is filmrecensent en schrijft een column over hedendaagse beeldcultuur.
In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Het ooit zo goed bewaarde sterrengeheim van groeihormonen is verklapt, door actieheld Sylvester Stallone dit keer.
Actieheld Sylvester Stallone gebruikte in de jaren tachtig steroïden. Nu zal dat voor weinigen écht een verrassing zijn – kijk naar die geaderde spieren in Rambo! – en toch was het nieuws toen hij er deze week over vertelde in The New York Times. Er is immers een stilzwijgende afspraak onder opgepompte acteurs. Vraagt iemand argwanend naar je plots gegroeide torso, zeg je: ‘kip, rijst, broccoli, zes maaltijden per dag, acht uur slaap, heel veel water en hierbij wil ik graag mijn personal trainer bedanken.’
The Rock stelde ooit desgevraagd op zijn 18de wel eens steroïden te hebben gebruikt, maar daarna nooit meer. Kumail Nanjiani kreeg een indrukwekkend keihard wasbordje dankzij een jaar lang ‘intensieve Marvel-training’. Mark Wahlbergs lichaam in Pain & Gain was het resultaat van ‘discipline en hard werken’. Enzovoorts.
Ondertussen worden de acteurs alleen maar gespierder en verschijnen er al zo’n vijftien jaar regelmatig artikelen waarin het gebruik van steroïden en groeihormonen ‘het slechtst bewaarde geheim van Hollywood’ wordt genoemd. Volgens deskundigen kán het niet, zoveel spiermassa in zo’n korte tijd opbouwen, zeker niet als je een man bent van boven de 40.
Wees er gewoon eerlijk over, stelde acteur Frank Grillo vorig jaar in een podcast. Iedereen doet het, het is legaal en kan keurig onder doktersbegeleiding. ‘Het is als een kostuum’, aldus Stallone in een interview voor CBS. ‘Je doet het zes tot acht weken en daarna stop je weer.’
Misschien doorbreekt dit een taboe. Misschien gaan groeihormonen en steroïden dezelfde route volgen als botox – ook ooit een slecht bewaard sterrengeheim en nu compleet uit het verdomhoekje. Wat ooit ‘valsspelen’ heette, is nu ‘onderhoud’. Maar het botoxvoorbeeld laat meteen de paradox zien. Acteurs zijn rolmodellen. Níét vertellen, zoals nu, creeërt de illusie dat je zo’n lijf kunt krijgen door kip en krachttraining. Wél vertellen, normaliseert het gebruik voor de doorsnee mens.
Interessanter is daarom hoe openhartig Stallone als man in bredere zin over zijn relatie met zijn lichaam sprak. Zijn lijf vormgeven werd tijdens zijn carrière een ‘obsessie’ zei hij. Ten tijde van Rocky III had hij boulimia en was zijn vetpercentage nog maar 2.6 procent. Die steroïden maakten deel uit van zijn doorgeslagen poging zijn lichaam te perfectioneren, op het masochistische af, gevoed door psychische problematiek.
Het normaal maken om te praten over waarom je je lichaam van alles aandoet om te voldoen aan een onhaalbaar ideaal – dat is iets waar we in deze tijd meer aan hebben dan het normaliseren van wéér een injectiespuit.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Source: Volkskrant