Eind 2021 besloot Girl Band uit Dublin dat je, als band van mannen, geen misgenderde bandnaam moet voeren. Sindsdien heten ze Gilla Band en demonstreren ze dat op muzikaal vlak wél ongeveer alles mag. Zo ook op Pugnello, het tweede album sinds de naamswijziging.
Het sleetse etiket postpunk dekt hier de lading niet. Het is electropunk, noise, experiment, met gestrekt been op de enkels van Einstürzende Neubauten. Alles met abstracte lyriek (soms gesproken, soms gekrijst) van frontman Dara Kiely.
Het besef dat hier niet zomaar lawaai wordt gemaakt, maar dat alles minutieus gecomponeerd is, heeft iets intimiderends: Pugnello is een album als een zorgvuldig voorbereide aanslag.
Het gescandeerde The Angelus voert naar een hysterische ontploffing met een aanhoudende gitaardrone als audiodecor. Adembenemend, en dan heb je pas het openingsnummer gehad. In Alogia of Jacobsons klinkt Kiely erg als Mark E. Smith van The Fall.
Op het militante en compromisloze Pugnello is afhaken even moeilijk als doorbijten. Prima, want makkelijke muziek is er al genoeg.
Gilla Band
Pugnello
Pop
★★★★☆
Rough Trade/Konkurrent
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant