Home

Zoon Midas heeft een conservatieve kijk op vrouwen. Dan komt zijn progressieve moeder bij hem schuilen voor haar gewelddadige man

De verrassing in de bij vlagen overrompelende voorstelling Is dit nu liefde zit ’m in de kleine gebaren.

schrijft voor de Volkskrant over comedy en theater.

Aan het begin van Is dit nu liefde zegt een moeder tegen haar kind dat hij anderen niet mag slaan. ‘Jawel, dat doet papa ook’, is zijn repliek. Het zet de toon voor een gecompliceerde relatie tussen moeder en zoon, het onderwerp van deze bij vlagen overrompelende voorstelling.

Is dit nu liefde speelt zich grotendeels af in de woonkamer van de jongvolwassen Midas (Bob Ott), die een conservatieve kijk heeft op vrouwen, mogelijk gevoed door de manosfeer. Als zijn progressieve moeder (Aysegül Karaca) onverwacht op bezoek komt, blijkt al snel dat ze weer is gevlucht voor zijn gewelddadige vader, wat Midas vanbinnen verscheurt. Achter het decor zitten twee muzikanten, die de vaak roerige sfeer met een saz en een basklarinet kracht bijzetten.

De dates van Midas bieden een luchtige afwisseling: eerst ontmoet hij een mondige en later een gedweeë vrouw (uitstekende rollen van Karaca). Regisseur Leopold Witte gebruikt daarna weinig dramaturgische ingrepen voor de flashbacks: zo zien we Bob Ott plotseling rondrennen als een druk, agressief kind. Later overtuigt hij als een gamende puber, waarmee Ott zich ook een verrassend veelzijdige acteur toont die is opgewassen tegen Karaca.

De vele thema’s maken het stuk wel wat overvol, en door de korte flashbacks is het geheel nogal fragmentarisch. Een aantal opzwepende liedjes die Ott en Karaca zingen, zijn qua uitvoering ook minder geslaagd dan hun acteerprestaties.

Wat vooral beklijft na het zien van Is dit nu liefde zijn scènes die klein worden gespeeld. Daarin leert een kleine aanraking van een moeder, een hand op een schouder of een kin, een zoon dat hij niet zijn gewelddadige vader is en dat alle hoop nog niet verloren is.

Theater

★★★☆☆

Door Theater Rast. Concept: Aysegül Karaca. Spel: Aysegül Karaca en Bob Ott. Tekst: Elly Scheele. Muziek: Emre Varlik en Tobias Klein. Regie: Leopold Witte.
19/9, Podium Mozaïek, Amsterdam. Tournee t/m 25/4.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next