Vroeger had de Israëlische premier rond de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties talloze onderonsjes met wereldleiders. Nu is zijn agenda leeg.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Ze schrijft over Israël en de Palestijnse gebieden, het Midden-Oosten en België.
Netanyahu heeft het vaker gedaan: een memorabele toespraak houden voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Sterker, de Israëlische premier is een veteraan die al veertien keer in New York op het podium heeft gestaan.
Maar tijdens zijn toespraak donderdag heeft Netanyahu weinig vrienden in de zaal zitten. Veel aanwezigen zien hem als een oorlogsmisdadiger en geloven dat Israël een groot gevaar is voor de stabiliteit en de vrede in het Midden-Oosten.
De lijst met grieven (ze werden deze week door andere leiders al in diverse toespraken aangestipt) is lang. De manier waarop Israël de grenzen overschrijdt in de buurlanden Libanon en Syrië bijvoorbeeld, of de oorlog in Gaza en de weigering van Israël om het vredesplan van de Amerikaanse president Donald Trump uit te voeren. Dan is er nog de steun aan kolonisten op de bezette Westoever en de agressie waarmee kritiek wordt gepareerd – allemaal zaken waardoor Israël eerder als een last of een bedreiging wordt gezien dan als een bondgenoot.
Wat Netanyahu donderdag vermoedelijk te zeggen heeft, is iets wat de wereld al zo vaak te horen heeft gekregen. Dat Hamas uiteindelijk ontwapend zal worden bijvoorbeeld, dat hij alle Israëlische gijzelaars heeft vrij gekregen en dat Hezbollah ernstig verzwakt is - woorden die eigenlijk bedoeld zijn voor het publiek thuis in Israël dat over een paar weken naar de stembus gaat.
Hij zal ook wel weer over Iran beginnen en proberen om de oorlog als een overwinning te presenteren. En ja, de Islamitische Republiek is in militair en economisch opzicht zeker verzwakt, maar juist deze oorlog heeft de wereld opgezadeld met een torenhoge olieprijs, en de heropening van de Straat van Hormuz is nog lang niet in zicht. Voor deze tragedie wordt Netanyahu bovendien verantwoordelijk gehouden: hij zou Trump ten slotte hebben overgehaald om deze oorlog te beginnen.
Waar echter vooral uit blijkt dat Netanyahu in het verdomhoekje is terechtgekomen, is zijn lege agenda. Vroeger had de Israëlische premier in de dagen voor en na de Algemene Vergadering nog talloze afspraken. Onderonsjes met wereldleiders die hem graag wilden spreken. Nu wordt hij echter gemeden als de pest, zelfs door zijn ‘goede vriend’ Donald Trump.
Hij heeft ongetwijfeld geprobeerd om een afspraak met de Amerikaanse president op touw te zetten – Netanyahu zou hem ten slotte graag nog eens wijzen op de belangen van Israël in Iran, Gaza en Libanon. Daarnaast zou het, zo vlak voor de Israëlische verkiezingen, bij het thuisfront goed overkomen als Netanyahu nog steeds goede maatjes is met de machtigste man ter wereld.
Trump was echter niet bereid om tijd voor hem vrij te maken. Het regeringsvliegtuig komt dan ook vlak voordat Netanyahu zijn toespraak moet houden aan in New York. En zodra hij klaar is, stijgt het weer op.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant