Voetbal Nederland liep ooit voorop in het vrouwenvoetbal, maar inmiddels zit het in de middenmoot. Dat komt door een gebrek aan echte aandacht en middelen, zegt Anton Jansen.
Het Nederlandse vrouwenvoetbal speelt niet meer mee op het hoogste niveau in Europa. De wet van de remmende voorsprong die eerst toesloeg in Scandinavië heeft nu ook Nederland bereikt. In de landen om ons heen schiet de kwaliteit van het vrouwenvoetbal omhoog, net als de investeringen. Nederlandse talenten van soms nog maar 16 of 17 jaar worden gereserveerd of overgenomen door bekende grote Europese clubs. Maar in ons land is er in het vrouwenvoetbal geen geld en ontbreekt het topsportklimaat om talenten zelf verder op te leiden en vast te houden. Gevierde talenten van rond de dertig komen hun laatste voetbaldagen in Nederland slijten; daar moeten de topclubs het mee doen.
Anton Jansen was initiatiefnemer van Telstar Vrouwen en van de gecombineerde jeugdopleiding van Telstar en Hera United.
Hoe heeft het zover kunnen komen? Het is in ieder geval duidelijk dat bij de mannenclubs in het Nederlandse betaald voetbal geen visie en geen budget is om het vrouwenvoetbal goed van de grond te trekken. Bij de mannelijke bestuurders van deze clubs en bij investeerders ontbreekt de wil er echt iets van te maken. Ook de KNVB heeft geen bestendige langetermijnvisie, getuige de domme zet van de KNVB in het afgelopen jaar om de onderkant van de vrouwen eredivisie weg te saneren (van 12 naar 10 clubs in de competitie). Voor een goed opleidingsklimaat heb je een brede onderkant nodig, niet alleen een smalle top. De Nederlandse competitie wordt pas sterker als minder sterke clubs meer weerstand krijgen en vaker tegen de topclubs spelen. Onze topclubs willen dolgraag Europees voetbal spelen, maar dat bereik je niet alleen door drie keer in een jaar tegen een andere topclub te spelen.
Waarom gingen de (top)clubs met vrouwenvoetbal akkoord met het verkleinen van de competitie? De gedachte hierachter; hoe groter de kans op Europees voetbal en op de premies die daar te verdienen zijn, des te minder gaat het vrouwenvoetbal ten koste van de mannenclub.
Nederland is een opleidingsland met een hele goede voetbalinfrastructuur, maar we doen er zo ontzettend weinig mee. Het vrouwenvoetbal lijkt de weg van het mannenvoetbal te volgen; bij de mannen is 50 procent (!) van de spelers in de Eredivisie afkomstig van buitenlandse clubs. Dat zijn allemaal middelmatige spelers, want echte topspelers kunnen we niet betalen. Gaat dit bij de vrouwen ook gebeuren? De eerste signalen hiervan zijn al zichtbaar in de toename van het aantal buitenlandse speelsters in de Nederlandse competitie. Als dit doorzet, verdwijnen er nog meer plekken voor de verdere ontwikkeling van onze eigen talenten in de dop. De kans om de kwaliteit van het vrouwenvoetbal in Nederland te verhogen is dan verder weg dan ooit.
Het argument dat de clubs en de KNVB dat het vrouwenvoetbal niet rendabel is klopt, maar het is een slap argument. Geen enkele mannenclub in Nederland is ‘rendabel’, het is overal sprokkelen en zoeken naar sponsoren die hun geld met clubliefde zien verdwijnen. Het gaat om de wil een deel van het sponsorgeld aan vrouwenvoetbal te besteden.
De bezoekersaantallen bij het vrouwenvoetbal vallen tegen, maar geen club die zijn achterban opzweept om ook eens naar de vrouwen te komen kijken. Dit negatieve beeld wordt versterkt door de neerbuigende en meestal onweersproken opmerkingen van Johan Derksen en gearriveerde voetballers van naam zoals Rafael van de Vaart en Ronald de Boer, die voor de lol op televisie vrouwen belachelijk maken of vergelijken met het mannenvoetbal en dan de kwaliteit bekritiseren. Zo is het moeilijk tribunes vullen.
Het zijn niet de vrouwen zelf die beslissen over het beleid en de investeringen die nodig zijn om het professionele vrouwenvoetbal verder te brengen. Daarom moet er een voetbal-feministische golf komen; vorm een lobbyclub waarin speelsters en technische staf in de eredivisie, eerste en tweede divisie zich verenigen om de vrouwenbelangen sterker op de voorgrond te zetten. Misschien ligt hier ook een rol voor de voetbalvakbond, nu gelukkig een aantal clubs zich aan een cao voor vrouwenvoetbal heeft verbonden.
De vrouwen moeten hun krachten bundelen voor gezamenlijke belangenbehartiging om meer zelfstandigheid en zeggenschap mogelijk te maken. De recente oproepen over de noodzaak om meer te investeren door Merel van Dongen (Hera United) en door Daphne Koster (Ajax) verdient ook de actieve en zichtbare steun van de speelsters en staf bij de vrouwen zelf.
Het is ook te overwegen ons aan te sluiten bij ontwikkelingen zoals in het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, door – in of buiten de KNVB om – een onafhankelijke stichting commerciële exploitatie eredivisie vrouwen op te richten. Die kan dan de competitie- en mediarechten in de markt zetten. Clubs kunnen, zoals Hera United, beginnen met een livestreamkanaal en in de nabije toekomst samen de marketing organiseren.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie