is hoogleraar wetenschapscommunicatie aan de Universiteit Leiden en columnist voor de Volkskrant.
‘Er was laatst een wiskundige in het nieuws die zich ergerde aan de pizzapunt-emoji. Hij vond dat hij er te groot uitzag voor een punt van één achtste deel, maar te klein voor één zesde deel. Toen heeft hij die emoji uitvergroot en opgemeten en toen kwam hij erachter dat die pizzapunt niet zes of acht keer, maar zeven komma vier keer in de hele pizza zou passen. Wat natuurlijk een heel raar getal is.’
Dit heerlijke weetje las ik in het net verschenen jeugdboek De kansen van Joris Pannemans van David Vlietstra. De 11-jarige Joris uit de titel kan heel goed rekenen, zo goed dat hij volwassenen helpt met vragen over kansen en statistiek, zoals: wat is de kans dat mevrouw Kolmogorov vier weken achter elkaar wint bij de bingoavond? Of: hoe kunnen Blaise en Pascal op een ludieke manier sommige gasten in hun restaurant korting geven?
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Meer nog dan over rekenen gaat dit boek over vriendschap. Joris heeft aan het begin van het verhaal één vriend, Riemer, die niet van rekenen houdt, maar die Joris desondanks enthousiast helpt bij zijn rekenavonturen. Dan komt er een nieuw meisje in hun klas: Marley, die net zo van rekenen houdt als Joris. Hoe moet dat nu met Riemer? Een vraag die moeilijker is dan de sommen met vazen vol rode en witte ballen die Joris zo graag oplost.
Joris vertelt Marley over de pizzapunt-emoji bij een van hun eerste ontmoetingen. Nadat ik het boek had uitgelezen, pakte ik mijn telefoon erbij om die emoji eens goed te bekijken. Het is inderdaad een merkwaardig puntje.
Ik vroeg in een discussiegroep vol wiskundigen of zij de klacht over de emoji kenden. Niemand had er ooit op gelet, maar ze controleerden het gelijk. De hoek van de pizzapunt is ongeveer 48,7 graden. Met 360 graden van de hele pizza gedeeld door 48,7 graden per punt kom je inderdaad op 7,4 van zulke pizzapunten in één pizza. Wat was dit voor waanzin? Iemand opperde nog vergoelijkend dat bij zelfgesneden pizza’s de punten nooit allemaal even groot zijn. Maar dat is geen excuus voor deze rare emoji. Waarom hadden we dit nog nooit gezien?
Zou David Vlietstra dit misschien zelf ontdekt hebben? Hij heeft op zich een wonderlijk brein. Hij maakte bijvoorbeeld een fruitdispenser zodat fruit niet meer zo rommelig door elkaar ligt op de schaal. En nog heerlijker: hij maakte een alfabetkassabon met 26 producten van AFWASBORSTEL tot ZEEZOUTBOTER.
Toevallig mocht ik laatst op Boekfest David Vlietstra interviewen, samen met Milouska Meulens, die dit jaar het Kinderboekenweekgeschenk schreef. In de coulissen vroeg ik Vlietstra naar het pizzapunt-weetje. Hij bleek het ooit gezien te hebben bij programmeur Chris Espinosa (die, bonus-weetje, als 14-jarige de achtste medewerker in dienst van Apple werd en daar nu nog steeds werkt).
Weer thuis legde ik mijn gesigneerde exemplaar van De kansen van Joris Pannemans op de eettafel. De volgende ochtend was het weg. Mijn dochter was erin begonnen en had het meegenomen naar school om verder te lezen. Die avond lag het bij haar in bed. De dag erna was het uit. Ik heb al vaker bepleit dat het een goed idee is om als volwassene jeugdboeken te lezen. En het is een nog beter idee om ze rond te laten slingeren in de buurt van kinderen.
Vragen, tips, reacties: ionica@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant