De gemeente Amsterdam zet de vuilnisbak ‘Puccini Retrofit’ in tegen het zwerfafvalprobleem door de zoektocht naar statiegeldblikjes. Volkskrant-lezers reageren: ‘Verdubbel de prijs van het product maar met statiegeld.’
Dat de hoeveelheid zwerfafval, met name in een stad als Amsterdam, sinds de invoering in 2023 van het statiegeld op blikjes dramatisch is toegenomen, wordt inmiddels breed erkend. In de berichtgeving lees je bijvoorbeeld over de problematiek van daklozen, moeilijke inlevering van blikjes, de inspanningen van de afvalreiniging, de slechtere situatie in Nederland dan in andere landen met statiegeld en nieuwe afvalbakken.
Ondertussen maken de partijen die de statiegeldregeling moeten verdedigen zich schuldig aan het klassieke omdraaien van doel en middel. Het doel was immers het
terugdringen van de hoeveelheid zwerfafval. Het middel was statiegeld op blikjes. Zo meldt de Zwerfafvalmonitor trots dat het aantal blikjes op straat met 70 procent is gedaald. Dat het doel (minder zwerfafval) inmiddels compleet uit zicht is, wordt niet vermeld.
Patrick van den Hoven, Amsterdam
In Noorwegen kun je bij elke inzamelautomaat kiezen voor uitbetalen of het geld naar het Rode Kruis in ruil voor deelname aan een loterij. Direct op het bonnetje van de automaat zie je welk bedrag je gewonnen hebt, of niet. De maximale maandelijkse hoofdprijs is belastingvrij en bedraagt zo’n 100 duizend Noorse kronen, ruim 9.000 euro. Een mooi bedrag om te willen ontvangen, maar ook niet te hoog. De instantbevrediging is groot, want kleinere prijzen (10 tot 100 Noorse kronen) kun je direct bij de kassa afrekenen. Blikjes slingeren niet rond en worden amper op straat of in prullenmanden gegooid. Het Rode Kruis incasseert de opbrengsten van de blikjes verminderd met de uitgekeerde prijzen. Waarom willen we niets leren van een succesvol buitenlands systeem?
Alex Rombout, Dordrecht
In een rijke stad als Amsterdam ligt het geld in vuilniszakken. In het artikel wordt het gratis geld genoemd. Dat is niet waar, er zijn mensen die daar werk van maken, door het vuil gaan en zo een schamel inkomen bij elkaar verzamelen door noeste arbeid, dat is niet gratis. De verwaande Amsterdammer met vermoedelijk te veel geld verdomt het om zijn statiegeld in te leveren, te veel moeite, en uit het zicht is uit het hart. Dat dit verzamelen gepaard gaat met opengetrokken vuilniszakken is geheel logisch als je zorgvuldig door de derrie heen moet.
En Amsterdammers maar klagen dat de milieukosten omhoog moeten vanwege het extra opruimen om de straten schoon te houden. Ik vind de mensen die blikjes verzamelen geweldig, ze laten de ware Amsterdammer zien. Deze harde werkers verdienen een standbeeld, een blik op de Amsterdamse nalatigheid.
Govert van Bergen, De Bilt
‘Statiegeld op blikjes is een succes’, meldt de Volkskrant, om vervolgens te wijzen op de bergen afval waarin het barst van statiegeldmateriaal. Statiegeld is pas een succes wanneer kopers het zelf komen innen. En dat doen ze niet. Het afvalprobleem wordt nog steeds aan de verkeerde kant opgelost. De enige conclusie is volgens mij dat het statiegeld niet hoog genoeg is. Alles is ‘te duur’, maar er wordt dagelijks voor tonnen (of miljoenen?) aan statiegeld achteloos op straat gegooid. Verdubbel de prijs van het product maar met statiegeld, dan zal je zien hoe snel men lege producten na gebruik weer eigenhandig inlevert. Bijkomend voordeel: de industrie zal waarschijnlijk harder gaan zoeken naar minder vervuilende verpakkingen.
Lex Dekkers, Almere
Ingewikkeld, die Puccini Retrofit. Bij onze oosterburen hangt aan bijna elke prullenbak een oranje rekje aan de zijkant waar je je statiegeldblik- of glas in kan zetten. Elke toerist begrijpt dit systeem onmiddellijk. Daarnaast zijn er in downtown Berlijn vakjes met een metalen deksel in de grond naast een prullenbak waar je je Laufbierflasche in kunt zetten als-ie leeg is. Voor alle partijen een systeem dat werkt.
Floor Haanstra, Veendam
Waarom zouden we van blikjesinzamelaars letterlijk schatgravers maken door hun geld tussen het afval te verstoppen? Net als bij goudwinning zorgt dat voor veel milieuvervuiling. In de grote Duitse steden is het gangbaar om je lege flesje of blikje op een opvallende plek naast het vuilnis of tegen een gevel te zetten. Zo’n flesje blijft daar nooit lang staan. Verzamelaars genoeg! De overheid heeft er een campagne voor gevoerd met de slogan: Pfand gehört daneben (statiegeld hoort ernaast). Het probleem werd daar dus opgelost door een gedragsverandering van de consument, niet van de verzamelaar. Het resulteert volgens DPG (Deutsche Pfand Gesellschaft) in een retourpercentage van 98 procent.
Gérard Näring, Nijmegen
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant