Kitty Jong is de eerste voorzitter van fusiepartij Progressief Nederland (Pro). De oud-FNV-vicevoorzitter kwam als verrassende winnaar uit de bus bij het ledenreferendum. Jong staat bekend als een felle idealist die liever in beweging komt dan afwacht: ‘Als de motor eenmaal op gang is, is ze niet meer te houden.’
is verslaggever van de Volkskrant.
‘Niemand verwachtte dat zij de nieuwe voorzitter zou worden. Ze was niet de kandidaat die veel steun kreeg van Pro-prominenten of aandacht van de media’, zegt voormalig FNV-vicevoorzitter Zakaria Boufangacha, die tien jaar samenwerkte met Jong. Dat ze het tóch werd, vanuit de positie van underdog en relatieve buitenstaander, past bij haar.
Die route bewandelde ze namelijk al eerder, toen ze in 2017 werd verkozen als vicevoorzitter van het dagelijks bestuur van de FNV. De andere kandidaten hadden al bestuurservaring en kwamen van binnenuit. Jong niet. Ze kwam van buiten als (onbetaald) kaderlid voor de vakbond, naast haar werk als ambtelijk secretaris van de Ondernemingsraad van de Vrije Universiteit en PvdA-gemeenteraadslid in Weesp.
Dat ze op latere leeftijd de vakbondwereld inrolde, is een voordeel, meent vakbondsbestuurder Bas van Weegberg. ‘Ze heeft een heel leven aan ervaring buiten de politiek en bestuur. Als ze praat over zwangerschapsdiscriminatie of ongelijke beloning, dan zijn dat voor haar geen abstracte beleidstermen, maar zaken die ze zelf heeft ervaren.’
Jong, naar eigen zeggen afkomstig uit een ‘vakbondsnest’ in de ‘rode’ Zaanstreek met een bouwvakker als vader, moest het als jonge moeder van twee kinderen alleen zien te rooien. ‘Dat was niet altijd makkelijk. Ze weet hoe het is om met 3-0 achter te staan’, zegt oud-collega Boufangacha.
De vrouwenzaak loopt als een rode draad door haar loopbaan. Binnen de vakbond had ze de emancipatieportefeuille en zette ze zich in voor een vrouwenquotum in de top van het bedrijfsleven. ‘De vakbond wordt vaak gekenschetst als oudemannenbolwerk’, zegt Van Weegberg. ‘Daarin heeft zij een positieve verandering gebracht.’
Ook in de strijd om het voorzitterschap van Pro benadrukte ze dat het hoog tijd was voor een vrouwelijke leider. ‘Niet als symbool, maar als daad. Niet omdat mannen geen goede leiders zijn, maar omdat het niet meer verdedigbaar is dat leiderschap in een inclusieve beweging vanzelfsprekend mannelijk is.’
Oud-collega’s noemen haar ‘een felle tante’. ‘Toen de motor eenmaal op gang was, was ze niet meer te houden’, aldus Pro-Kamerlid Mariëtte Patijn.
‘Ze is een kordate onderhandelaar, maar wel een die bereid is naar de ander te luisteren en kan heroverwegen als het nodig is’, zegt oud-SER-voorzitter en lijsttrekker voor Pro in de Eerste Kamer Mariëtte Hamer, die veel met haar samenwerkte. ‘Ze heeft oog voor iedereen: tijdens demonstraties maakt ze contact met de aanwezigen en ze loopt altijd binnen bij mijn secretaresse om te vragen hoe het gaat.’
‘Schaamteloos links’, noemde Jong zichzelf tijdens de campagne. Dat is ze altijd al geweest, menen mensen uit haar omgeving. Tijdens een demonstratie tegen racisme in 2018 klom ze het podium op voor een vlammende speech. ‘Ze sprak zich hard uit tegen de PVV en Forum voor Democratie. Dat gebeurde toen bijna niet op links’, zegt Boufangacha. ‘Er waren genoeg mensen die zeiden: doe dat nou niet, want mensen uit onze achterban stemmen ook op die partijen. Maar Kitty vond: ik ga mijn verhaal doen, hier staan we voor. Ze is een idealist en handelt daarnaar. Dat kan sommige mensen misschien ook afschrikken.’
Zelf was Jong ervan overtuigd dat ze goede kaarten had voor het Pro-voorzitterschap. Juist vanwege de uitdaging die haar te wachten staat. ‘Het runnen van een complexe organisatie en omgaan met mensen met verschillende achtergronden en andere belangen? Ze heeft bij FNV niet anders gedaan’, aldus Boufangacha.
Traditioneel gezien volgde FNV de agenda van de arbeiders met veel aandacht voor het sociaal-economische domein, zoals sociale zekerheid. Vanaf dag één trok Jong het breder en zette zich ook in voor onderwerpen als diversiteit en het klimaat.
‘Dat was nieuw terrein’, aldus Hamer. ‘Tijdens de onderhandelingen van het klimaatakkoord was ze de eerste die op bestuurlijk niveau wilde samenwerken met milieuorganisaties. Daarin heeft ze een belangrijke rol gehad. Maar wel altijd met oog voor de werkgelegenheid.’
Dat resulteerde bijvoorbeeld in het Kolenfonds dat compensatie bood voor de werknemers die hun baan kwijtraakten door de sluiting van de centrales. Hamer: ‘Mensen zien in haar vooral de rode kant, maar ze heeft zeker ook een groene kant. Dat maakt haar interessant als leider.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant