In deze ongewone, maar niet helemaal geslaagde film krijgt een jonge Moeder Teresa een punkrockrandje.
Mother is het scheppingsverhaal van Moeder Teresa. In zeven dagen, die worden afgeteld in beeldvullende tussentitels, daalt bij de non het besef in dat het woord Gods belijden binnen de muren van een klooster niet genoeg is. Een klooster dat hier zelden voelt als een verstilde plek van bezinning, maar als een verstikkende ommuring waar doorheen moet worden gebroken.
Want dat is wat deze Teresa wil. Dit is geen biopic over de oude, minzaam glimlachende vrouw die door vele katholieken werd vereerd, maar over een jonge vrouw die in Calcutta haar rebelse kant ontketent, terwijl striemende gitaren op de geluidsband klinken. Een vrouw die zich gevangen voelt in een systeem dat wordt gerund door mannen. ‘Wat proberen we buiten te houden?’, vraagt ze aan een van die mannen. Maar misschien is de vraag vooral wat die muren binnen proberen te houden.
Noomi Rapace speelt Teresa als ambitieus en furieus. Iemand die er geen genoegen mee neemt dat vrouwen worden ingekapseld. Het zwaartepunt van de film ligt bij haar vriendschap met zuster Agnieszka (Sylvia Hoeks), een vriendschap die soms een zweem heeft meer te zijn dan dat. Als zij aan Teresa opbiecht zwanger te zijn, is de walging van Teresa’s gezicht af te lezen. Toch zoekt ze de randen van haar geloof op om Agnieszka niet in ongenade te laten vallen.
Het is een van de verhaalelementen waarin regisseur en scenarist Teona Strugar Mitevska de meer controversiële kanten van Teresa opzoekt, die in werkelijkheid een fel tegenstander van abortus was. Maar het lijkt alsof Mitevska die plotlijn ook bewust wat troebel houdt, waardoor zowel Teresa als de film nooit echt stelling neemt.
Zo hinkt Mother vaker op twee gedachten. Het is een film die op momenten heerlijk brutaal is in zijn beeldtaal. Het wemelt van de shots met een soort godperspectief van bovenaf, wat hier vooral een perspectief is dat de vrouwen klein houdt. Naar beneden drukt. Vaak ook nog in benauwende vertrekken. Er zijn een paar hallucinante scènes, met als hoogtepunt een droomscène waarin de nonnen ’s nachts dansen op Lordi’s Hard Rock Hallelujah.
Maar in veel andere scènes is die radicaliteit ver te zoeken. Te vaak leunt de film op dialogen waarin overtuigingen en motieven letterlijk worden uitgesproken. Bovendien lijkt deze punkrockinterpretatie van Teresa wel erg te zijn ingevuld vanuit het heden. Mother is op momenten een intrigerend anachronistisch experiment, dat helaas niet helemaal geslaagd is.
Drama
★★★☆☆
Regie Teona Strugar Mitevska
Met Noomi Rapace, Sylvia Hoeks
103 min., in 29 zalen
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant