Nicolò Bulega mag zich sinds zondagmiddag officieel 2026 FIM Superbike World Champion noemen. De Italiaan stelde tijdens de tweede WorldSBK race op het Cremona Circuit met een tweede plaats de wereldtitel veilig. Een titel die gezien zijn dominante seizoen nauwelijks als een verrassing komt, maar achter het succes van de 26-jarige Ducati coureur schuilt een bijzonder verhaal. Ooit gold hij als één van de grootste Italiaanse talenten van zijn generatie, vervolgens leek zijn internationale wegrace carrière vroegtijdig te stranden en nu staat hij alsnog aan de absolute wereldtop.
Nicolò Bulega had zondagmiddag in Cremona voldoende aan een plaats bij de eerste vijf om de titel veilig te stellen. Terwijl zijn Aruba.it Racing – Ducati-teamgenoot Iker Lecuona voor de derde keer dit weekend als winnaar werd afgevlagd, reed Bulega gecontroleerd naar de tweede plaats. Daarmee was de buit binnen en kon de Italiaan zich met nog zes races te gaan laten kronen tot 2026 FIM Superbike World Champion.
Dat Bulega over uitzonderlijk talent beschikte, werd al vroeg duidelijk. Als jonge coureur maakte hij deel uit van de VR46 Riders Academy en in 2015 werd hij kampioen in wat tegenwoordig het FIM JuniorGP World Championship is.
Zijn prestaties bleven niet onopgemerkt. Bulega werd gezien als één van de grootste Italiaanse talenten van zijn generatie en als een coureur met de potentie om uiteindelijk de absolute wereldtop te bereiken. Mooie vooruitzichten voor een jonge coureur, maar tegelijkertijd ontstond er al vroeg een enorm verwachtingspatroon.
In 2015 maakte hij zijn debuut als coureur in het Moto3 wereldkampioenschap, waarna hij in 2016 aan zijn eerste volledige Grand Prix seizoen begon. Met twee podiumplaatsen, een pole en de zevende plaats in de eindstand leek Bulega aanvankelijk hard op weg om de hoge verwachtingen waar te maken.
Het vervolg verliep echter heel anders.
In 2017 zakte hij terug naar de twaalfde plaats in het kampioenschap, waarna hij een jaar later niet verder kwam dan de 26e plaats. Vervolgens maakte hij binnen het Sky Racing Team VR46 de overstap naar Moto2, maar ook daar bleven de gehoopte resultaten uit.
Na een moeilijk seizoen 2019 vertrok Bulega naar Gresini Racing. Ook daar lukte het hem niet om definitief door te breken. Eind 2021 eindigde hij als 26e in de eindstand van het Moto2 kampioenschap en leek zijn carrière in de Grand Prix paddock voorbij.
Achteraf zou juist dat dieptepunt het begin blijken van Bulega’s wederopstanding. Voor 2022 kreeg hij bij het Aruba.it Racing WorldSSP Team een kans in het FIM Supersport World Championship. Ducati keerde dat seizoen met de Panigale V2 terug in de klasse en voor Bulega voelde het avontuur als zijn laatste mogelijkheid om professioneel motorcoureur te blijven.
Zelf omschreef hij de overstap later als zijn ‘laatste mogelijkheid om professioneel coureur te blijven’ en als een tweede kans in zijn leven.
In zijn eerste WorldSSP seizoen behaalde Bulega negen podiumplaatsen, maar een overwinning bleef nog uit. Een jaar later vielen alle puzzelstukjes op hun plaats. Met zestien overwinningen en in totaal 21 podiumplaatsen domineerde hij het seizoen en werd hij in 2023 overtuigend Supersport wereldkampioen.
De coureur die enkele jaren daarvoor vrijwel geruisloos uit de Grand Prix paddock was verdwenen, was plotseling wereldkampioen.
Ducati beloonde Bulega voor zijn prestaties en promoveerde hem in 2024 naar het fabrieksteam in het FIM Superbike World Championship. Veel tijd om te wennen had hij niet nodig. Tijdens zijn allereerste WorldSBK race op Phillip Island reed hij meteen naar de overwinning. Zijn debuutseizoen leverde uiteindelijk zes zeges en de tweede plaats in het kampioenschap op. Alleen Toprak Razgatlioglu bleek over het gehele seizoen sterker.
