Home

De natuurlijke precisie waarmee de stemmen van The Lemon Twigs samenvloeien tref je eigenlijk alleen aan bij broers

Perfecte samenzang en sprankelende gitaren: de New Yorkse band weet het jarenzestiggeluid bijna perfect te benaderen.

schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en jazz.

Klinken als The Beatles met samenzang zo mooi als die van The Beach Boys, dat willen ook na zestig jaar nog altijd veel gitaarbands. De New Yorkse Lemon Twigs komt er als een van de weinige echt bij in de buurt.

Dat de broers Brian en Michael D’Addario goede liedjes kunnen schrijven weten we al sinds het nog naar barokpop neigende album Do Hollywood (2016). Nu, tien jaar verder, zijn keyboards uit het klankbeeld verdwenen en overheersen op het dit voorjaar verschenen Look For Your Mind! de elektrische gitaren.

Live in de Oude Zaal van de Amsterdamse Melkweg klonken die nog net iets steviger dan op de plaat, zonder dat het tingeltangelgeluid van Michaels 12-snarige gitaar in de verdrukking kwam.

Heel fraai, die nieuwe nummers zoals I Just Can’t Get Over Losing You en Yeah I Do, maar ook die vernieuwde, wat kalere arrangementen van oudere liedjes, werkten goed.

Lekker zoals de gitaarsound van het viertal sprankelde, maar wat nog altijd het mooist is aan The Lemon Twigs is de samenzang. De natuurlijke precisie waarmee de stemmen van de broers samenvloeien tref je eigenlijk alleen aan bij broers. En de derde stem van bassist Danny Ayala gaf de koortjes die harmonische meerwaarde die de zang van bands-met-broers, van The Beach Boys tot Daryll-Ann, zo uniek maakt.

Perfecte samenzang en sprankelende gitaren zijn in een studio nog wel te produceren, live is dit niet te veinzen. Die onberispelijke livesound alleen al maakte het optreden gedenkwaardig, maar ook hun knappe liedjes die nieuw zijn en toch iets vertrouwds hebben, verrassen donderdagavond. Elke keer denk je een cover te horen van een obscure gitaarband uit de jaren zestig.

The One, het oudste liedje donderdag, was nog geen tien jaar oud en helemaal van The Lemon Twigs. Daar is niets obscuurs aan, en ze verdienen beslist meer krediet dan te worden weggezet als retrojarenzestiggitaarband.

Pop

★★★★☆

24/9, Melkweg, Amsterdam.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next