Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: mais-polentabrood met tomaat.
is kok, presentator en kookboekenschrijver. Voor Volkskrant Magazine bedenkt ze wekelijks een seizoensrecept.
Een overvloedige oogst. Als je een groentetuin hebt en in het voorjaar vroeg begint te zaaien voor de zomer, als je alle zaailingen verzorgt alsof het je kinderen zijn, ze uitplant en je vervolgens verheugt op de vruchten van al die toewijding, dan is de beloning uiteindelijk de hoeveelheid oogst die je ervan mag halen.
Inmiddels mag ik mezelf wel moestuinierster noemen. Een beetje ervaring heb ik ondertussen wel, en als ik u één advies mag geven, dan is het wel: beheersing.
Plant niet meer dan u kunt opeten of verwerken. Ook ik heb ooit, veel te enthousiast over alle verschillende soorten courgettes, van elke soort een plant in de grond gezet. Het resultaat was dat ik vervolgens de hele zomer dagenlang courgette at. Dus plant ik er nu één. Een plant die me precies genoeg geeft, zodat ik regelmatig courgette kan eten, maar niet elke dag hetzelfde hoef te koken.
Gewoon een páár snijbonen, een paar aubergines, een paar pompoenen. Niet te veel van alles. Zo passen er bovendien meer verschillende planten in mijn tuin en mag ik elke dag opnieuw kiezen wat er op tafel komt. Bij één gewas kon ik me toch niet echt beheersen: de tomaat. Het is het eerste jaar dat ik ze helemaal zelf heb opgekweekt en ik wilde veel kleuren, veel vormen en soorten proberen. Ik maakte er een flink stuk van mijn tunnelkas voor vrij, volgde elk advies van bevriende tomatentelers op en plantte van een heleboel soorten één exemplaar.
Trots kan ik u melden dat ik zeer tevreden ben met het resultaat. De oogst is overvloedig, maar niet overdreven. De tomaten komen in keurige porties van de planten, waardoor we weliswaar bijna elke dag tomaat eten, maar dat verveelt me geen moment. De tomaat is zo veelzijdig dat ik haar het hele jaar door zou kunnen eten zonder dat het gerecht van vandaag op dat van gisteren hoeft te lijken.
Uit de tomaten die ik dit jaar het mooist en het lekkerst vond, verzamel ik alvast de zaden. Volgend jaar plant ik ze terug, niet meer en niet minder. Want mijn tuin leert me niet alleen hoe ik overvloed kweek, maar ook wanneer het genoeg is. En misschien is dat laatste nog wel mijn grootste oogst.
voor 4 personen / bereiding: 20 min. / oven: 30 min.
2 verse maiskolven, of 300 gram mais uit blik, uitgelekt gewicht
75 gram fijne (of instant) polenta
75 gram bloem
1 theel. zout
1 theel. bakpoeder
3 eieren
125 ml volle melk of karnemelk
75 ml olijfolie
100 gram oude of Parmezaanse kaas, geraspt
4 bosui, in fijne ringen
1 groene peper / 2-3 eetl. jalapeño, uit een pot, fijngehakt
1 kleine bos (15 gram) koriander of platte peterselie
zeezout en versgemalen zwarte peper
ca. 500 gram kleine tomaten, eventueel diverse kleuren
Verwarm de oven voor op 200 graden. Bekleed de bodem van een springvorm van 24 cm met bakpapier en vet de vorm royaal in.
Snijd de maiskorrels van de kolven. Meng de polenta met de bloem, zout en het bakpoeder.
Klop de eieren los met de melk en 75 ml olijfolie. Roer het door het polentamengsel tot het net is gemengd. Schep de mais, bosui, kruiden en geraspte kaas door het beslag.
Schep het beslag in de vorm en strijk de bovenkant glad. Halveer de tomaten en leg ze heel dicht tegen elkaar, met de snijkant omhoog, over de hele bovenkant. Druk ze een klein beetje in het beslag. Bestrooi met zout en peper.
Bak het brood 30 tot 35 minuten, of tot hij stevig en goudbruin is en de tomaten geroosterd zijn. Laat hem 10 minuten staan voordat je de rand van de vorm losmaakt.
Serveer eventueel met een lepel zure room of crème fraîche en een peperige groene salade ernaast, met een goeie, mosterdachtige, zure dressing.
Opmaaktip: tja, dit brood kan opgewarmd in oven of airfryer perfect de volgende dag weer worden geserveerd bij soep of lichte stoof.
Dit is een verhaal uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant