is economieredacteur en commentator van de Volkskrant.
Nog steeds wil bijna niemand de benodigde offers brengen. Een windmolen in de polder is al te veel. Het uitzicht is belangrijker.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De klimaatscepticus is een van die wonderlijke diersoorten die bewijzen dat de evolutie bestaat. Tot ver in de jaren nul ontkende hij dat de aarde opwarmt. Toen dat niet meer vol te houden was, ontkende hij dat dat door toedoen van de mens gebeurt. Toen dat niet meer vol te houden was, bagatelliseerde hij de gevolgen. Toen dat niet meer vol te houden was, zei hij dat we ons prima kunnen aanpassen. Nu dat niet blijkt op te gaan, althans niet voor iedereen, zegt hij dat het anderen zijn die doodgaan. Hadden ze maar rijker moeten zijn.
Dankzij deze voortdurende aanpassing bestaan klimaatsceptici nog steeds. Nog steeds schrijven ze stukjes voor bijvoorbeeld de Teldersstichting van de VVD, waarin ze inmiddels weliswaar erkennen dat de aarde door toedoen van de mens opwarmt (‘daar zijn vriend en vijand het over eens’), maar ook dat ‘de angst voor klimaatverandering misplaatst’ is. Nooit bekenden ze ongelijk, want hun conclusie is al die jaren wél dezelfde gebleven: doorlopen mensen, er is niets aan de hand.
En preciezer: laten we vooral niets doen waarvoor we iets moeten inleveren.
Dat is de afgelopen decennia in vruchtbare bodem gevallen. De veranderingen die zijn doorgevoerd, zoals vergroening van de energievoorziening en besparingen in het verbruik, zijn prachtig. Maar nooit is het idee geweest dat we iets zouden opgeven om klimaatverandering tegen te gaan.
Dus daar gaan de gletsjers. Volgens gisteren verschenen cijfers zijn de Zwitserse alpen het afgelopen jaar alleen al 5,5 procent van hun eeuwige sneeuw kwijtgeraakt. In de afgelopen vijf jaar zijn ze een vijfde van hun massa verloren. Veel sneller dan gedacht, schrijven de onderzoekers. De curve lijkt exponentieel: de afname vlakt niet af, maar is aan het versnellen.
We zagen het eerder deze zomer met de hitte, de droogte, de overstromingen, de vloedgolf in Nepal. De klimaatverandering is overal, en de gevolgen zijn veelal onomkeerbaar.
De verschijnselen komen redelijk overeen met wat klimatologen de afgelopen decennia in hun modellen voorzagen. Terwijl de sceptici daar steeds nieuwe vraagtekens en verdachtmakingen bij plaatsten – twijfel was voor hen geen middel om dichter bij de waarheid te komen, maar juist om er verder weg van te geraken – blijkt de wetenschap het complexe systeem aarde fantastisch gemodelleerd te hebben. Wat er nu gebeurt, konden we zien aankomen.
Aan het eind van de eeuw zijn er nog een stuk of honderd van de drieduizend Zwitserse gletsjers over, denken de glaciologen. Is dat erg? Het verdwijnen van een gletsjer raakt alles, zei gletsjeronderzoeker Matthias Huss tegen de Volkskrant. Van planten en dieren tot landbouw, toerisme en rivierstanden. Is dat erg?
Zulke vooruitzichten zijn in elk geval nooit erg genoeg gebleken. Nog steeds wil bijna niemand de benodigde offers brengen. Zelfs een stroomstation in de buurt is al te veel, of een windmolen in de polder. Het eigen uitzicht is belangrijker.
Klimaatsceptici stellen ook vaak dat de aarde in zijn geologische verleden veel warmere en veel koudere periodes heeft gekend. Dat klopt. De aarde redt zich wel. Het is de mens die het voor zichzelf een stuk lastiger en lelijker heeft gemaakt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant