Saskia Noort beschouwt de moderne liefde. Dit keer: de vijf liefdestalen.
Je komt tegenwoordig een eerste date niet meer door zonder de vraag ‘wat is jouw liefdestaal?’ Op datingapp Hinge is die zelfs onderdeel van je profiel, en ook in B&B Vol Liefde wordt-ie met regelmaat gesteld, zoals in het laatste seizoen door Eline aan Oscar: „Is jouw love language dan een beetje physical touch?”
Als in zo’n veelbekeken datingshow zo casual gepraat wordt over liefdestalen, dan weet je hoe laat het is: we kunnen weer een vinkje toevoegen aan de lange lijst van relatie-eisen.
Het begon allemaal met het door Gary Chapman geschreven boek The 5 Love Languages. Het is een zogeheten ‘sleeper hit’. In 1992, het jaar van verschijnen, werden er 8.500 exemplaren van verkocht, in 2000 werd de grens van één miljoen bereikt, en verscheen het in vijftig landen. Sinds 2020 beleeft het een revival met dank aan TikTok. De hashtag #lovelanguage heeft er 318 miljoen hits.
Gary Chapman, nu 88, is geen psycholoog, maar een Amerikaanse baptistenpredikant. Hij is huwelijksconsulent binnen zijn kerkelijke gemeenschap. Hier zouden onze haren ons te berge moeten rijzen, maar nee, nog steeds hoort The 5 Love Languages tot de bestverkochte relatieboeken, met inmiddels meer dan twintig miljoen verkochte exemplaren. En hoewel de theorie van Chapman nooit wetenschappelijk is onderzocht, of gevalideerd binnen de psychologie, geeft ook menig relatietherapeut het als aanvullend hulpmiddel aan wanhopige koppels.
Mocht u er evengoed nooit van hebben gehoord: een liefdestaal is een manier waarop iemand liefde ervaart. Chapman onderscheidt er dus vijf, hier in het kort: woorden van bevestiging, dus complimenten en aanmoediging; onverdeelde aandacht; zorgen en zorgtaken uitvoeren; fysieke aanraking; cadeautjes. Die laatste is een beetje vreemd in mijn ogen, maar mij is uitgelegd dat het boek gaat over welke liefdestaal je graag ontvangt, en sommige mensen ontvangen nu eenmaal graag cadeaus.
Het idee is dat ieder mens zijn eigen ‘liefdestaal’ spreekt en verstaat en dat die soms niet aansluit op de liefdestaal van de partner, waardoor minstens een van de twee zich niet geliefd voelt. Wellicht had het mij een hoop tijd, moeite en vooral wanhoop gescheeld als ik in de jaren negentig al van de liefdestalen had geweten. De mijne is namelijk zorgen en zorgtaken uitvoeren en ik ontvang daarvoor graag woorden van bevestiging terug. Dit heeft me vaak in de armen van een fysieke aanraker gejaagd, die graag verzorgd wordt. Verrassend? Totaal niet, want deze hele theorie is, net als ik ooit, doordrenkt van een traditionele, heteroseksuele rolverdeling als norm. Mannen, vaak fysieke aanrakers, vrouwen, vaak de verzorgers. Chapman adviseert zelfs een van zijn opgevoerde voorbeelden, Ann, om twee keer per week seks te hebben met haar man, van wie zij zegt te walgen, omdat hij graag fysieke aanraking ontvangt.
Ik mis weleens het daten van vroeger, toen we een date nog een afspraakje noemden, en je veel bier of wijn ging drinken in plaats van dat je je liefdestalen, Chinese sterrenbeeld of hechtingsstijl ging bespreken. Je werd gewoon verliefd, of geil, of geen van beide. Een moeizame relatie van enkele jaren bracht mij naar de bank van een relatietherapeut. Daar maakte ik kennis met de theorie van Chapman. De therapeut vroeg naar onze liefdestalen en gaf het boek van Chapman mee om samen te lezen. Terwijl we in een taxi over de gracht terugreden, draaide mijn vriend het raampje open en flikkerde het het water in; cadeaus ontvangen was duidelijk niet zijn liefdestaal. Over zijn liefdestaal bestaat trouwens nog steeds geen boek.
Saskia Noort is schrijver.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie