaarlijks tussen de 2 en 3 miljard, vijf tot zeven keer zoveel. Nu betalen automobilisten motorrijtuigenbelasting. Ook fietsen moeten worden belast. Hoe sneller en zwaarder die zijn, hoe hoger de belasting.
Tussen die twee fietspaden moet een niemandsland van onneembare bermen komen. Want tussen OEK van voortkabbelende fietsers en NOEK van elektrisch geweld kan alleen zo de vrede worden bewaard.
Zoals dat geldt ook voor het front in de oorlog.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.