Onderstaand bericht is afkomstig van het betreffende team, coureur of organisatie en is door Racesport.nl integraal en zonder inhoudelijke wijzigingen gepubliceerd. De inhoud van dit artikel valt onder de verantwoordelijkheid van de afzender in kwestie.
De 25-jarige coureur had goede voornemens, maar die kregen al tijdens de kwalificatie een flinke knauw. Merckelbagh moest genoegen nemen met de vijftiende startplaats, maar op zondag lagen er nog twee races voor hem om het tij te keren.
In de eerste race ging het echter direct mis. Merckelbagh kwam na slechts één ronde alweer de pits binnen. Een technisch probleem met de motor maakte verder racen onmogelijk. “Tijdens de opwarmronde ging alles nog goed. Maar toen werkte de launch control niet en verbrandde mijn koppeling”, verklaarde Milan na afloop. De oorzaak bleek een defecte speedsensor van het achterwiel, die tijdens de opwarmronde de problemen had veroorzaakt. Daarmee kwam een einde aan een indrukwekkende reeks: Merckelbagh was tot dat moment een van slechts drie rijders in het volledige veld die in iedere wedstrijd van het seizoen punten had gescoord.
In de tweede race liet de Limburger meteen zien dat de snelheid er wel degelijk was. Vanaf de vijftiende startplaats schoot hij uitstekend weg en wist hij binnen een halve ronde maar liefst vijf posities goed te maken.
De BMW-coureur had vervolgens een sterke race-pace en reed het achterwiel van Zanetti tegemoet. De aanval leek slechts een kwestie van tijd. Maar opnieuw sloeg de techniek toe. Bij het aanremmen aan het einde van het rechte stuk, richting de afkorting van het circuit, wilde de motor niet terugschakelen. De versnellingsbak bleef hangen tussen de vijfde en zesde versnelling. Een probleem dat zich eerder in het seizoen tijdens trainingen al had voorgedaan. “Ik had problemen met de versnellingsbak, waardoor ik meer dan eens rechtdoor moest”, vertelde Milan. Ondanks het probleem wist hij de finish wel te bereiken. Uiteindelijk werd hij als dertiende geklasseerd.
Het resultaat is niet waar de ambitieuze Nederlander vooraf op had gehoopt. Zijn doel is niet bereikt en juist daarom overheerst na afloop vooral de teleurstelling. Toch kijkt Merckelbagh verder dan alleen het eindklassement.
“Dit was zonder twijfel het zwaarste seizoen uit mijn racecarrière. Mijn doel is niet bereikt en dat doet pijn. Tegelijkertijd heb ik dit jaar ontzettend veel geleerd. Op ieder circuit was ik sneller dan vorig jaar. Alleen is dat in dit kampioenschap simpelweg niet genoeg.”
“Dit was zonder twijfel het zwaarste seizoen uit mijn racecarrière. Mijn doel is niet bereikt en dat doet pijn. Tegelijkertijd heb ik dit jaar ontzettend veel geleerd. Op ieder circuit was ik sneller dan vorig jaar. Alleen is dat in dit kampioenschap simpelweg niet genoeg.”
De concurrentie in het Euro Moto Kampioenschap was dit seizoen van een uitzonderlijk hoog niveau. De verschillen zijn klein en de rijders aan de voorzijde van het veld beschikken over enorm veel snelheid en ervaring.
“Het niveau ligt zo ontzettend hoog dat je bijna geen fouten mag maken en dat het heel moeilijk is om die jongens te verslaan. Ik heb mezelf wel iedere wedstrijd verbeterd en ik weet dat ik sneller ben geworden. Dat neem ik mee naar de toekomst.”
“Het niveau ligt zo ontzettend hoog dat je bijna geen fouten mag maken en dat het heel moeilijk is om die jongens te verslaan. Ik heb mezelf wel iedere wedstrijd verbeterd en ik weet dat ik sneller ben geworden. Dat neem ik mee naar de toekomst.”
Voor Merckelbagh is het seizoen daarmee afgesloten met een mengeling van teleurstelling, ervaring en motivatie. De dertiende plaats in het kampioenschap vertelt slechts een deel van het verhaal. De snelheid groeide, de ervaring nam toe en op ieder circuit werd vooruitgang geboekt.
Het seizoen zit erop. De teleurstelling is groot, maar de honger om sterker terug te komen is misschien nog wel groter.