Verkiezingen VS In aanloop naar de midterm-verkiezingen over een maand keren Republikeinse politici in spannende races zich één voor één af van het migratiebeleid en de Iran-oorlog van hun impopulaire president. Dat betekent nog niet dat ze, mits verkozen, hem werkelijk zullen dwarsbomen.
Campagnemateriaal van Senaatskandidaat Mike Rogers in Michigan. Rogers heeft zich gekeerd tegen de Iran-oorlog van president Trump.
In een supermarkt in Michigan stond de Republikeinse Senaatskandidaat Mike Rogers twee jaar geleden met twee lege winkelwagentjes. Een normale en een in kinderformaat, met een oranje ballonnetje eraan. In zijn woorden symboliseerden deze de keuze tussen „Trumps economie” en „de economie van Biden en Harris” waar de verkiezingen van 2024 om draaiden. Waarvan Trump, uiteraard, de grootste had.
Eind september staat hij in dezelfde supermarkt met slechts een bescheiden winkelmandje, te ageren tegen Trumps werkelijke economie. „Boodschappen zijn te duur. De oorlog met Iran moet eindigen, en snel ook”, zegt hij, opnieuw als kandidaat voor een Senaatszetel van deze swing state. „Gezinnen in Michigan kunnen zich niet permitteren om te wachten.” Rogers, die eerder dit jaar in allerlei conservatieve media Trumps aanval op Iran bejubelde, is daar nu opeens publiekelijk tegen. Net als andere Republikeinen die over precies een maand opgaan voor van oudsher kwetsbare of plots wankel geworden zetels.
Alle peilingen staan in de min voor Donald Trump en de Republikeinse Partij in aanloop naar de midterm-verkiezingen van 3 november. De president is ongekend impopulair: kiezers zijn negatief over zijn oorlog in Iran, zijn economische koers, zijn handelsoorlog met Canada en zijn migratiehandhaving. Hoewel Republikeinen zich via het hertekenen van kiesdistricten van meer ‘veilige’ zetels hebben verzekerd, is de verwachting dat Democraten de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden zullen heroveren. En de strijd om de Senaat waar de Republikeinen, inclusief de stem van vicepresident JD Vance, nu een meerderheid van vier hebben, is onverwacht spannend geworden.
Rogers’ campagnefilmpje verscheen op dezelfde dag dat Ashley Hinson, kandidaat-senator in de staat Iowa, op sociale media zette dat inwoners van haar landbouwstaat „niet uitgeknepen moeten worden om aan de pomp en aan de kassa de rekening voor de oorlog in Iran te betalen”. Jon Husted, die als senator van Ohio zijn zetel verdedigt, riep op tot een deal met Iran, om de benzineprijzen omlaag te krijgen. Die zijn in de VS nu meer dan 50 procent hoger dan in januari, de dieselprijs is bijna verdubbeld.
Senaatskandidaat Ashley Hinson uit Iowa vindt dat inwoners van haar landbouwstaat „niet uitgeknepen moeten worden om aan de pomp en aan de kassa de rekening voor de oorlog in Iran te betalen”.
Zeker een dozijn kandidaten, voor de Senaat, het Huis en gouverneurschap, nam de afgelopen dagen afstand van Trumps oorlog. Dat is in de huidige Republikeinse Partij geen onschuldig intern meningsverschil, maar een scheur in de eerder onwrikbaar ogende loyaliteit aan Trump.
Vrijwel alle partijgenoten die hem in de afgelopen tien jaar tegenspraken, werden immers met vervroegd politiek pensioen gedwongen door hun eigen kiezers. Thomas Massie (Kentucky) bewees in mei nog dat je niet anti-Trump kunt zijn en je Republikeinse voorverkiezing kunt winnen. Rogers en zijn medecritici maken de inschatting dat afstand nemen van Trump bij de midterms van 2026 juist het enige is wat ze nog voor een verkiezingsnederlaag kan behoeden. Ze willen kiezers overtuigen om ondanks Trump op hen te stemmen, niet dankzij, zoals Trump het ziet. Die heeft de afgelopen maanden herhaaldelijk opgeroepen „te doen alsof ik op het stembiljet sta”.
Ook het huidige migratiebeleid zorgt voor politieke problemen. María Elvira Salazar, Congreslid uit Florida, positioneerde zich medio september pontificaal voor het Witte Huis met een rechtstreeks aan Trump gerichte boodschap. „Uw immigratiehandhaving gaat deels te ver. […] Dezelfde hispanics die u in 2024 aan het Witte Huis hebben geholpen, voelen zich nu verraden”, zei ze, refererend aan de flinke steun voor Trump onder latino-kiezers die inmiddels weer verdampt lijkt.
Lokaal verzetten Republikeinen zich tegen de bouw van nog meer datacentra, die Trump en zijn Big Tech-maten nodig hebben voor hun tot Super Intelligence omgedoopte kunstmatige intelligentie (AI). Een enkeling, zoals senator John Curtis uit Utah, die pas in 2030 weer aan verkiezingen hoeft mee te doen, opperde zelfs een onderzoek naar de corruptie van de familie-Trump.
Byron Donalds hoopt gouverneur van Florida te worden en schrapte daarom afgelopen maand in stilte allerlei referenties aan Trump van zijn campagnewebsite, zoals foto’s en teksten als: „Door Trump gesteunde, bewezen conservatieve strijder”. Andy Barr (Kentucky), Michael Whatley (North Carolina), Mike Beltran (Florida) en verschillende andere kandidaten deden hetzelfde. In een uitgelekte opname nam Ken Paxton (Texas) weliswaar geen afstand van Trump, maar hij zei wel hardop dat deze eerder een last dan een zegen is voor zijn race om een Senaatszetel tegen de Democraat James Talarico. Paxton en anderen hebben door Trump opgehaalde donaties ondertussen meer dan nodig om hun campagne te financieren.
Het is wellicht niet opmerkelijk dat kandidaten in traditioneel competitieve staten en districten afstand scheppen tussen zichzelf en de zittende president. Maar Salazar, Donaldson, Paxton, Barr en anderen zijn kandidaat in gebieden die Trump en Republikeinen als eigen terrein zagen. Trump weet zelf ook dat er op de rood-blauwe kaart momenteel allerlei nieuwe zwakke, paarse, plekken ontstaan.
Deze week voerde hij campagne in dieprood Oklahoma en Alabama. Naast Iowa, Ohio en Texas staat ook Alaska op zijn reisschema. De verkiezingen zijn plots spannend in Kansas, Nebraska en Florida. In authentieke swing states willen verschillende kandidaten juist niet met hem gezien worden. Trump moet tijd, energie en geld steken in races die voor de Republikeinen helemaal niet close horen te zijn.
Gouverneurskandidaat voor Florida Byron Donalds heeft allerlei referenties aan Trump van zijn campagnewebsite verwijderd.
De onafhankelijkheid die deze kandidaten nu tentoonspreiden kan – mits ze verkozen worden – van korte duur zijn. Want of de partij in november nu een dramatische nederlaag lijdt of niet, Trump blijft de onomstreden voorman en belangrijkste kiezers- en geldtrekker wier steun elke Republikein bij verkiezingen in 2028 weer nodig zal hebben. Een kritisch campagnespotje opnemen is iets anders dan Trump permanent dwarsbomen in het Congres. Pas als zijn vazallen die zelf hopen over twee jaar presidentskandidaat te zijn, zoals JD Vance en minister Marco Rubio van Buitenlandse Zaken, de noodzaak voelen zich tegen de president af te zetten, dreigt het werkelijke einde van Trumps betovering van zijn partij.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie