Tv-recensie Dat Hollanders houden van goed boeren in het buitenland is geen geheim. Dat andere mensen daar de dupe van zijn mag wel wat minder geheim zijn.
Een ondernemer die naar Spanje vluchtte omdat hij in Nederland belasting moest betalen.
Fernando Hernandez Espino wil Sinan Can iets laten zien. Iets wat superbelangrijk is. In Calexico, op de grens tussen Mexico en de Verenigde Staten, staat een gebouw. Een voormalig kantoor van de Rabobank. De grote letters zijn inmiddels van de gevel verdwenen, net als kruiwagens met drugsgeld dat via dit filiaal werd witgewassen. Regelmatig kwamen hier tussen 2008 en 2013 busjes van kartels aanrijden met cash geld. In de VS werd de Rabobank veroordeeld voor witwassen, een boete van 368 miljoen dollar, maar verder niks. Het is, op papier, een financieel misdrijf. Maar volgens de Nederlands-Mexicaanse Hernandez Espino is het veel meer dan dat.
Hij neemt Can in de laatste aflevering van Drugsdelta (BNNVARA) mee naar zijn geboorteplaats Durango. Waar het gewelddadige Sinaloakartel in alle haarvaten van de gemeenschap de dienst uitmaakt. „Als je niet in Amerika kan werken, dan werk je voor de narco’s”, zegt Hernandez Espino. Iedereen uit Durango heeft een naaste die vermist, vermoord of gemarteld is. Zijn oom Juan verdween in 2010. Dat de Rabobank er met een boete vanaf kwam was voor hem niet genoeg. Hij deed aangifte tegen de bank in Nederland. „Ik wil dat de Nederlander met een Rabobank-pasje een klik heeft met het geweld dat in Mexico plaatsvindt”. De Rabobank werd ook in Nederland schuldig bevonden.
Veel jeugdvrienden van Hernandez Espino zijn dood of zitten in de gevangenis. Hij had het geluk dat hij goed kon leren en economie kon studeren. Hij kon denken buiten de tirannie van de kartels. Een boekhouder die hij kent van vroeger is nu de topman van het Sinaloakartel. „Wat ik probeer te zeggen Sinan, ik zou die man zijn.” Hernandez Espino wil dat wij, Europa, de rest van de wereld begrijpt dat het één groot web is waar we allemaal in zitten. Van vraag en aanbod. Van vijftig euro pinnen met je Rabobank-pasje op vrijdagavond tot iemand die in een vat met zuur verdwijnt in Durango.
Bij LUBACH (RTL4) ging het ook over Hollandse inmenging in een Spaanstalig gebied. Lubach haalt onderzoek van NRC aan waaruit blijkt dat Nederlanders de grootste buitenlandse beleggers zijn in Spaans vastgoed. De wet ‘betaalbare huur’ van Hugo de Jonge uit 2022 zorgt voor een wooninfarct in Spanje. Het voordeel van tv is dat je de waanzin achter die cijfers goed kan laten zien met clipjes van YouTube-kanalen. Hordes „ondernemers” met namen als Mick en Wesley laten op YouTube in een net te klein overhemd zien hoe dat moet. „Beleggen” in Spaans vastgoed.
Veel van die ondernemers vinden het ook allemaal te ingewikkeld in Nederland. „Als je je belastingheffing niet betaalt, word je gelijk gezien als een crimineel”, zegt een roestbruine Hollander op het account van Sol Vastgoed. De blonde presentatrice knikt instemmend. In Spanje kan je lekker opkopen, optoppen of dat oude karakteristieke huis gewoon helemaal slopen. En die Spanjaarden, die doen dat dus niet. Heel gek. Die hebben daar geen neusje voor, dus dat „wij” dan die kans wel grijpen is logisch.
De sloppenwijken groeien. Veel Spanjaarden die werken in het toerisme kunnen geen huis meer huren. Stel je voor dat je zo eindelijk in je vers gestucte casa zit en dan nergens meer vino en coke kan bestellen met je Rabobank-pasje. Dystopisch.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie