Kunstmatige intelligentie In The AI Doc hoopt Oscarwinnend regisseur Daniel Roher zijn paniek over de toekomst van de wereld te onderdrukken. Dat lukt niet helemaal, maar hij stelt de juiste vragen aan de juiste mensen – al zijn dat er wat te veel.
Beeld uit ‘The AI Doc’.
Regie: Daniel Roher, Charlie Tyrell. Lengte: 104 minuten. Te zien op Netflix.
Gaat AI de mensheid vernietigen of al onze problemen oplossen? Of, zoals regisseur Daniel Roher de vraag stelt in zijn documentaire: op welke wereld zet ik mijn ongeboren kind?
Roher, die in 2023 een Oscar won voor zijn documentaire Navalny, laat in The AI Doc: Or How I Became an Apocaloptimist techdenkers, ceo’s en onderzoekers opdraven om die vraag te beantwoorden. Het resultaat is een paniekerige overpeinzing waarin de aanstaande vader interviews afwisselt met homevideo’s van zijn zwangere vrouw en kleurrijke, kladblokachtige illustraties. Een chaotische, maar visueel sterke wervelwind die past bij de koortsige inhoud: is AI het antwoord op de klimaatcrisis en kanker of ziet het de mensheid als een stelletje makkelijk te manipuleren mieren?
Binnen een half uur hebben de onheilspellende muziek en de snel gemonteerde doemcitaten over AI zich in je lichaam genesteld. Dan is het tijd voor de tech-optimisten en een portie Amerikaans enthousiasme. Zo verkondigt eentje met een glimlach dat „het enige dat nog spannender is dan vandaag, morgen is” – waarop Roher opgelucht antwoordt: „Ik hou nu al van je „. Het is niet overtuigend genoeg om het beklemmende onderbuikgevoel weg te nemen, maar voldoende om niet gelijk je biezen te pakken en naar een hutje zonder internet te vertrekken.
Het lijstje gasten dat Roher in zijn studio verzamelt is indrukwekkend, waaronder futurologische sterauteur Yuval Noah Harari, AI-risico-onderzoeker Ajeya Cotra, Anthropic-medeoprichter Daniela Amodei. Het zijn er alleen wat te veel, de 35 klokkenluiders, programmeurs, ondernemers en tech-onderzoekers wisselen elkaar in snel tempo af waardoor de discussie belandt in een waas van voor- en tegenstanders. Daardoor voelt het optimisme soms wat te mierzoet en verzanden de kritische doemdenkers in oneliners.
Het haar van Roher gaat gedurende de interviews steeds wat wilder zitten terwijl hij heftig knikkend, met gefronste wenkbrauwen of open mond zijn gasten aanhoort. Dus, concludeert Roher, de toekomst van de mensheid ligt in de handen van „five guys”? In het laatste halfuur schuiven zij aan, de ceo’s van de AI-wedloop: Sam Altman (OpenAI) van ChatGPT, Dario Amodei (Anthropic) van Claude en Demis Hassabis (Google) van Deepmind. Elon Musk had het te druk, Mark Zuckerberg weigerde.
Nu zijn het de ceo’s wier mond soms even open hangt, die grimassen of stuntelig uit hun woorden komen bij Rohers vragen. Zij schetsen een prisoner’s dilemma: hoe meer je inlevert op veiligheid, hoe meer vooraan je ligt in de race. Naar wie kijken ze als alles misloopt, wat is hun plan? „In dat geval moet er eerst met de Amerikaanse regering worden gepraat”, zegt Altman na een stilte. En heeft hij vertrouwen dat de Amerikaanse politiek dat aankan? „Ja, eigenlijk wel.”
Uiteindelijk landt The AI Doc ergens tussen rooskleurig techno-optimisme en complete verdoemenis. Een middenweg waaraan Roher zich kan vastklampen. Zo komt hij aan zijn „nieuwe favoriete woord”: apocaloptimist. De vragen zijn duidelijk, de antwoorden nog niet.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie