Met ruim vijfhonderd Grands Prix en bijna dertig jaar ervaring in de Formule 1 heeft Bernd Mayländer een unieke staat van dienst opgebouwd. De 55-jarige safetycarbestuurder heeft zijn werk in de afgelopen decennia flink zien veranderen.
In de hospitality van de FIA op het nieuwe circuit in Madrid zit Mayländer ontspannen aan tafel. Net als voor de Formule 1-coureurs brengt een onbekende baan ook voor hem extra uitdagingen met zich mee. Maar de Duitser heeft er zichtbaar zin in. Eigenlijk, zegt hij, is dat nog ieder raceweekend zo.
Mayländer kwam als voormalig autocoureur onder meer uit in de DTM, de FIA GT en de Porsche Supercup. In 1999 werd hij voor het eerst ingezet als safetycarcoureur in de Formule 3000, een jaar later kreeg hij die rol ook in de Formule 1.
Sindsdien is hij het vaste gezicht achter het stuur van de safetycar. Eerder dit jaar passeerde hij de grens van vijfhonderd Grands Prix. Zodra het misgaat, rijdt hij voor de snelste coureurs ter wereld uit. "De raceleiding kan bijna alles zien, maar ze kunnen het niet voelen", zegt Mayländer.
Vooral bij regen is dat verschil belangrijk. De wedstrijdleiding kan op beelden vaak wel zien dat het regent, maar waar aquaplaning optreedt, is moeilijk te voorspellen. Ook geeft Mayländer door waar brokstukken op het asfalt liggen. Daarbij denkt hij mee over de gevolgen voor de wedstrijd.
"Als het gevaarlijk is, moet het natuurlijk worden weggehaald. Maar als het echt buiten de racelijn ligt en er zijn nog maar drie ronden te gaan, zou ik niet zeggen dat we daar nog een extra ronde achter de safetycar voor nodig hebben."
De coureurs die achter hem rijden zijn op die momenten met andere dingen bezig. Met het op temperatuur houden van hun remmen en banden bijvoorbeeld. Iedere safetycarperiode klaagt er wel een coureur dat Mayländer te langzaam rijdt.
Mayländer kan erom lachen. "Voor een Formule 1-coureur ben ik altijd te traag. Zelfs als ik op een lang recht stuk 250 kilometer per uur rij, kunnen ze nog klagen." Hij neemt het de coureurs niet kwalijk. "Dat moeten ze ook doen. Het zit in hun race-DNA."
Bij de voorbereiding op een race probeert de FIA tegenwoordig zo veel mogelijk situaties vooraf te oefenen. Dat was aan het begin van Mayländers loopbaan anders. "Begin deze eeuw reden we tijdens zo'n test vooral rondjes om het circuit te leren kennen. We oefenden geen specifieke scenario's. Tijdens de race gebeurde er iets en daar leerden we dan van."
Nu worden op donderdag onder meer rode vlaggen, verschillende startprocedures en alternatieve routes voor de medical car nagebootst. Toch kan zelfs Mayländer na 27 jaar nog iets bijzonders meemaken.
Dat gebeurde begin deze maand in Monza. Na een zware crash van Charles Leclerc werd de rode vlag gezwaaid en reden de F1-auto's de pitsstraat in. Daar stonden ze in de zogeheten fast lane opgesteld, waardoor Mayländer met zijn safetycar niet door de pits naar voren kon rijden.
Er zat maar één ding op: hij reed over het rechte stuk voorbij start-finish en moest vervolgens achteruit rijden om weer vooraan bij de pitsstraat uit te komen. "Dat hadden we nog nooit eerder gedaan."
Zo'n gebeurtenis levert meteen nieuw huiswerk op. De FIA bekijkt volgens Mayländer nu ook voor andere circuits hoe dezelfde situatie daar opgelost kan worden. In Abu Dhabi zou dat vanwege de tunnel aan het einde van de pitsstraat bijvoorbeeld niet kunnen.
Juist Abu Dhabi roept onvermijdelijk herinneringen op aan de beroemdste safetycarfase uit Mayländers loopbaan. In 2021 leidde de crash van Nicholas Latifi tot de controversiële slotronde waarin Max Verstappen Lewis Hamilton passeerde en voor het eerst wereldkampioen werd.
Mayländer zei eerder dat hij na die historische Grand Prix eerst even alleen wilde zijn om te verwerken wat er was gebeurd. Bijna vijf jaar later maakt hij onderscheid tussen de enorme impact van die avond en zijn eigen werk in de safetycar.
"Wat de intensiteit van mijn werk betreft staat die race niet eens in mijn top tien", zegt hij. Hij benadrukt dat zijn werk niet veel anders was dan normaal: de pits uitrijden, het veld oppikken en weer terug naar de pits. De uitzonderlijke lading was er natuurlijk wel, maar voor hem niet per se in zijn auto.
In ruim een kwart eeuw zag Mayländer hoe sterk de veiligheidsaanpak in de Formule 1 veranderde. Hij haalt de Grand Prix van Canada van 2007 aan, waarin Robert Kubica zwaar crashte. De wedstrijd werd niet stilgelegd. Mayländer herinnert zich dat hij meerdere keren langs de plek van het ongeluk reed terwijl Kubica nog gewond in zijn auto zat.
"Toen opereerden we compleet anders", zegt hij. "Een rode vlag wilden we eigenlijk niet zien." Tegenwoordig is de aanpak veel voorzichtiger. "Veiligheid staat altijd voorop. Als er een mogelijkheid is om de race stil te leggen, gebruiken we die nu gelukkig ook vaker. Daarna starten we opnieuw. Dat maakt het veel veiliger."
De onvoorspelbaarheid van chaotische races prikkelt Mayländer na al die jaren nog altijd. Voorlopig denkt de 55-jarige Duitser dan ook niet aan afbouwen. Een seizoen delen met een tweede safetycarcoureur ziet hij niet zitten. "Mijn familie weet hoe ik ben: het is alles of niets. En op dit moment is het nog altijd alles."
Ook na meer dan vijfhonderd Grands Prix blijft het moment waarop hij op zondag naar de grid rijdt speciaal. Tijdens de laatste race in Zandvoort, toen het een half uur voor de start hard begon te regenen, keek hij met een grijns naar boven. "Als dat me niets meer doet, wordt het tijd om over stoppen na te denken. Maar dat is gelukkig nog niet het geval."
Source: Nu.nl sport