is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Gepensioneerden die tot razernij zijn gebracht over het mislopen van de indexatie, kunnen niet alleen hun beklag doen bij Jan Slagter van Omroep Max. Ze kunnen ook bij de rechter aankloppen. En dat levert soms meer op.
Begin deze maand bepaalde de rechtbank in Rotterdam dat de gepensioneerden van het Nederlandse deel van olieconcern ExxonMobil per 1 oktober alsnog met terugwerkende kracht recht hebben op de indexatie van hun pensioenen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Helaas is in het pensioenlabyrint de uitspraak niet terug te vinden. Die was online gepubliceerd, maar meteen daarna weer ingetrokken, omdat de rechtbank nog enige gevoelige fouten in de argumentatie moet herstellen. Maar de uitspraak zelf is helder. En het is niet de eerste keer dat gepensioneerden zo hun gelijk weten te krijgen.
Er is inmiddels een hele reeks van rechtszaken geweest waarbij tot aan de Hoge Raad toe rechters zich over de gemiste indexatie hebben gebogen. Gepensioneerden van zuivelbedrijf FrieslandCampina en ingenieursbedrijf John Crane hebben zich ook al met succes tot de rechter gewend. Vorig jaar werden enkele gepensioneerden van het bouwbedrijf Heijmans in het gelijk gesteld.
In het geval van ExxonMobil heeft het bedrijf gezondigd tegen het principe van ‘goed werkgeverschap’. De Nederlandse tak van ExxonMobil moet hierdoor tientallen miljoenen extra in het pensioenfonds storten om de indexatie alsnog te doen. Als ExxonMobil dat niet doet, volgt een dwangsom van 100 duizend euro per dag, die kan oplopen tot 1 miljoen euro.
De geldende regel is dat gepensioneerden geen afdwingbaar recht op indexatie hebben. Pensioenfondsen kunnen pensioenen verhogen als zij voldoen aan de door De Nederlandsche Bank vereiste dekkingsgraad van 110 procent.
ExxonMobil had echter in 2005 in de kleine lettertjes vastgelegd dat de gepensioneerden minimaal recht hadden op een inflatiecompensatie van 90 procent. In de jaren tussen 2021 en 2024 week het bedrijf daarvan af, omdat in die periode met hoge inflatie de uitkering voor gepensioneerden sneller zou stijgen dan die van actieve werknemers. Maar in 2024 kregen de werknemers er 7,8 procent bij en de gepensioneerden helemaal niets. Hierdoor bleven zij juist achter bij de mensen die nog in actieve dienst waren.
Dat was in strijd met de vastgelegde aanvullende indexatieafspraken. Als ExxonMobil dat gat helemaal zou moeten aanvullen voor 2.500 gepensioneerden en duizend slapers, had dit het bedrijf 100 miljoen euro gekost. Maar de rechter matigde de indexatie tot 5,8 procent.
Als andere gepensioneerden wier uitkering ook niet is geïndexeerd, zich ineens rijk gaan rekenen en al een nieuwe cruise boeken, komen ze mogelijk van een koude kermis thuis. Ten eerste is ExxonMobil het niet eens met de uitleg van ‘goed werkgeverschap’ en wordt er vrijwel zeker hoger beroep aangetekend. Ten tweede zijn de pensioenafspraken per bedrijf of bedrijfstak verschillend. ‘De regelingen zijn casuïstisch; elk geval is anders’, zegt hoogleraar Erik Lutjens, de raadsman van de onderneming.
Maar advocaten zullen in de reglementen van en afspraken met werkgevers en pensioenfondsen massaal op zoek gaan naar een naald in de hooiberg die houvast biedt.
Misschien kan Omroep Max een helpende hand toesteken.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant