Tv-recensie In ‘Schuilen in schoonheid’ heeft Matthijs van Nieuwkerk Jan Mulder op bezoek. Twee weken eerder had hij Pierre Bokma te gast. Een stijgende lijn is daarmee helaas uitgesloten, want zo’n aflevering overtref je niet.
Matthijs van Nieuwkerk in ‘Schuilen in schoonheid’.
„Time-out”, zegt Matthijs van Nieuwkerk, en hij duwt de vingers van zijn rechterhand in zijn vlakke linkerhandpalm. Zo vormen ze een mooie T. Hij zit op een bruine stoel voor een bruingeel gordijn, in een podcaststudio die altijd een beetje donker oogt, haast alsof hij ondergronds zit – de verscholen studio van Schuilen in schoonheid.
In de aflevering van afgelopen dinsdag, te bekijken op YouTube, heeft Matthijs Jan Mulder op bezoek. „Als ik aan jou denk”, zegt Matthijs in de eerste minuten, „dan denk ik, en dat heb ik ook vaak gedacht: het is niet eerlijk verdeeld op de wereld. Dat heb ik weleens vaker gedacht, maar zeker als ik naar jou keek.”
De mannen, tegenover elkaar gezeten aan een houten tafel, maken langdurig oogcontact terwijl Matthijs complimenten opsomt met de ernst van een dokter die labresultaten naloopt. Jan was succesvol voetballer. Jan heeft een zoon die ook heel goed kan voetballen. Jan ziet er goed uit. Jan heeft „de looks”. „De vrouwen zijn dol op je”, zegt Matthijs. „Ja”, zegt Jan.
Twee weken eerder had Matthijs Pierre Bokma te gast. Een stijgende lijn is daarmee helaas uitgesloten, want zo’n aflevering overtref je niet; ik heb Matthijs zelden zo hard zien Matthijsen en Pierre zelden zo hard zien Pierren als in die ene aflevering van Schuilen in schoonheid. Eén blik op het YouTube-kanaal van de videopodcast en je weet genoeg, want de thumbnail van Pierre’s aflevering toont Pierre die een plat, wit steentje voor zijn hoofd zwaait terwijl Matthijs met diepgevoelde verwondering toekijkt, zijn mond alvast een beetje open voor een volgend compliment. Onder de hoofden van Pierre en Matthijs staat in witte letters het belangrijkste citaat uit die veertig minuten genoteerd:
„Deze steen geeft me rust” Pierre Bokma
Als ik Matthijs van Nieuwkerk was geweest, of anderszins betrokken bij Schuilen in schoonheid, zou ik hierna onmiddellijk het hele project hebben afgerond. Dit is wat je wil. Stoppen op het hoogtepunt.
Maar Matthijs moet altijd door en had nog zeven gasten op de planning staan, waaronder Jan Mulder. Die kan goed vertellen en doet dat ook graag, en toch voel ik al teleurstelling voor ik goed en wel aan de aflevering begonnen ben, want Jan Mulders uitgelichte citaat is: „Sindsdien geloof ik niet meer in eeuwig leven”. Dat mist toch echt de Schwung van die steen van Pierre Bokma.
En dan is er ineens die time-out. De vorige keren spoelde ik die door, want een time-out in een podcast betekent doorgaans dat er advertenties worden voorgelezen en ik luister niet voor advertenties, ik luister om meer te weten te komen over schoonheid en steentjes en om misschien te worden getrakteerd op een random sonnetje van Shakespeare (die kent Pierre uit zijn hoofd – welke andere gast doet hem dat na?).
Nu wil ik wel weten wie deze podcast eigenlijk sponsort. Matthijs werkt er met verve naartoe. Dat deze gesprekken zo goed worden beluisterd geeft het team „kleur op de wangen”, zegt hij, „maar wij kunnen bestaan, konden dit beginnen, door een sponsor. En onze sponsor is: Bamigo. Bamigo is, eh…”
Matthijs kijkt even de donkerte in.
„…is ondergoed. Boxershorts. Onderbroeken. Knitwear. Poloshirts.” Hij pakt er een papiertje bij, „voor de administratie”. Daar staat een code op; een kennismakingskorting van 25 procent. „Een kwart”, zegt Matthijs. „Da’s niet niks. Nou ja. Zo helpen we elkaar.”
„Zij zijn enthousiast over ons”, zegt Matthijs over het ondergoedmerk. Bamigo gelooft in Schuilen in schoonheid. Ik kijk de advertentie nog acht keer terug. Beeldschoon. Ik wou maar dat ik hem ook voor mijn hoofd kon zwaaien, aan iedereen kon laten zien: dit fragmentje geeft mij rust.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie