is chef-buitenland van de Volkskrant. Hiervoor schreef ze over Afrika, migratie en mondialisering.
Laat de Israëlische kiezer alstublieft afrekenen met het destructieve beleid van de radicaal-rechtse regering van Netanyahu.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Wist premier Benjamin Netanyahu al vóór 7 oktober 2023 dat Hamas een grote aanval op Israël voorbereidde? Die vraag hangt nu als een zwaard van Damocles boven de parlementsverkiezingen die de inmiddels 76-jarige premier op 27 oktober met zijn Likoedpartij hoopt te winnen. Het nieuws dat hij vooraf zou zijn gewaarschuwd door zowel Egypte als de Verenigde Arabische Emiraten lekte – mogelijk niet toevallig – eerder deze maand uit.
Netanyahu ontkent in alle toonaarden dat hij al eerder beschikte over inlichtingen die hij ook nog eens verzuimd zou hebben te delen met de Israëlische veiligheidsdiensten. Toch zou hij dit weekend naar de Emiraten zijn afgereisd om president Mohamed bin Zayed te vragen alsjeblieft te ontkennen dat hij ooit informatie aan Netanyahu heeft doorgespeeld. Ook dit nieuws, verspreid door het gerenommeerde persbureau AP, wordt afgedaan als leugens.
De aantijgingen worden door de Israëlische oppositie gretig aangegrepen om te bewijzen dat de premier ongeschikt is om het land te leiden. Als het inderdaad zo is dat Netanyahu vooraf wist van een grote Hamas-aanval, is dat een afgang van jewelste voor de man die zijn hele politieke carriere heeft opgebouwd rond het idee dat hij de enige is die Israël kan beschermen.
Of het nu waar is of niet, het staat vast dat de Israëlische veiligheidsdiensten hebben gefaald op 7 oktober en dat Netanyahu er sindsdien alles aan doet om onderzoeken naar de gebeurtenissen, en zijn eigen rol daarin, tegen te houden. Hij heeft dus sowieso de schijn tegen. Netanyahu lijkt echter volkomen verblind door zijn eigen verwrongen veiligheidsdenken en kiest frontaal de aanval.
Zo klopte hij zichzelf vorige week tijdens de VN-top in New York op de borst als de man die de vijanden op ‘zeven fronten’ had weten te vernietigen. Vervolgens noemde hij de beschuldigingen van genocide in Gaza ‘de grootste leugen van deze eeuw’ en riep hij de gedelegeerden die uit protest de zaal verlieten toe dat ze ‘morele lafaards’ waren. Ondertussen werd hij in de wandelgangen gemeden als de pest, zelfs door zijn trouwste bondgenoot Donald Trump.
Ook de sancties die Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Canada en een trits andere landen hebben ingevoerd op producten uit de illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, stemmen niet tot nederigheid. Integendeel: in plaats van zich zorgen te maken over het toenemende isolement van Israël kiest Netanyahu ervoor de ‘afvallige’ diplomaten in Ramallah de mond te snoeren.
Daarnaast mocht de rechts-extremistische minister Itamar Ben-Gvir maandag zijn plannen ontvouwen voor een versnelde verdrijving van de Palestijnen uit Gaza en de bezette Westelijke Jordaanoever als hij in een volgend kabinet minister van Defensie zou mogen worden. Zo kreeg de wereld vast een luguber toekomstbeeld voorgespiegeld, mocht Netanyahu opnieuw de verkiezingen winnen en weer zijn steun moeten zoeken bij radicale partijen die openlijk fantaseren over het vermoorden en etnisch zuiveren van Palestijnen.
Israël bewandelt onder Netanyahu en zijn extremistische entourage een heilloze weg die alleen maar kan – en zou móéten – leiden tot verder internationaal isolement. Met een recordaantal vijanden, een waaier aan misdaden tegen Palestijnen en een minimum aan internationale sympathie is het tijd voor een gematigdere koers. Gehoopt mag worden dat de Israëlische kiezer dat ook inziet.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant