De lezersbrieven! Over de voordelen van gescheiden zwemmen, de uitspraak van VVD-minister David van Weel, fraude op universiteiten en het schuldgevoel dat ouderen steeds wordt aangepraat.
Ik geloof Mireille Malevill wel over gescheiden zwemmen.
Vorig jaar was ik met mijn dochter in Triëst in het gemeentezwembad uit 1903. Mannen en vrouwen hebben een eigen strandje, door een muur en het entreegebouwtje van elkaar gescheiden. De eerste 25 meter is met een ballenlijn gescheiden zwemmen. In het wat diepere zeewater mag je onder de ballenlijn door gezamenlijk zwemmen. Kinderen tot 12 jaar gaan met moeders, oma’s en grote zussen mee. Onder die vleugels is er geen rottigheid en een goede leerschool. Vrolijk, levendig lekker zwemmen. Wij hebben heerlijk samen gezwommen.
Een jonge moeder vertelde op het strandje aan mijn dochter dat recent de burgers van Triëst mochten kiezen om de muur af te breken. Het antwoord was unaniem nee. De Triëstini vinden het al generaties heerlijk zo.
Luc de Vries, Diepenheim
VVD-minister David van Weel realiseerde zich dat hij de Tweede Kamer ‘bedoeld of onbedoeld’ op het verkeerde been heeft gezet over het aantal onbehandelde politie-aangiften.
Het baart me zorgen dat hij blijkbaar niet weet of dat bedoeld of onbedoeld was.
Jan Willem van Dalen, Steenwijk
In reactie op het opiniestuk van Daphne Brandenburg en Laura Burgers moet ik denken aan de fraudedriehoek waarmee fraude op de werkvloer kan worden uitgelegd. De theorie gaat uit van drie aannames: 1) 10 procent van de mensen zal nooit fraude plegen. 2) 10 procent is actief op zoek naar mogelijkheden om fraude te plegen. 3) 80 procent is geneigd fraude te plegen wanneer de omstandigheden daarvoor zich voordoen.
Deze omstandigheden doen zich voor door een combinatie van druk, gelegenheid en rationalisering. Samen vormen deze drie elementen de driehoek.
Als student-assistent ben ik betrokken geweest bij de implementatie van AI in het scriptietraject. Wanneer wij het hebben over AI-fraude door studenten, moeten wij ook aan de fraudedriehoek denken. Studenten voelen interne en externe druk om de hoogst mogelijke cijfers te behalen. Door de lage detectie is er voldoende gelegenheid en aangezien medestudenten, docenten en zelfs de premier AI gebruiken, is er aan rationalisering ook geen gebrek.
Deze laatste twee elementen zullen waarschijnlijk aanwezig blijven, maar misschien moeten wij ons losweken van cijfers om zo de druk te verlagen en studenten uit te nodigen om vanuit intrinsieke interesse te leren. Anders vrees ik voor Sisyfusarbeid.
Jannis de Reu, Utrecht
Op zich ben ik het met briefschrijver Jack van Rijn eens dat er voor ‘ouderen’ meer keuze zou moeten zijn als het aankomt op doorstromen en woonvoorzieningen. Maar wat ergerlijk is het toch om keer op keer te moeten lezen dat ouderen er goed aan zouden doen hun dierbare woningen op te geven ten behoeve van starters. Telkens weer worden ‘ouderen’ in een adem genoemd met ‘scheefwonen’.
Ouderen, zeg het maar, wie zijn dat? Zestigplussers met vervroegd pensioen? Zeventigers met een gezondheidsbeperking? Actieve negentigers? Zo is het ook met het begrip scheefwonen: betreft het (jonge) stellen zonder kinderwens? Of gescheiden dertigers met co-ouderschap? Nog mooier: betreft het de miljoen (deels jonge) mensen met een LAT-relatie? Voor alle duidelijkheid: als de laatste categorie morgen collectief zou gaan samenwonen, betekent dat in één klap vijfhonderdduizend woningen erbij, bingo!
Door ouderen en scheefwonen te pas en te onpas aan elkaar te koppelen, wordt een bepaalde groep in de samenleving een lelijk schuldgevoel aangepraat. Tegelijkertijd veegt deze inmiddels afgezaagde retoriek het werkelijke complex aan oorzaken voor het woningtekort onder de mat. Ik google even: ‘Het woningtekort in Nederland is ontstaan door een samenspel van demografische, economische, politieke en ecologische factoren.’ Waarvan akte.
San van Thiel, Haren
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant