De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. Wat een raceweekend: Pedro Acosta pakte eindelijk zijn eerste MotoGP-zege, Michael van der Mark schreef Nederlandse motorsportgeschiedenis en in Assen zorgde de British Superbikes voor spektakel. Genoeg om over na te praten in een nieuwe Finishpraat!
Ik kwam afgelopen weekend ogen tekort. Ik was zelf aanwezig bij de British Superbikes in Assen. Tussen de zeventien races door volgde ik ook de actie tijdens de Grand Prix van Oostenrijk en de Bol d’Or voor het WK Endurance op Paul Ricard. Ieder evenement was een feest om te volgen. Te beginnen bij de GP op de Red Bull Ring. Natuurlijk enorm balen van de crash en blessure van Collin Veijer, maar zoiets kan in deze sport simpelweg gebeuren. Het was natuurlijk de Grand Prix van Pedro Acosta. Vorige week schreef ik in mijn Finishpraat al dat de KTM-coureur in mijn ogen de man van het weekend was in Misano. Nu op de Red Bull Ring was hij dat zeker. Met Acosta is het ook nooit saai, zoals bij de crash in de Sprint, toen de overwinning eigenlijk al binnen leek.
Toen hij een dag later zijn eerste MotoGP-race won, vierde hij dat door zijn crash van een dag eerder te simuleren in bocht 2A. Ik denk dat er niemand is die Acosta deze zege niet gunde. En om het uitgerekend te doen op het thuiscircuit van KTM en hoofdsponsor Red Bull maakte het extra speciaal. Vanaf het eerste moment dat Acosta in de Moto3 Grand Prix arriveerde, werd hij terecht bestempeld als een coureur die tot de absolute buitencategorie kon gaan behoren. Een categorie waar alleen de grootste coureurs van de laatste decennia toe behoren, denk aan Valentino Rossi, Marc Márquez, Casey Stoner en Jorge Lorenzo.
Toch was het pas na 56 starts en vijftien podiumplaatsen raak voor Acosta in de MotoGP. De 22-jarige was inmiddels de coureur met de meeste podiumplaatsen ooit zonder overwinning in de koningsklasse. Een combinatie van soms wat pech en een mindere motor zorgde ervoor dat het zo lang duurde. Want als je kijkt hoe Brad Binder en Enea Bastianini – ook meervoudig MotoGP-winnaars – nu presteren op de KTM, geeft dat maar aan hoe enorm knap het is wat Acosta presteert. De manier waarop hij kan remmen is magistraal en geweldig om te zien. Dat wordt volgend jaar smullen met hem en Marc Márquez binnen één team. Maar voor nu is het heel mooi dat het Acosta is gelukt om ook met KTM te winnen in de MotoGP, de fabrikant die hem vanaf het begin heeft bijgestaan.
En ik denk dat Acosta zomaar ook de volgende Grand Prix in Japan kan gaan winnen. Want weet je nog hoe sterk hij daar was tijdens zijn MotoGP-debuutjaar in 2024? Acosta stond toen op pole, leek de Sprint te gaan winnen, maar crashte. Vergelijkbaar met afgelopen weekend op de Red Bull Ring. In de race ging de KTM-coureur toen opnieuw onderuit, maar het type circuit met vele harde aanrempunten heeft gelijkenissen met de Red Bull Ring. Maar voorspellen in het huidige MotoGP-seizoen blijkt uiterst lastig en dat is maar goed ook. Op het moment dat je het gevoel hebt dat Marc Márquez en Marco Bezzecchi iets meer hebben dan Jorge Martin, slaat laatstgenoemde weer toe. Op de Red Bull Ring was Martin de beste van het trio, waardoor hij nu weer aan de leiding gaat in het WK. Het blijft een enorm leuk seizoen zo!
En Michael van der Mark en het complete BMW Motorrad World Endurance Team: van harte gefeliciteerd met jullie wereldtitel! Binnen het team, gerund door Werner Daemen, zijn zowel Nederlanders als Belgen werkzaam, wat naast Michael als coureur toch voor een trots gevoel zorgt! Dit jaar waren Michael en zijn teamgenoten Markus Reiterberger en Steven Odendaal op de baan overall het snelste team. Maar goed, daarmee alleen word je geen wereldkampioen langeafstandsracen, want de tactiek, het teamwerk en de techniek moeten ook kloppen. Tijdens de 24 uur van Le Mans ging dat allemaal mis in de laatste acht uur, maar tijdens de evenementen op Spa-Francorchamps, Suzuka en tijdens de Bol d’Or verliep het geweldig. Een terechte wereldtitel, mede omdat het een jaar eerder nog in het laatste half uur fout ging tijdens de Bol d’Or. Dat deze endurancewereldtitel van BMW en Michael erg uniek is, wil ik graag even uitleggen. Sinds 2001 bestaat het World Endurance-kampioenschap in de vorm waarbij een team wereldkampioen wordt. Daarvoor, vanaf 1980, werden coureurs wereldkampioen endurance. Maar sinds 1980 gebeurde dit altijd met een motor van een Japanse fabrikant. Dit is dus de eerste keer dat een Europese fabrikant wereldkampioen langeafstandsracen is geworden. Michael is ook de eerste Nederlander die wereldkampioen endurance is geworden én de eerste Nederlandse winnaar van de Bol d’Or. En dat in zijn eerste seizoen, heel knap!
En dan tot slot de BSB in Assen. Ik blijf het een heerlijk evenement vinden om te bezoeken. De sfeer in deze Britse paddock is relaxed, vriendelijk en toegankelijk. Op de baan is het puur racen, zoals in de derde en afsluitende British Superbike-race perfect tot uiting kwam. Een heerlijke race met een geweldig slot. Goed nieuws dat de BSB ook volgend jaar weer naar het TT Circuit Assen komt.
Tot volgende week,
Asse Klein