Nadat hun vliegtuigje is neergestort, moeten Brad Pitt en zijn hond in deze solide survivalthriller zien te overleven in de wildernis van Alaska.
Een man. Een hond. Een wildernis. De ingrediënten van Heart of the Beast zijn simpel, rechttoe, rechtaan en doeltreffend. Ze vormen een survivalthriller die nooit meer maar ook niet minder is dan je ervan verwacht. Brad Pitt speelt James Belmont, een voormalig officier van de Special Forces die met zijn watervliegtuig, koelbox vol bier en Duitse herder Odin de afzondering zoekt in Alaska.
James en Odin dienden samen in onder meer Afghanistan en Irak en zijn door die ervaringen getekend, blijkt onder meer uit een paar onnodige en vlak in beeld gebrachte flashbacks. Odin heeft een litteken over zijn kop en een pootprothese, James een jaap op zijn geblokte bovenlichaam (de 62-jarige Pitt is nooit te beroerd om even z’n T-shirt uit te trekken). Maar de littekens zitten vooral vanbinnen. ’s Nachts komen de nachtmerries. Vooral bij Odin, die dan piepend en jankend wakker wordt, tot James hem kalmeert.
De eerste scènes van Heart of the Beast draaien om de band tussen man en hond, die het fundament vormt voor de helse tocht die volgt. Wanneer James het vliegtuigje laat crashen in een bitterkoud meer, moeten de twee een slordige 80 kilometer door de wildernis trekken, naar de dichtstbijzijnde weg. Er is een confrontatie met een beer en met een roedel wolven, maar vooral met uitputting, honger en isolatie.
Tegen het einde neemt de tocht bijna mythische contouren aan, bijvoorbeeld wanneer ze nog slechts één veld hoeven over te steken, dat een verraderlijk moeras blijkt te zijn. Maar je voelt op dat soort momenten dat scenarist Cameron Alexander en regisseur David Ayer ervoor terugdeinzen de film een te radicale richting op te sturen. Vergeleken met de bruutheid van een survivalfilm als The Revenant blijft Heart of the Beast toch vooral een allemansvriend.
Aan het begin van de film is er een mooie bijrol voor J.K. Simmons als een andere verdwaalde ziel, die een nachtje naast James en Odin kampeert. Maar het overgrote deel van de film rust op de schouders van man en hond. Vanaf het eerste moment geloof je de diepe connectie tussen die twee en dat is wat Heart of the Beast optilt, ook als het verhaal wat te voorspelbaar voortbeweegt en de pianomuziek net wat te nadrukkelijk jengelt.
Actie
★★★☆☆
Regie David Ayer
Met Brad Pitt, J.K. Simmons
101 min., in 123 zalen
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant