‘Wees zo ontzettend jezelf, dat anderen in jouw omgeving zich veilig voelen om ook helemaal zichzelf te zijn.’ Dit advies kwam voorbij op Instagram. Zoals vrijwel altijd het geval is bij ‘wijsheden’, was ook deze tekst handgeschreven op een papiertje, alsof dat moest uitstralen: ‘dit is echt authentiek en waar’ (waarschijnlijk heeft niemand de moeite genomen om een vel papier en een pen te pakken en dit op te schrijven, maar was het gewoon een AI-prompt). Hoe dan ook, wees zo ontzettend jezelf, dat anderen in jouw omgeving zich ook veilig voelen om helemaal zichzelf te zijn.
Mensen worden te vaak aangemoedigd om ‘zichzelf’ te zijn. ‘Wees vooral niet jezelf’ zou in veel gevallen passender zijn en in ieder geval bijdragen aan een betere wereld. Ook het uitgangspunt dat anderen naar jou kijken en je gedrag vertalen naar ‘zo hee, die is zo ontzettend zichzelf, dat ga ik ook doen’, is wat naïef. Gedrag herkennen als authentiek en gemeend vereist een bepaalde mate van empathie en emotionele intelligentie. En laten we wel wezen, daar is het tegenwoordig niet zo goed mee gesteld.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Los daarvan: stel dat een goede vriend helemaal zichzelf geworden is en jij vraagt: ‘Goh, jij bent echt helemaal jezelf geworden, hoe kan dat zo?’ En hij dan zegt: ‘Memphis Depay.’ Wat me vooral stoort aan dit advies is dat je dus jezelf moet zijn zodat anderen zichzelf kunnen zijn. Nee. Als je dan toch jezelf bent, moet je dus jezelf zijn voor jezelf, anders ben je niet helemaal jezelf. In heel zeldzame gevallen zullen mensen jouw jezelf-zijn aangrijpen om ook helemaal zichzelf te worden, maar dat moet ik nog maar zien.
Als je namelijk écht jezelf bent, vinden mensen je al snel te veel, te weinig, te luid, te stil, te dom, te plat, te elitair. Te iets. Vaak betekent jezelf zijn niet dat je meer mensen om je heen verzamelt, maar minder. Het kan gebeuren dat mensen jouw zachtheid interpreteren als zwakte, je enthousiasme zien als opdringerigheid, je temperament uitleggen als boosheid, je verlegenheid als arrogantie en je vervolgens de rug toekeren. Dat is niet erg: je bent altijd beter af zonder diegene die denkt dat hij beter af is zonder jou. En de mensen die overblijven, dat zijn de echte-echte (oftewel de ekte-ekte).
Dus ik zou zeggen: wees vooral ontzettend jezelf, maar accepteer ook de consequenties. En nu ik toch advies aan het geven ben: zeg soms tegen je vrienden dat je van ze houdt; blijf nieuwe vrienden maken; ga niet lichtzinnig met mensen om en vermijd mensen die lichtzinnig met jou omgaan. En koop altijd trekbandvuilniszakken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant