Het Nederlands elftal blijft onvoorspelbaar presteren, ondanks de dappere pogingen tot hervorming van de nieuwe bondscoach. Behalve om spelopvatting gaat het ook om kwaliteit, zo bleek donderdagavond in Griekenland.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Net op het moment dat de goegemeente begint te denken: waar zitten we eigenlijk naar te kijken bij dat Nederlands elftal, kan de stemming omslaan. Dan keert de sprankeling terug – zomaar, of door een paar wissels.
Bondscoach Xavi Hernández, afkomstig uit het land dat balbezit en positiespel tot kunst verhief, gaf zichzelf de schuld van de ondermaatse eerste helft tegen de Grieken, donderdagavond in de Nations League. Maar ook de spelers wezen naar zichzelf. Dat was sympathiek van ze.
De eerste helft, samengevat: slecht aan de bal, oersaai, domme goals tegen. De tweede helft daarentegen was een totaal ander verhaal. En dat is meer dan een kwestie van systeem; het is ook een zaak van kwaliteit en karakter. Zondag, in het duel met Servië in Eindhoven, is het zaak om de reeks van vier wedstrijden in de Nations League positief af te sluiten.
Van Dijk, de onbetwiste leider, noemde het spel voor rust tegen Griekenland onacceptabel. Dat vond Noa Lang ook: ‘Het moet afgelopen zijn, als we een topland willen zijn.’ Uitgerekend Lang is zo’n speler die zelden aan wisselvalligheid ontsnapt, al zal hij zich nooit bezondigen aan risicoloos geschuif.
Die wisselvalligheid zit ook in de groep, ondanks Xavi’s dappere pogingen tot hervorming. Het kost tijd om dat tergende tempo uit het systeem te rammen. Hoog in het stadion gezeten was dat goed te zien. Zo stond linksbuiten Ruben van Bommel telkens helemaal vrij aan de linkerkant, klaar om één tegen één iets te betekenen; maar voordat de bal bij hem was, kon je als toeschouwer een wandeling om het stadion maken.
Denzel Dumfries fungeert graag als extra aanvaller, maar achter hem lag het veld soms open. Jurriën Timber gleed uit voor de 1-0, zijn broer Quinten leed telkens balverlies op het middenveld.
Wie schuldig was aan die keten van slordigheden? Van Dijk: ‘Wij, op het veld, moeten het beter doen. Het begint met duels winnen.’
Als meester van het positiespel moet Xavi gedacht hebben: wat is dit voor gepruts? In korte Engelse zinnetjes legde de Spanjaard na afloop de schuld bij zichzelf: ‘Geen goede structuur, geen goede aanvallen. In de rust hebben we het anders neergezet. De reactie was goed. Het had erger kunnen aflopen, maar we hadden ook nog kunnen winnen.’
Na de drie wissels in de rust liep het in de tweede helft beter, ook omdat de Grieken hun intensieve spel niet volhielden. Middenvelder Ryan Gravenberch, die er na rust in kwam: ‘Het enige dat wij als invallers konden doen, was energie geven en proberen het verschil te maken. De invallers lieten een goede indruk achter.’
En niet voor het eerst: in alle drie duels van Xavi was de tweede helft beter dan de eerste.
Van Bommel was na de wedstrijd tegen Duitsland veelvuldig geprezen, maar in zijn eerste wedstrijd als basisspeler kreeg hij weinig ballen en gaf hij in aanloop naar de 2-0 een ongelukkige kaats. Xavi had ook Guus Til lof toegezwaaid, maar een middenveld met verder Joey Veerman en Quinten Timber riep verlangen op naar een andere invulling.
Xavi wilde zijn spelers niet de schuld geven: ‘Ik houd er niet van naar hen te wijzen. Het is een leermoment voor mij als coach. We mogen niet met angst spelen.’
De thuiswedstrijd tegen Servië, op zondagavond, is het sluitstuk van het vierluik; het doel is om in de race te blijven voor het bereiken van de kwartfinales. Na het duel zal Van Dijk honderd interlands op zijn naam hebben, waarvan 83 als aanvoerder. Gravenberch: ‘Virgil is altijd de grote broer voor ons. Ik ben trots op hem, hij is onze leider.’
Van Dijk zelf ziet uit naar het duel, waarbij zijn vrouw, moeder en kinderen aanwezig zullen zijn: ‘De belangrijkste mensen in mijn leven.’ Op de vraag welke van die honderd wedstrijden hij vooral heeft onthouden, noemt hij onder meer Kazachstan-uit, zijn debuut, op zijn 24ste. En Duitsland-thuis, 3-0 in de Nations League, in 2018. ‘Dat was op de 30ste verjaardag van mijn vrouw.’
Hij weet dat hij de laatste jaren ook kritiek krijgt op aspecten van zijn spel, een situatie die werd verbeeld door de 1-0 van donderdag. Van Dijk greep niet in, nadat Dumfries en Jurriën Timber al in de fout waren gegaan.
Of hij daar te weinig deed? ‘Ik moest kiezen, omdat het twee tegen een was. Ik had het gevoel dat de tegenstander breed zou spelen. Het gaat van tevoren al mis en het loopt door tot die goal.
‘Maar ik hou niet van negatief denken. Bij deze mijlpaal kijk ik vooral naar de momenten waarop ik trots kan zijn.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant