Lezersbrieven U schreef ons over reclame in kinderweekbladen, homo-emancipatie, de schoonheid van een AI-vrij leven en ganzenlever op de menukaart.
Ik ben al zestig jaar geabonneerd op de Donald Duck. Inmiddels stuur ik het weekblad door naar vrienden met kleine kinderen als ik hem uit heb. Ik geniet wekelijks van de fantasierijke verhalen en alle personages met hun typische karakters. Vooral als er oude avonturen opeens in een nieuw jasje verschijnen. Maar een paar weken geleden werd ik verrast door een aparte bijlage van de Donald Duck, gefinancierd door Interpolis. Het leek op een echte Donald Duck maar de verhalen gingen louter over hoe je ongelukken kunt voorkomen en hoe voorzichtig je moet zijn in het dagelijkse leven. Niet echt zoals we gewend zijn van de avonturen van Donald met zijn oom en neefjes. Ik begreep echter gelijk het belang van Interpolis. Het bedrijf hoeft natuurlijk minder uit te keren als alle leden een behoedzaam en voorzichtig leven leiden zonder risico’s.
De bijlage was dan ook uiterst saai en voorspelbaar. De neefjes droegen een helm tijdens het fietsen en wezen elkaar continu op de gevaren van het dagelijkse leven. Bah, daar lees ik geen Donald Duck voor om die lessen voorgeschoteld te krijgen. Ik stelde me voor dat kleine kinderen deze rolmodellen zouden gaan volgen en daarmee een ander leven zouden leiden zonder het verkennen van grenzen. Daarnaast zal Interpolis ook blij zijn met het stempel dat ze drukken op het blanco brein van kinderen dat ze in hun latere leven vooral de verzekeringen van Interpolis moeten afsluiten. Dat adviseerde hun held Donald Duck immers.
Omdat ik dit toch echt te ver vond gaan, besloot ik een klacht in te dienen bij de Reclame Code Commissie. Die was het me eens, en besloot een zitting te organiseren om te zien of er regels waren overschreden. Ik stond op het punt om naar Amstelveen af te reizen toen er een volgende bijlage bij de wekelijkse Donald Duck in de bus viel: dit keer volledig gefinancierd door Albert Heijn. De inhoud doet zich raden, want de neefjes zijn continu bezig met boodschappen doen en blij zijn met alle verse producten die ze in huis halen. Dit was voor mij de druppel. Kennelijk heeft de uitgever DPG Media een nieuw verdienmodel gevonden en laat dit nu los op haar jonge onschuldige lezertjes. Ook deze vorm van reclame zal geen regels overtreden. Want hoe kun je boodschappen doen en verse artikelen nu afkeuren?
Toch is dit een vorm van hersenspoeling van jonge kinderen die ik ten zeerste afkeur. Laat onze kinderen met rust, Donald Duck wordt hiermee een instrument voor bedrijven om ze voor de rest van hun leven aan zich te binden. Ik kijk al uit naar de volgende bijlage van McDonald’s, Bol.com, Prijsvrij Vakanties en ga zo maar door. DPG Media: zoek maar een andere manier om geld te verdienen maar niet ten koste van onze kinderen.
Jan Paul Frölke Amsterdam
Ja, ik weet het. Zodra ik ‘AI’ schrijf, denkt u of jij waarschijnlijk: aiii, daar heb je dat gezeur over kunstmatige intelligentie weer. Die vermaledijde hype waar iedereen zo nodig een mening over heeft. Maar geef me het voordeel van de twijfel. Wellicht helpt het als ik gelijk beken dat ik geen huis-chat heb. Geen ChatGPT dus. Niet op mijn mobiel, niet op mijn laptop, gewoon helemaal niet. En nee, ik ben geen boomer, maar een 23-jarige. Mijn zoekopdrachten op het internet eindig ik zo vaak mogelijk met een koppig ‘minus (-) ai’.
Dit onverbeterlijke verzet tegen de maatschappelijke trend heeft meerdere redenen. Ik wil nu slechts op een andere reden ingaan waarom ik AI zoveel mogelijk vermijdt. Daarvoor moeten we naar een museum. Naar meerdere musea eigenlijk. Recent ben ik verhuisd naar Brussel. De afgelopen weken had ik weinig te doen, dus ging ik uit verveling en interesse musea afstruinen. De geschiedenis en architectuur van Brussel. De historie van muziekinstrumenten. Mode en kant. Geneeskrachtige planten en farmacie. Dit zijn allemaal onderwerpen waar ik geen kaas van heb gegeten.
Ik wist bijna niks van Brussel (o, gebeurde er ook van alles vóórdat EU-gebouwen er neerstreken?), van muziek (ik speel geen enkel instrument), van geneeskunde (de Latijnse termen waren abracadabra) of van mode (hoezo geen sandalen met sokken?). Het was uitermate fascinerend om te duiken in werelden die buitenaards aanvoelden. Dat was één van mijn conclusies aan het eind van mijn museumtour: ik weet héél erg weinig.
Afijn, dat was niet de enige conclusie. Een andere was: het kost tijd om mooie dingen te maken. Zo simpel is het. Verbijsterd bekeek ik het prachtige kantwerk dat vanaf de zestiende eeuw eeuwenlang minutieus met de hand werd gemaakt. Hoe hadden vrouwen (want het waren meestal vrouwen) het geduld om zo lang zulk priegelwerk uit te voeren? En wat dacht je van het aardewerk en porselein dat te zien is in het museum over de Brusselse geschiedenis? Vormgeven, bakken, beschermlaag aanbrengen, versieren – een lang en arbeidsintensief proces.
Vandaag de dag zijn er nog steeds mensen die niet promptend of scrollend een hoge productiviteit genieten, maar gewoon dag in dag uit zich vastbijten in een ogenschijnlijk traag proces. Kunstmatige intelligentie is dan ook niet kunstig. Het is gekunsteld.
Tirsa Bos Brussel
Pas op met het steunen van bedrijven, schrijft Marike Stellinga (18/9). Ik wil dat wat uitgebreider maken: Stop met het steunen van de rijken, beleggers en investeerders die het meest profiteren van het niet aanpakken van de Box 3-belasting. Zij kunnen door meer belasting te betalen meer doen om de ongelijkheid in ons land en wereldwijd aan te pakken, zoals Piketty zou willen.
Ik ben voor progressieve belasting: het kost mij ook geld maar dat heb ik er graag voor over. Ontzie mensen met een uitkering, chronisch zieken, investeer in de ondergrens van onze maatschappij door bijvoorbeeld niet te bezuinigen op opvang, psychiatrie en zorg. Er wordt door deskundigen gepleit voor meer belasting op vermogen in plaats van op arbeid. Het zou goed zijn als met name de VVD zou luisteren naar de mening van deskundigen in plaats van alleen de eigen achterban te bedienen.
Erwin Rozestraten Sneek
Fijn dat de restaurantrubriek na de lange zomerstop weer terug is. Jammer dat in deze aflevering weer eens een stukje ganzenlever wordt geserveerd, dit keer als onderdeel van de tournedos Rossini (11/9). Zonder de aantekening dat dit het meest mishandelde stukje vlees is. Dat wil wat zeggen in deze tijd waarin we gelukkig steeds meer te weten komen over hoe er slachtdieren wordt omgegaan. Ganzenlever – dat kán echt niet meer.
Hein Janssen Amsterdam
De termen ’tolerantie’ en ‘acceptatie’ suggereren dat homoseksueel gedrag iets is dat afgekeurd dient te worden, maar dat we dat niet doen omdat dat niet aardig is (21/9). We tolereren het. Als één groep veel accepteert, dan is het de queergemeenschap wel, die in een door cis-hetero gedomineerde samenleving leeft. Zodra we gaan inzien dat queergedrag natuurlijk is en exclusieve heteronormatieve mannelijk- en vrouwelijkheid onnatuurlijk zijn, kunnen we verder met de emancipatie in Nederland.
Laila Hassouna-Jansen Tilburg
De acceptatie van homoseksualiteit is afgenomen (21/9). Steeds meer jongeren tolereren homo’s niet. Acceptatie en tolerantie duiden op een scheve machtsverhouding. Het zijn machtswoorden. Minderheden zouden niet moeten streven naar acceptatie of tolerantie. Ze kunnen wat mij betreft gewoon stellen: ik ben, ik besta.
Echte emancipatie is gewoon zijn, zijn zoals je bent: huilen, lachen, genieten. Ik vraag niemand daar respect voor op te brengen, niemand hoeft mij te accepteren of te tolereren. Ik zou zeggen: gebruik je tijd beter.
Zoals een hetero ervan uit gaat dat hij gewoon hetero kan zijn en daar nooit tolerantie, acceptatie of respect voor hoeft te vragen, zo kan een homoseksueel stellen: ik ben homo en niemand hoeft dat te tolereren te accepteren of te respecteren. Ga opzij en loop me niet in de weg.
Luc Meuwese Den Haag
Om moedeloos van te worden: de voortdurende mantra ‘over links of over rechts’. Er klopt geen jota van. In zijn huidige samenstelling helt het minderheidskabinet naar rechts. Met steun van JA21 slaat de balans verder door naar die kant. Met steun van Pro komt het beleid voor ons land per saldo juist dichter bij het politieke midden te liggen. Daarom is het vreemd dat er steeds opnieuw van Pro wordt gevraagd water bij de wijn te doen, met name op het terrein van de sociale zekerheid. Heeft de VVD zich dan al bereid getoond om te bewegen op dossiers als de hypotheekrenteaftrek of de belasting op vermogen?
Ludo Grégoire Leiden
Willeam Schoonhoven, veehouder, heeft een stal met 2500 vleeskoeien (17/9). Schaalvergroting, zegt hij, moest wel. Anders halen we hier in Nederland het vlees uit het buitenland. Volgens het CBS is Nederland de grootste kalf-en rundvleesexporteur van de EU. En produceren we hier meer dan twee keer zoveel rundvlees als we zelf opeten. Schoonhoven verwijt de overheid een gebrek aan zelfreflectie: de pot verwijt hier de ketel dat die zwart ziet.
Jan Schipper Amsterdam
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie