Tv-recensie De magie van ‘Ik Vertrek’ is na 27 seizoenen nog lang niet verdwenen. Elke Nederlander heeft, dankzij het programma, weleens gedacht aan vertrekken.
Het tomeloze optimisme van de familie Bron.
Rijdend door Frankrijk spelen wij altijd een spel. Bij elk bord „A Vendre” is het de kunst om zo snel mogelijk een intro voice-over te bedenken voor het Ik Vertrek-stel dat deze bouwval zou kopen. „Linda en Roelof laten hun kapperszaak in Tilburg achter en vertrekken naar Noord-Frankrijk. Zonder kluservaring en met een bouwbudget van 20.000 euro willen ze deze oude pastorie, zonder dak, ombouwen tot een luxe retraitelocatie met kaarsvetworkshops.” Zoiets. Het gaat om snelheid en vindingrijkheid. Ik bedacht het spel en speel het eigenlijk meestal met mezelf, de rest van de auto moet naar mij luisteren.
De familie Bron vertrekt deze aflevering van Ik Vertrek (AVROTROS) naar Oost-Duitsland. Karaktercoach Robert (39) en beautycoach Isabelle (37) vertrekken samen met hun vijf kinderen, Joël, Jaël, Judah, Joy en Jayda naar Neuhausen.
Dit is een heel goed begin, ik zou mezelf hiervoor dubbele punten geven. Met name omdat ik zo benieuwd ben naar wat een karaktercoach is. In een bergdorp hebben ze een oud hotel met restaurant gekocht dat ze willen opknappen. De financiering is alleen nog niet rond, het pand kost 200.000 euro, ze hebben een gat van 160.000 euro. Karaktercoach zijn is dus in elk geval geen lucratieve business.
Ze hebben geen horeca-ervaring maar wel hun geloof in God. Dat zou moeten helpen bij het gigantische gat in de begroting en het gebrek aan kennis met betrekking tot frituurvet. Oud-militair Robert geeft in een groene overal een demonstratie van een karaktertraining. „We pakken even iets op”, in dit geval een leeglopende zandzak, „en we lopen even een stukje die kant op”. Samen met een andere man in een groene overal hobbelt hij rond een boomstam die Robert tien meter verderop heeft gelegd. Volgende opdracht, opdrukken op de boomstam: karakter.
Met vijf kinderen en twee ton schuld alles achter je laten vergt ook karakter. Op het afscheidsfeest staan de mannen om een barbecue vijf soorten vlees te grillen. „Oh waauw”, zeggen Robert en Isabelle in koor als ze een whiteboard krijgen met daarop persoonlijke teksten: „Ga met God en hij zal met je zijn, liefs Fam Huibers”. Met een paar duizend euro op zak gaan ze richting hun droom. Ze zijn van plan om komende tijd te leven van de giften vanuit de Nederlandse geloofsgemeenschap en hopen op een investeerder voor de rest van het aankoopbedrag van het pand.
Het hotel, gelegen aan een doorgaande provinciale weg, moet een christelijke woongroep worden waar Robert dan ook karaktertrainingen kan geven. Het dorp Neuhausen telt 2.700 inwoners en ze verwachten dat hun komst het dorp misschien wel een impuls zal geven. Het klussen kan beginnen, de kinderen gaan allemaal dapper naar een nieuwe school. Met Kerst is er een grote housewarming voor de buurt. Maar op 1 januari, één dag voordat de resterende 160.000 euro betaald moet worden, is er nog geen investeerder. Robert en Isabelle leggen hun lot in de handen van de Heer.
Ze moeten het hotel binnen twee weken uit. Maar Isabelle heeft hoop: „God heeft altijd een goede weg, ook al gaat het anders dan je denkt.” Onvermoeibaar pakken de twee ouders al het speelgoed weer in. „Hun tomeloze veerkracht en het geloof heeft hen niet kunnen behoeden voor de hoos aan tegenslagen”, zegt de voice-over. Ik Vertrek in een notendop, het zal je maar overkomen.
Drie tijdelijke schimmelige huurhuizen later is er opeens toch een investeerder. Een samaritaan die zich bekommerde om het lot van de zeven dolende zielen. Ze nemen een lopend Gasthaus over en willen over vijf dagen weer open. Het lukt.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie