De lezersbrieven! Over oprukkende breinrot, (niet zo) snuggere politici, zwembaden in de jaren zestig, zichzelf afremmende e-bikers, feelgood-woorden, visvriendelijk vissen en openstaande boetes voor techbro’s.
Met Otto Barten deel ik de bezorgdheid omtrent de AI-tsunami die ons overspoelt. Nóg zijn er legioenen van mensen die vooral hun focus houden op wat AI ons allemaal geven kan. Daarin volharden vraagt een soort van grenzeloze naïviteit. Wil je de prijs niet herkennen die wij er met zijn allen voor gaan betalen, dan kán dit door je ogen te sluiten voor de schaduw die het monster nu al vooruitwerpt.
Nu al speelt nu het probleem van de breinrot die zich in de menselijke hoofden nestelt. Wiskundigen die niet meer denken. Gamende pubers die het huiswerk aan AI overlaten. Een premier die AI voor zich laat speechen. Krimpende breinen nu, leeghoofden morgen. Blijft onbesproken het grote beslag dat het legt op wat al schaars is: grondstoffen, energie en water. Sinds de Club van Rome weten we dit. Nochtans, als een troep lemmingen gaan wij voort.
Geert Tomassen, Doetinchem
Maandag opende de krant met ‘Acceptatie homoseksualiteit fors gedaald onder jongeren’. Het zou goed zijn als de journalistiek niet langer het woord acceptatie in deze context gebruikt. Seksuele geaardheid is een feitelijk gegeven dat niet te ontkennen is.
Casper de Groot, Amsterdam
Lezen boeit jongeren niet, schrijven, ach daar hebben we de iPad voor. En nadenken, dat hoeven we niet, daar hebben we AI voor. Meningen over homoseksualiteit et cetera vinden we toch wel op sociale media. Is domheid écht de norm geworden in 2026? Nee toch? Ik ken alleen maar jonge intelligente mensen die wel nadenken. Heb ik als ouwe zak (81) misschien niet door dat het zo erg is? Als dat zo is, zou ik zeggen: politici, doe iets. Maar die lijken mij vaak ook niet al te snugger.
Raymond van Geytenbeek, Baarn
Het fietspad anno 2026 is een drukke mix van gewone en elektrische fietsen, fatbikes, bakfietsen. Met als uitdaging een groot snelheidsverschil tussen de ‘gewone’ fiets en die elektrische weggebruikers. Dat geeft niet zelden gevaarlijke en gestreste situaties. Wat nu als we de wettelijke topsnelheid van de fiets met elektromotor nou eens zouden verlagen van 25 naar 20 km/u? Ja, we komen iets later aan; op een afstand van 5 km een luttele drie minuten. Drie! Maar de rest van Nederland fietsland zit weer wat lekkerder op de fiets (en iedere overstekende voetganger ook). Om u voor te zijn: ook ik bezit een e-bike.
Frank Goethals, Utrecht
Ik ben even oud als Jolande Withuis en mijn herinnering aan zwembaden in de jaren zestig is totaal anders. Het was juist wél ‘hotelkamer met Weinstein’. Opgefokte jongetjes scheurden langs je heen, graaiden naar je borsten, trokken aan je haar, gooiden je het water in. Onder water zaten ze aan je billen en reikten ze graag onder de slip. Je werd gemiddeld zo’n tien keer per dag aangerand, alleen bestond het woord toen nog niet. En toen waren er nog geen moslims in het zwembad, zo lang geleden is het. Nee, apart zwemmen is niet de oplossing, dat ben ik wel met haar eens. Maar wat dan wel?
Mireille Maleville, Arnhem
Ik vis al heel veel jaren. De ervaring met de weerhaak heeft mij allang geleden doen besluiten deze eraf te halen. Haken hoeven ook helemaal niet weggegooid te worden, een plat tangetje is genoeg om de weerhaak eraf te krijgen. Fijner vissen, voor jezelf en de vis. Inderdaad wel iets meer vis missen, maar dat is niet erg.
Wim Schoneveld, Noordwijk
Mooi initiatief van Paulien Cornelisse om eens na te denken over een lijst van woorden die een prettig gevoel geven. Ik wil graag ‘flierefluiten’ en ‘rollebollen’ nomineren.
Remko Zwanenburg, Amersfoort
En weer krijgt een techbro-reus een Tikkie voor overtreding van privacyregels. Dit keer schrijft de Ierse waakhond DPC een prent uit aan Google voor 403 miljoen euro, af te rekenen aan de kassa in Dublin. Dat roept de vraag op: worden al deze boetes ook betaald, of blijven ze tot in de eeuwigheid op de debiteurenbalans in de financiële (Google-)cloud hangen?
Bart van Gogh, Deventer
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant