Na het onverteerbare gedoe deze week met box 3-plannen in Den Haag en fraude bij Manchester City zou je bijna losbarsten in het klassieke cabaretlied De schuld van het kapitaal, gezongen door Leen Jongewaard en geschreven door Michel van der Plas.
Mensen noem elkaar geen mietje
Eenmaal zing je allemaal
Allemaal het ouwe liedje
’t Is de schuld van het kapitaal
Omdat die box 3-plannen mijn bevattingsvermogen af en toe te boven gaan, wil ik me hier beperken tot de fascinerende fraude bij Manchester City. Wat daar vermoedelijk is gebeurd, zegt niet alleen veel over Manchester City, maar ook over de situatie van het internationale betaalde voetbal. Een corrupte wereld vol louche spelersmakelaars, omkoopbare clubbestuurders, dubieuze sponsors en onmetelijk rijke clubeigenaren-op-afstand.
Na een acht jaar durend onderzoek is Manchester City door de onafhankelijke Premier League-commissie schuldig bevonden aan 114 van de 115 aanklachten. Het betreft financiële overtredingen tussen 2009 en 2018. De Verenigde Arabische Emiraten blijkt honderden miljoenen extra in de club te hebben gepompt, geld dat door City als reguliere sponsorbijdragen werd ingeboekt. Zo kon City aan een sportieve opmars beginnen die tal van kampioenschappen opleverde.
Als de bevindingen van die commissie kloppen, kan City de borst kletsnat maken. Terecht wordt verwezen naar wielrenner Lance Armstrong, die zijn Tour de France-titels moest inleveren na aangetoond dopinggebruik. Ook dat schandaal tastte het imago van de betreffende tak van sport aan. Wie kon je nog wél vertrouwen? Het was trouwens al eerder zonneklaar dat op grote schaal doping werd gebruikt.
Op dezelfde manier, dat kan niet uitblijven, moet City afstand doen van zijn titels. Elke rechtgeaarde voetballiefhebber zal het toejuichen. Zelf heb ik nooit veel sympathie gehad voor clubs als City en Paris Saint-Germain. Ze spelen weliswaar schitterend voetbal, maar – en nu word ik erg onbescheiden – als je mij een miljard geeft (cash graag!) koop ik in twee weken ook een heel aardig elftal bij elkaar. Ik zou beginnen met Abdellah Ouazane, dat geweldige aanstormende talent bij Ajax (nu nog ‘goedkoop’!), en eindigen met Rodri, de beste speler ter wereld, door FC Barcelona aangekocht om Frenkie de Jong te kunnen lozen.
Dat corruptie het betaald voetbal tot op het hoogste niveau is binnengekropen, bleek ook uit het gedrag van FIFA-voorzitter Gianni Infantino op het recente WK, toen hij onder druk van Trump de schorsing van een Amerikaanse speler ongedaan maakte. Inmiddels wordt Infantino door Rui Pinto, de man achter Football Leaks, ervan beschuldigd dat hij al jarenlang wist van het geknoei bij City. Football Leaks heeft al vaak aan de basis gestaan van juist gebleken onthullingen.
Ook dichter bij huis, bij Ajax bijvoorbeeld, hebben we de laatste jaren vreemde ontwikkelingen gezien. De Duitser Sven Mislintat kocht ongestraft voor 100 miljoen een dozijn waardeloze spelers aan. Hoe dat precies kon gebeuren, is nog altijd een raadsel.
Misschien is het inderdaad allemaal ‘de schuld van het kapitaal’. In het topvoetbal is geld veruit de belangrijkste speler geworden. Tijjani Reijnders gaat bij de club Al-Qadsiah in Saoedi-Arabië per seizoen 25 miljoen euro netto verdienen. Tijjani Reijnders! Aardige speler, maar dit zijn bedragen die alleen spelers van het niveau Messi zouden mogen verdienen.
In een volgend leven word ik voetbalmakelaar.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie