is filmredacteur van de Volkskrant.
Er zat dit jaar, voor het eerst, geen filmjournalist in de Nederlandse Oscar-selectiecommissie. Nu wil ik niet suggereren dat er daarom heibel is over de gekozen Oscar-inzending voor de international feature-categorie; namelijk een documentaire (Paikar) in plaats van een speelfilm.
Of nou ja, een speelfilm, eigenlijk ging het om dé speelfilm: Mike van Diems Voor de meisjes. De best bezochte Nederlandse film, met vijf sterren gewaardeerd in de Volkskrant, waarin twee stellen op vakantie bakkeleien over hun comateuze kinderen. Grote winnaar ook bij de Gouden Kalveren.
Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Els de Grefte, Joris Henquet, Merlijn Kerkhof of Anna van Leeuwen stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.
De selectiecommissie werd dit jaar afgeslankt, omdat het met twintig stemmers wat druk werd: er bleven er negen over, onder wie afgevaardigden van de acteurs, producenten, regisseurs en cameraliedenverenigingen. Na tweemaal vergaderen koos men Paikar, van Dawood Hilmandi. Een prikkelend gefilmd en op het Idfa bekroond debuut van de als kind naar Nederland gevluchte filmmaker, over diens door de oorlog verscheurde familie.
‘Dit is een middelvinger naar fictiefilms’, reageerde regisseur Martin Koolhoven in De Telegraaf. ‘Meryl Streep gaat geen half-Afghaanse docu zitten kijken’, sprong René Mioch bij. ‘Neem van mij aan dat zij liever kijkt naar een dramafilm van tweevoudig Oscar-winnaar Mike van Diem.’
Ik weet niet wat Meryl Streep wel of niet kijkt. Eerder dit jaar belde ik met Cate Blanchett, ook stemgerechtigd lid van de Academy, die niet ophield te spreken over de door haar zo bewonderde Afghaanse filmmakers. Neem van mij aan: echt een film voor Blanchett, dat Paikar.
Of neem het niet aan, want de smaak van de Academy valt nauwelijks nog te peilen, sinds het ledenaantal in tien jaar tijd verdubbelde (nu zo’n elfduizend stemmers).
Er valt de Nederlandse Oscar-commissie wel enig gebrek aan historisch besef te verwijten. Van Diem won in 1998 met Karakter niet alleen Nederlands laatste Oscar in de landencategorie, hij won hem ook nog eens nadat de toenmalige commissie eerst had gekozen voor All Stars. De makers van de voetbalkomedie trokken zich vervolgens terug; zij vonden dat Karakter meer kans had. Kortom: als iemand ooit eens recht had op een ‘wildcard’, is het Van Diem.
Mioch uitte in De Telegraaf tevens zijn frustratie over de in Nederland vaak zo gebrekkig functionerende ‘filmcommissies’. Daarin heeft hij geen ongelijk: dat de commissie voor de Gouden Kalveren het drama Paaz níet opnam in de selectie, waardoor hoofdrolspeler Gaite Jansen nu geen kans maakt op een nominatie, is een blamage.
Om te voorkomen dat commissieleden ‘persoonlijk worden aangevallen’, blijven hun namen dit keer geheim, zo liet de organisatie achter de Nederlandse Oscar-inzending deze week weten. Zover zijn we al: een bange, anonieme Oscar-commissie.
Ondertussen roepen enkele boze filmmakers op om een bioscoopje te huren in Los Angeles en New York, om daar een week lang Paikar te draaien, waardoor de titel zich reglementair kan kwalificeren voor de documentaire-categorie. En of de (anonieme) Oscar-commissie de inzending voor de landencategorie dan even wil afpakken van Hilmandi: sorry, toch maar Voor de meisjes.
Ik weet niet hoe dit afloopt. Maar de schoonheidsprijs gaan we niet winnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant