Een vierpotige robot heeft voor het eerst op een enkele batterijlading een marathon gerend. Het efficiënte ontwerp van de robothond biedt kansen bij onder meer reddingsoperaties en zorgrobots. ‘Robots in de thuiszorg kunnen zo veel goedkoper.’
De hondachtige robot rende zij aan zij met menselijke marathonlopers bij de wedstrijd in Sangju, Zuid-Korea. Hij zette een keurige tijd neer van 4 uur en 19 minuten, vergelijkbaar met de gemiddelde tijd bij mannen. Het innovatieve model is gebouwd door Zuid-Koreaanse onderzoekers uit Daejeon, die hun werk woensdag publiceerden in het vakblad Nature.
‘Andere hardlopers moedigden hem aan’, zegt Jemin Hwangbo, eerste auteur van de publicatie. ‘Er gingen zelfs mensen naast hem rennen die sneller konden.’
Ondanks zijn vermogen om zelfstandig te navigeren, bestuurden de wetenschappers vanwege de veiligheid van de vele andere deelnemers de robot. ‘We renden mee in een estafette van twintig man. Daar was een maand training voor nodig.’
Het voltooien van een volledige marathon is nog een zeldzame prestatie in de robotica. In 2011 waagden Japanse robots zich ook aan de afstand, maar dat kostte ze ruim vijftig uur. Snellere robots haalden tot nu toe maximaal een halve marathon.
De efficiëntie van deze Zuid-Koreaanse robot zit hem niet in de batterij zelf, maar in het bijzonder lichte ontwerp van de robot zelf. Hierdoor gaat de batterij drie keer zo lang mee als bij vierpotige concurrenten.
Hoewel bij de meeste mensen de tank aan de finish volledig leeg is, had deze robot na de volle marathon nog genoeg energie voor 25 kilometer extra.
Volgens de onderzoekers biedt het grote bereik mogelijkheden bij reddingsoperaties, met name op ramplocaties of in bergachtige gebieden. Hierbij is het opladen of verwisselen van de batterij onhandig.
‘Het lab in Daejeon is wereldberoemd binnen het veld’, reageert Federico Califano, universitair docent aan het robotica-instituut van TU Twente. ‘Ze doen daar serieus werk.’
Hij prijst onder meer de manier van hardlopen: ‘Net als professionele menselijke marathonlopers maakt dit model optimale bewegingen voor zo min mogelijk energieverspilling.’
Daarnaast speelde het lage gewicht een hoofdrol. Maarten Steinbuch, hoogleraar robotica aan TU Eindhoven, vindt de robot daarom ‘een belangrijke stap naar de commerciële toepassingen van robotica.’
‘We streven naar robuustheid, maar dat maakt het geheel erg zwaar’, vertelt hij. ‘Omdat dit nieuwe ontwerp simpelweg minder en lichter materiaal gebruikt gaan ook de kosten omlaag.’
Zware onderdelen zijn bovendien nadelig voor de stabiliteit, zegt hij. ‘Bij vierpotige robots gaat dat nog goed, maar tweebenige modellen vallen als de sodemieter om.’
Steinbuch ziet kansen die verder gaan dan hardlopende robots: ‘We willen straks in de thuiszorg mensachtige, knuffelbare robots gaan gebruiken, zodat mensen langer thuis kunnen wonen. Die kunnen met een lichtgewicht ontwerp veel goedkoper. Nu kosten ze nog tienduizenden euro’s omdat ze loodzwaar zijn.’
‘We zitten in een transitie waarin robots steeds beter en langer zelfstandig kunnen opereren’, ziet Califano. Hij is voorzichtig met toekomstbeelden: ‘In welke mate ze in de samenleving worden losgelaten, hangt af van de politiek en publieke opinie. In China zie je al robots over straat lopen, maar in Europa zijn we daar wat terughoudender in.’
Source: Volkskrant