Home

In een roze Burberry-jurk de bergen in? Dan toch liever de bloedende schenen in ‘Dwars door de Pyreneeën’

is televisierecensent voor de Volkskrant.

Het heerlijke aan wandelen is dat het zo lullig mag zijn. Geen tegenligger kijkt gek op als je voorbijloopt met een shirt vol zweetplekken, een rugzak die is vastgemaakt op je buik en een Bifi-worstje in de achterzak van je onooglijke afritsbroek. Je bent potverdorie op avontuur.

Niets daarvan in het RTL 4-programma Nederland Ontdekt (mede mogelijk gemaakt door vijf sponsors). Zondagmiddag was presentator Els van Roode – bekend geworden als deelnemer van B&B vol liefde – door sponsor Visit Stubai op pad gestuurd om kijkers naar het Oostenrijkse skigebied Stubaital te lokken.

‘Als wandelliefhebber haal ik hier echt mijn hart op: wat een prachtig gebied is dit’, zei Van Roode. Een krappe minuut flaneerde ze in een roze Burberry-jurk van honderden euro’s langs een riviertje, veilig afgeschermd met een groot hek. Bij een waterval ademde ze diep de nevel in. ‘Dat schijnt heel goed voor je luchtwegen te zijn’, verklaarde ze. Daarna schakelde het programma snel naar Naarden-Vesting, waar iemand een luxe meubelzaak mag aanprijzen.

Vooropgesteld: iedereen moet vooral wandelen zoals hij wil. Maar door wandelen aan de man te brengen als een gladgestreken lifestyleproduct blijft er wel erg weinig romantiek over.

Dat het ook anders kan, bleek die avond tijdens Dwars door de Pyreneeën (VPRO), waarin de Vlaming Arnout Hauben met een cameraman, geluidsman en drone het hooggebergte doorkruist. Een van zijn eerdere tochten, Dwars door de lage landen, werd twee jaar geleden bekroond met een Gouden Televizier-Ring.

Ook nu blijkt Hauben een prettige reisleider, die enthousiast de Wikipediapagina voorleest van een grot waarop de drie mannen stuiten en in prima Spaans het ene na het andere gesprekje aanknoopt met de bewoners van Baskenland, decor van de eerste aflevering.

Aan een vrouw op een veranda vraagt hij of ze kan uitleggen wie er op een muurschildering staan. Het blijkt een stel jonge onafhankelijkheidsstrijders, die overleden toen ze zelf een bom probeerden te maken. Later legt een oudere heer uit waarom hij zichzelf geen Spanjaard of Fransman noemt, maar Bask: ‘De rijkdom van de wereld is de diversiteit. Anders worden we allemaal Amerikaan, eten we hamburgers en is er maar één cultuur.’

Of deze ontmoetingen van tevoren zijn gepland, is lastig te zeggen. Het lijkt er in elk geval niet op. Ook omdat de rest van de wandeling behoorlijk ongepolijst in beeld wordt gebracht.

Zeker, er zijn prachtige beelden van het Baskische landschap. Maar we zien ook gewoon drie mannen met enorme rugzakken en handen vol filmapparatuur, die puffend een berg op banjeren, tot hun drone neerstort op een helling vol bramenstruiken. En hoppa, daar gaan ze, met hun blote benen de prikkelbosjes in, om daarna met bloedende schenen hun weg te vervolgen. Heerlijk.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next