Home

Ook ik had ooit liever die Rus in mijn keuken dan een kruisraket in mijn tuin

De lezersbrieven! Over het Nationaal Vredesprotest van dit weekend, extreemrechts en werkloosheid, de waterstofbom, mannen en vrouwen in de AI, je hand uitsteken op de fiets, premier Rob Jetten in de Stonewall Inn en het Songfestival.

Dank Tommy Wieringa voor je messcherpe column die mij uit het hart gegrepen is. Afgelopen week las ook ik de oproep van onder meer de SP voor het Nationaal Vredesprotest. Een oproep tot het stoppen van de huidige ‘escalerende wapenwedloop en militarisering’, waar de gewone Nederlander de rekening voor zou betalen. Niet alleen een valse tegenstelling, het getuigt ook van een gevaarlijke naïviteit. Gevaarlijk, omdat het (stoppen) niet vrede, maar juist oorlog dichterbij brengt.

Naïef, omdat het een projectie is te veronderstellen dat Poetin denkt zoals jijzelf, namelijk dat hij een wereld met vrede wil. Hij verstaat echter slechts de taal van de macht, van overheersing, terreur, vernietiging en wreedheid. Afschrikking is het enige wat machthebbers als hij kan stoppen. Ook ik had vroeger liever die Rus in mijn keuken dan een kruisraket in mijn tuin, maar dat is wel veranderd. Sadder but wiser, al zou ook ik het graag anders zien.
Ruud Joppen, Nijmegen

Wieringa (2)

Met verbazing heb ik de column van Tommy Wieringa gelezen. Hij stelt dat mijn partij de steun aan Oekraïne wil stopzetten. Vergelijkbare onwaarheden waren ook leesbaar in bijdragen van andere opiniemakers en columnisten in verschillende media. Het is veelzeggend dat een oproep voor vrede in 2026 wordt gezien als een oorlogsverklaring.

Mijn partij heeft vanaf het eerste moment Oekraïne gesteund. Met voorstellen voor humanitaire hulp, voor het inzetten van de bevroren Russische miljarden voor steun aan Oekraïne en met steunpakketten van 3 miljard euro per jaar. Zodat Oekraïne zich kan verdedigen tegen Rusland. Wat mijn partij onderscheidt van andere partijen is dat wij blijven zoeken naar wegen voor een staakt-het-vuren en vrede. Om het doden van tienduizenden mensen te stoppen. Voor vredesonderhandelingen waarbij, naast Europese landen, ook landen zoals Brazilië, Zuid-Afrika en India betrokken worden. Dat is niet makkelijk. Want vrede sluit je niet met vrienden, maar met vijanden.

Zoeken naar manieren om tot vrede te komen, mag nooit een taboe zijn. Dat zullen wij blijven doen. Met mensen die wél begrijpen dat een oorlog moet eindigen aan de onderhandelingstafel. Een gevestigde orde die doet alsof er geen alternatief is voor raketten, is een stuk gevaarlijker dan mensen die pleiten voor en werken aan wegen naar vrede.
Jimmy Dijk, Fractieleider SP.

AfD

Sander Schimmelpenninck beschrijft in zijn column dat de opkomst van extreemrechts deels te maken heeft met decadentie. Werklozen kunnen het zich niet permitteren om zich druk te maken over migratie en zullen eerder links stemmen, aangezien links wel opkomt voor hun belangen en rechts niet.

Ik hoop echt dat het zo werkt. Maar hoe verklaart hij dan de overwinning van de AfD in Saksen-Anhalt en Mecklenburg-Vorpommern, twee Duitse deelstaten waar de werkloosheid boven het landelijke gemiddelde ligt?
Linda Bezemer, Amsterdam

Waterstofbom

Allemaal waar, wat Diederik Samson schrijft over de geschiedenis van de waterstofbom en de eerste testproef met dat gevaarte als wapen (1954). Maar de eerste test vond toch al echt op 1 november 1952 plaats . Daarbij verdween een compleet eiland (Enewetak) van de aardbodem onder het geweld van 10 megaton (500 keer Nagasaki). Officieel werd deze ‘proef’ (Ivy Mike) pas op 17 februari 1954 bekendgemaakt.
Ko Colijn, Leiden

AI en mannen

De aanval van Asha ten Broeke in haar column op de mannen in AI is volledig overbodig. Ten eerste doet het afbreuk aan haar verder prima argument, ten tweede is de aanname ronduit incorrect en neigt het naar mannenhatende propaganda.

Misschien staan de techvrouwen niet helemaal in de spotlights, maar je moet aardig je best doen om de vrouwen in de top van AI-gedreven big tech te negeren. Om te beginnen met Lisa Su van AMD (geschat vermogen 3 miljard dollar); zij doet net zo hard mee. Dan hebben we Mira Murati van OpenAI. Deze in Albanië geboren vrouw gaf leiding aan de technische koers van het bedrijf achter ChatGPT, en is 1 miljard waard.

Laten we ook Safra Catz van Oracle niet vergeten. Het bedrijf dat de infrastructuur levert voor al deze ontwikkelingen. Ook zij ziet vanuit haar perspectief blijkbaar meer dollartekens dan problemen, en ook zij is ruim 3 miljard waard. De klapper is natuurlijk Daniela Amodei (15 miljard dollar waard), medeoprichter en ‘president’ van Anthropic, dat ze succesvol leidt.

De Volkskrant kan misschien beter eens schrijven over Fei-Fei Li: de vrouw die aan de wieg heeft gestaan van de huidige ontwikkelingen in AI. Zij neemt juist wél dat ethische perspectief mee, en pleit ervoor dat AI gecontroleerd ontwikkeld moet worden.
Wilco Engelsman, Enschede

Veillig fietsen

Goed idee van Frank Goethals, om de maximale fietssnelheid op 20 km per uur te zetten. Want veilig is het allerminst op de fietspaden.En pak dan ook iets anders aan. Het valt me de laatste tijd op dat het hand uitsteken om richting aan te geven nauwelijks meer gebeurt. Dat is behoorlijk lastig en irritant voor de medeweggebruikers. Blijkbaar is het fietsexamen op school lang niet voldoende. Ouders, voedt jullie kinderen op. Aangeven dat je naar links of rechts gaat: op de fiets hoeft dat toch niet zo moeilijk te zijn als in de politiek.
Inge Vollaard, Leiderdorp

Gaybar

Vandaag voel ik me trots op Nederland. Ik heb net de reportage gelezen over Rob Jetten in New York, waar hij een bezoek bracht aan de Stonewall Inn. Het artikel sluit af met de woorden van een van de gasten: ‘Beseffen jullie wel hoeveel geluk jullie hebben? Nederland wordt nu geleid door iemand die homo is. Ik zie dat in de VS echt nooit gebeuren.’ Ik ook niet, maar hier dus wel. Laten we dat zo houden! Wat ik verder ook vind van de politieke ellende in dit land: we hebben wel een premier die de moed heeft om in het New York van Trump de beroemdste gaybar ter wereld te bezoeken.
Ariënne Mes, Renkum

Groninger Museum

Mooi artikel over het Groninger Museum in de Volkskrant. Een van de zinnen valt me bijzonder op: de grootste subsidiegevers zijn de gemeente en de provincie Groningen. Des te tenenkrommender dat de socialemediaposts en wat ik tot nu toe aan communicatie-uitingen gezien heb, uitsluitend in het Engels worden gedaan.

Ik snap wel waar het verwijt ‘te elitair’ vandaan komt. Er zijn heel wat Groningers die geen Engels kunnen lezen; blijkbaar is dat niet het publiek dat het museum wil bereiken. Prima, maar laat dat publiek dan ook maar niet meebetalen. Provincie en gemeente: stel voortaan ook als subsidievoorwaarde dat de communicatie in ieder geval ook in het Nederlands moet plaatsvinden en niet bij voorbaat een bepaald soort publiek mag buitensluiten.
Jolanda van der Lee, Groningen

Natuurgrond

Het gaat wat ons betreft niet om natuur, landbouw óf defensie. De uitdaging is hoe we maatschappelijke opgaven binnen de schaarse ruimte in Nederland slim verbinden en elkaar laten versterken. Anders dan Hendrik Hoeksema van landbouwvereniging ZLTO suggereert, kijkt Defensie vooral naar natuurgebieden voor uitbreiding. Meer dan de helft van de locaties waar Defensie naar kijkt, liggen in natuurgebied, blijkt uit een analyse van Follow the Money.

Nederland bestaat voor zo’n 60 procent uit landbouwgrond en 13 procent natuur. Het ligt dan voor de hand ook te kijken naar grond van boeren die willen stoppen. Zo kan Defensie militaire oefenruimte combineren met de enorme noodzaak tot natuurherstel én de wens van het kabinet voor meer natuur.

Een overgrote meerderheid van de Nederlanders vindt het belangrijk dat natuur genoeg ruimte krijgt. Dat blijkt uit onderzoek van Natuurmonumenten. Ook is er draagvlak voor meer natuur, zoals het Planbureau voor de Leefomgeving adviseerde, zelfs als dat 4,5 procent van de landbouwgrond kost. Er is ruimte nodig voor grote vraagstukken. Natuur is hierin een bondgenoot en een essentiële oplossing.
Jeroen de Koe, Vereniging Natuurmonumenten

Songfestival

Wat een schande dat NPO heeft besloten om toch weer mee te doen aan het Eurovisie Songfestival. Blijkbaar had Claude Lévi-Strauss gelijk toen hij zei dat medemenselijkheid ophoudt bij de grenzen van de stam, de taalgroep en soms zelfs het dorp.
Maarten Barends, Regensburg (Duitsland)

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next