In 2025 zette Bulega opnieuw een stap. Met veertien overwinningen hield hij de titelstrijd tot de laatste wedstrijd spannend, maar opnieuw was het Razgatlioglu die uiteindelijk aan het langste eind trok. Tweemaal tweede. Voor veel coureurs een geweldige prestatie, voor Bulega inmiddels niet meer voldoende.
Met het vertrek van Razgatlioglu naar MotoGP begon Bulega als één van de belangrijkste titelkandidaten aan 2026. Ducati introduceerde bovendien een nieuwe versie van de Panigale V4 R en de combinatie Bulega-Ducati bleek vrijwel vanaf de eerste meters bijzonder moeilijk te verslaan.
Wat volgde was één van de meest dominante seizoenen uit de geschiedenis van het WorldSBK.
In de eerste acht raceweekenden won Bulega maar liefst 23 races, waarvan 21 achter elkaar. Omdat hij ook de laatste vier races van 2025 had gewonnen, kwam zijn onafgebroken zegereeks zelfs op 25 WorldSBK overwinningen te staan, een absoluut record.
Ook in de kwalificaties schreef de Italiaan geschiedenis. Vanaf Jerez 2025 pakte hij tien pole positions achter elkaar. Pas tijdens het raceweekend in Cremona wist teamgenoot Lecuona een einde te maken aan die reeks.
Het waren niet alleen de cijfers die indruk maakten. Op Phillip Island won Bulega Race 2 met een voorsprong van ongeveer elf seconden. In Assen moest hij onder steeds moeilijker wordende omstandigheden afrekenen met Lecuona, terwijl hij op Balaton Park zijn veertiende opeenvolgende overwinning boekte en daarmee het vorige record van dertien zeges op rij van Razgatlioglu verbeterde.
Ook op Most leverden Bulega en Lecuona een rechtstreeks duel, terwijl een gewaagde bandenkeuze tijdens de Superpole Race in Aragón opnieuw in het voordeel van de Italiaan uitpakte. Op Misano maakte hij voor eigen publiek het feest compleet met drie overwinningen tijdens één weekend.
Juist daarom vertelt deze wereldtitel veel meer dan alleen het verhaal van een dominant seizoen.
Bulega werd als tiener gezien als één van de grootste Italiaanse talenten van zijn generatie. De verwachtingen waren enorm. Toen de resultaten in Moto3 en later Moto2 uitbleven, leek het erop dat hij één van de vele grote talenten zou worden die de hoge verwachtingen uiteindelijk niet konden waarmaken.
Maar buiten de Grand Prix paddock vond Bulega zichzelf opnieuw.
WorldSSP bood hem een tweede kans. Ducati gaf hem vertrouwen. En Bulega betaalde dat vertrouwen terug.
Eerst met de wereldtitel in WorldSSP in 2023, vervolgens met twee tweede plaatsen in het WorldSBK kampioenschap en nu, drie jaar later, met de grootste prijs die er binnen het op productiemachines gebaseerde wereldkampioenschap te winnen valt.
Bulega is daarmee bovendien pas de tweede Italiaanse WorldSBK wereldkampioen uit de geschiedenis. Alleen Max Biaggi ging hem voor. Biaggi veroverde in 2010 en 2012 met Aprilia de wereldtitel.
Daarnaast heeft Bulega opnieuw geschiedenis geschreven door als eerste coureur ooit zowel de WorldSSP- als de WorldSBK wereldtitel te veroveren.
Van groot Italiaans talent naar een bijna vastgelopen Grand Prix carrière. Van een laatste kans in World Supersport naar wereldkampioen. En nu, drie jaar na zijn eerste mondiale titel, staat Nicolò Bulega ook bovenaan in het FIM Superbike World Championship.
Een bijzondere weg naar de wereldtitel en misschien juist daardoor één van de mooiste verhalen van het 2026 WorldSBK seizoen.