Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Nadat we waren omgekleed, vroeg mijn vriend of ik ook wat van zijn skincare wilde. Hij gebruikte het woord skincare niet, maar haalde twee potjes tevoorschijn en bood ze me aan. ‘Eerst deze, dat is aloë vera.’
Aloë vera ken ik natuurlijk. Mijn vader zweert erbij. Verbrand? Aloë vera. Jeuk? Aloë vera. Twee parkeerboetes omdat je je kinderen ging wegbrengen en ophalen? Aloë vera. Ik smeerde een beetje aloë op mijn gezicht.
‘En nu dit’, zei mijn vriend, en hij gaf me een glazen potje met een witte, boterachtige substantie. ‘Dit is targ, het is dierlijk en 100 procent natuurlijk.’ Ook het woord ‘targ’ gebruikte hij niet, maar ik ben dus vergeten hoe het spul heette. Het kan ook zwarg of dorlok of taffel zijn geweest.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ik smeerde een beetje zwaffel op mijn gezicht. Het voelde wat korzelig aan, maar vooral heel vet. Het deed me denken aan ghee, geklaarde boter. Er zijn mensen die dat ook voor van alles gebruiken; net als kokosvet. Je kunt er je schoenen mee invetten, maar ook door je smoothie doen. En wat bleek, ook het zojuist op mijn gezicht gesmeerde kwork kon je op meerdere manieren inzetten. ‘Je kunt er dus ook mee koken’, vertelde mijn vriend. Ik bekeek mezelf even in de spiegel en zag iemand met een glanzende, stralende huid.
We namen afscheid, maar ik vergat te vragen hoe het spul ook alweer heette. Op de fiets rook ik af en toe vleugjes van mezelf. Dat is een rare zin, maar niet zo raar als de geur. Eerst dacht ik dat ik langs een kaaswinkel fietste, maar hoelang kun je langs kaaswinkels fietsen? En voor zover ik weet is er niet een kaasfonduefabriek in de buurt, dus dit moest wel de warlock zijn.
Was dit normaal? De bijwerking van een puur natuurlijk huidproduct?
‘Je gaat er tien jaar jonger uit zien, maar...’
‘Maar wat?’
‘Maar je gezicht ruikt naar een homp belegen kaas die een uur op het aanrecht heeft gelegen.’
‘Oké. En hoe heette dit product ook alweer?’
‘Lincoln in the Bardo’.
Het is dus tallow, rundertalg. Dat leer ik nadat ik mijn vriend dagen later eindelijk app. Tallow is gezuiverd dierlijk vet en wordt inderdaad net als ghee en kokosolie voor van alles gebruikt. Tot 1990 gebruikte McDonald’s het om patat in te bakken.
‘Heb jij dan ook dat je huid daarna naar kaas ruikt?’, app ik. Dat heeft hij niet. Of hij is er al aan gewend. ‘ChatGPT zegt dat je waarschijnlijk ervoor aan je lul hebt gezeten’, stuurt hij. Dat is helemaal niet waar. En ook helemaal niet grappig.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant