is televisierecensent voor de Volkskrant.
‘Ik zou graag een maagd willen’, zegt de 32-jarige (en zelf overigens niet-maagdelijke) David in een video op de Instagrampagina van onderzoeksprogramma Pointer (KRO-NCRV). ‘Een vrouw moet een connectie maken om haar benen te openen. Als zij het zo vaak heeft gedaan dat ze geen connectie meer nodig heeft, dan moet je je afvragen of het geen psycho is.’
‘Kunnen we besluiten om dit soort mannen geen zendtijd te geven? Dank u’, luidt een reactie met ruim vijfduizend likes. Ik herkende het gevoel: een soort manosfeermoeheid. Want mijn hemel, we hebben die sukkels nou al zoveel aandacht gegeven.
Toch werd ik nieuwsgierig naar de herkomst van het fragment. Dat bleek de vierdelige serie Mannen zonder match te zijn, waarvan maandag de derde aflevering verscheen op het YouTubekanaal NPO Start Next. En gelukkig bleek de serie veel meer te bieden dan incoherente vrouwenhaat.
Regisseur Manon Immerzeel (25) volgt drie jonge mannelijke singles met een moeizaam datingleven. Bas (20), een vrachtwagenchauffeur met autisme, kruipt zelden uit zijn schulp – ‘Ik kom eigenlijk nooit uit mijn kamer’ – en is geïntimideerd door vrouwen. Influencer Thomas (27) heeft genoeg matches op datingapps, maar is in de afgelopen zes jaar op maar één date geweest. En dan is er dus David, die zijn problemen vooral afschuift op het feminisme.
Interessant is dat de drie mannen allemaal op een andere manier worstelen met de vraag wat ‘man-zijn’ tegenwoordig betekent. Bas heeft niets met wat hij ‘dat Andrew Tate-gezeik’ noemt. Hij wil best praten over zijn gevoelens, maar weet daar niet altijd de juiste woorden voor te vinden. En Thomas voldoet in zijn TikTokfilmpjes zodanig aan het beeld van de moderne, progressieve man, dat hij vreest dat hij in het echt alleen maar kan tegenvallen.
Alleen David lijkt het allemaal erg zeker te weten. ‘Waar vrouwen wat emotioneler zijn, zijn mannen rationeler’, poneert hij. Enkele seconden later haalt hij zijn eigen punt al onderuit: hij begint ineens te foeteren tegen een snackbareigenaar, omdat hij ontevreden is over de ‘service’.
Wat opvalt, is dat alle drie steevast spreken over ‘vrouwen’ als een monolithisch geheel – met een bijbehorend beeld van de ‘ideale man’. Bas vreest dat vrouwen zijn kamer vol modeltreinen onaantrekkelijk vinden; David heeft stellige ideeën over hoe vrouwen biologisch in elkaar zitten; Thomas denkt precies te weten wat vrouwen van hem verwachten. ‘Je vult dat wel heel erg in’, zegt Immerzeel tegen hem, op een prettig plagerige toon. En inderdaad: in hun theorieën komen die vrouwen zelf opvallend weinig aan het woord.
‘Mag ik je een tip geven?’, zegt Immerzeel tegen Bas, nadat hij tijdens een speeddate doodsbenauwd bleef doorratelen over zichzelf. ‘Misschien iets meer vragen stellen.’ ‘Ja’, antwoordt Bas. ‘Dat zou misschien wel handig zijn.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant