De lezersbrieven! Over de wapens opnemen, verwarrende agenten, mantelzorg in de oertijd, verenigd tanken, de uitvinder van het frikandelbroodje, en een makkelijke oplossing voor een begrotingsgat.
Ik heb een déjà vu. In de jaren negentig was ik tegen de oorlog in het voormalige Joegoslavië en werd ik ter verantwoording geroepen. We konden die mensen in de Servische concentratiekampen toch niet aan hun lot overlaten. Nu word ik weer ter verantwoording geroepen, dit keer bij de oorlog in Oekraïne.
Ik/wij, de aanwezigen op de Dam zondag, willen Oekraïne wel degelijk helpen tegen de onderdrukking door de Russen, maar dat kan ook zonder wapens. Onlangs is er in de EU gesproken over meer sancties tegen Rusland. Blijkbaar waren die nog steeds niet volledig, en dat zijn ze ook niet geworden. Nederland importeert zelfs nog steeds Russisch gas, want men is niet bereid om kou te lijden voor de idealen. En Nederland staat ook niet vooraan bij het opnemen van Russische dienstweigeraars of vluchtelingen. Maar nee, grijpen naar de wapens, dat is zo makkelijk.
Daphne van der Werf, Amsterdam
AI-agent vind ik een erg verwarrend woord. Waarom niet AI-bemiddelaar? Of bij gerommel ermee/erdoor een AI-makelaar of AI-dealer?
Fret Koek, Roelofarendsveen
Sander Schimmelpennincks diagnose dat empathie in onze samenleving snel afneemt door scrollen, door algoritmes op sociale media die vooral haat en ophef resoneren, deel ik. Zijn toekomstperspectief, dat we met verdwijnende empathie weer ‘de apen die we ooit waren’ zullen worden, is echter te optimistisch. Apen zijn namelijk wél empathisch. Primaten zijn sociaal en om als sociaal wezen te functioneren en (evolutionair) succesvol te zijn is empathie cruciaal (leest u ook mee in de manosfeer?).
De boeken van Frans de Waal staan vol voorbeelden van empathie bij mensapen, en onze fossiele voorouders leveren ook bewijs. Neem de oude man die 1,8 miljoen jaar geleden in Georgië al zijn tanden verloor en niet meer kon kauwen, maar voor wie toch geschikt voedsel werd gevonden zodat hij nog jaren leefde. Of de Iraakse Neanderthaler met de niet-functionerende rechterarm, een (geheelde) verbrijzelde oogkas en andere genezen botbreuken. Beiden werden lange tijd door anderen verzorgd.
Gerrit Dusseldorp, Leiden
Ik ben voor een verenigd Europa. Maar het wordt wel hoog tijd om dan ook eens te komen tot één brandstofprijs. Het uitblijven ervan is een schandelijke omissie ten gunste van oliebedrijven en schrapende overheden.
Wiek Vermeulen, Aardenburg
Het zal mijn Brabantse oorsprong zijn, maar het frikandelbroodje dat Jan van Tienen eerder dit jaar ontdekte bij de plaatselijke Jumbo, ken ik al zo’n 35 jaar. Wij haalden ze begin jaren negentig bij Bakkerij Koks aan het Paletplein in Tilburg. Mijn vader kende de eigenaar (Gerard Koks) persoonlijk, dus die kwam ook bij ons thuis. Ik vond het als tiener een fascinerende man, een rasondernemer die altijd wel iets te vertellen had.
Zo heeft hij mij verteld dat híj de uitvinder was van het frikandelbroodje: een frikandel ingepakt als een worstenbroodje, maar met nét iets knapperiger deeg. Toen ik later dat ándere broodje dat voor frikandelbroodje door moet gaan tegenkwam, vond ik dat vooral een rommelige mix van bladerdeeg, frikandel en opgedroogde curry.
Tim de Jong, Breda
Een tip voor het kabinet en Pro. Er is een heel simpele methode om het begrotingsgat, dat ontstaat door het overeind blijven van de sociale zekerheid, te dichten. Verhoog gewoon het eigenwoningforfait, de belasting op het bezit van de eigen woning, flink. Deze belasting wordt in hoge mate bepaald door de waarde van de eigen woning, die voortdurend stijgt, vrijwel zonder dat de eigenaar daar iets voor hoeft te doen. Hij wordt slapend rijker en hoe duurder de woning, hoe rijker hij wordt.
Op die manier dragen de rijke Nederlanders extra bij aan de oplossing van het tekort en wordt tegelijk de kloof tussen rijke huiseigenaars en armere huurders kleiner. En dan hoef je bovendien niet de inkomstenbelasting te verhogen. Werken blijft lonend. Daar kan ook de VVD niet tegen zijn.
Jaap Kamerling, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant