Heather Polinsky, topvrouw van Arcadis Heather Polinsky was nog maar een paar maanden topvrouw van ingenieursadviesbureau Arcadis of de Amerikaanse moest het Nederlandse bedrijf al beschermen tegen een overname. Dat terwijl ze zelf tot voor kort niet had gedacht überhaupt al in aanmerking te komen voor de positie van bestuursvoorzitter.
Toen Heather Polinsky aantrad als topvrouw van Arcadis Pas „werd duidelijk dat bij dit bedrijf het gevoel van urgentie ontbrak”.
De groene bank in hun huis in Washington DC irriteerde Heather Polinsky. Na twaalf jaar mocht er wel eens een nieuwe komen, zei ze drie jaar geleden tegen haar echtgenoot. „Maar ik wil ook geen groene meer. Dus we hebben ook nieuwe gordijnen nodig. En als dat allemaal nieuw is, ook een nieuwe vloer.”
„Waarom?”, had haar echtgenoot haar gevraagd. „Je bent hier toch zelden. Waarom wonen we hier eigenlijk nog?” Ze belden hun zonen, die beiden uit huis waren gegaan om te studeren, of zij er nog aan hechtten dat hun ouders bleven wonen in het huis waar ze waren opgegroeid. „Wij komen jullie overal opzoeken”, zeiden zij. „Waarom gaan jullie geen avontuur aan? Jullie hebben ons altijd aangemoedigd dat te doen.”
Polinsky en haar echtgenoot kochten een stuk land in North Carolina. De bouw duurde langer dan verwacht en haar man maande de aannemer tot spoed. Zijn vrouw zou drie maanden naar Europa gaan en uit haar vel springen als ze voor die tijd niet minstens even in het huis zou wonen. Het werden uiteindelijk drie dagen, ze kon nog net de dozen uitpakken.
Polinsky vertelt het verhaal op de bank van haar kantoor in Amsterdam. Vanaf de tiende verdieping heeft ze uitzicht op het Zuidasdok, een van de grootste projecten van Arcadis. Sinds maart van dit jaar is ze ceo van het ingenieursadviesbureau. Haar nieuwe avontuur bleek in Amsterdam te liggen en niet in North Carolina. Met haar man woont ze sinds mei een klein stukje verderop in Buitenveldert. Geheel volgens Nederlandse traditie is ze ook deze ochtend met de fiets naar kantoor gekomen.
Voor Polinsky illustreert het verhaal over haar nieuwe huis hoe zij zelf terugkijkt op haar loopbaan tot dusver. „Nooit in mijn leven heb ik een volgende stap gepland of ben ik daarnaar op zoek gegaan. Ik genoot gewoon van wat ik aan het doen was en dan kwam er weer iets op mijn pad”, zegt ze.
De Amerikaanse was amper vier maanden topvrouw van Arcadis toen ze het Nederlandse bedrijf uit de klauwen van de Canadese branchegenoot WSP Global moest houden. Polinsky sloeg met haar medebestuurders en commissarissen tot twee maal toe een bod af. Ze vonden dat ook het tweede bod van 51,50 per aandeel een veel te lage waardering van Arcadis weerspiegelde. WSP haakte vorige week af.
Dinsdag presenteerde Polinsky op een beleggersdag haar plannen voor een Arcadis als zelfstandig bedrijf. Er verdwijnen duizend van de circa 34.000 banen wereldwijd, bovenop de eerder dit jaar aangekondigde reductie van 1.200 arbeidsplaatsen. Het grootste deel van de architectuurdivisie wordt afgestoten, evenals de activiteiten in China, omdat ze nauwelijks renderen.
Een reset van de strategie noemt ze het zelf. „Ja, reset klinkt een beetje saai hè? Maar dit is precies goed in deze fase. We zullen ons concentreren op waar we goed in zijn: de organisatie vereenvoudigen en de discipline en de uitvoering versterken. De interne processen waren te ingewikkeld geworden met divisies die wereldwijd werkten, die silo’s zijn geworden waarin de kosten veel te hoog waren.”
Polinsky werd geboren op de Filippijnen maar verhuisde heel jong met haar ouders mee naar de VS. Daar speelde haar loopbaan zich ook voor het grootste deel af. Als afgestudeerd milieuwetenschapper ging ze voor het adviesbureau Malcolm Pirnie werken, dat was gespecialiseerd in waterzuivering.
Polinsky deed veel opdrachten voor het Amerikaanse leger omtrent bodemsanering bij vervuilde legerbases. Zo belandde ze een periode in Panama, om te helpen bij het schoon- en gereedmaken van de grond rond het Panamakanaal voor de overdracht aan dat land. „Op een jonge leeftijd kwam ik in posities terecht waarin mensen mij veel verantwoordelijkheid gaven. Dat heeft me enorm geholpen.”
In de jaren dat Arcadis tot een internationale speler uitgroeide door overnames aaneen te rijgen, kocht het Nederlandse bureau ook Malcolm Pirnie, waar Polinsky inmiddels in de directie zat. Zo kwam ze in 2009 bij Arcadis terecht, waarbij ze verantwoordelijk werd voor opdrachten van de Amerikaanse federale overheid.
De eerste acht jaar bleef ze nog bij haar oude collega’s, maar in 2017 werd ze verantwoordelijk voor de Arcadis-medewerkers aan de oostkust van de Verenigde Staten. Vlak voor de covidpandemie werd ze operationeel directeur van alle activiteiten in Noord-Amerika. „Ik was gewend een paar honderd man te leiden en dat waren er nu ineens enige duizenden, die net allemaal alleen maar vanuit huis konden werken.” Vier jaar geleden kreeg ze de leiding over de wereldwijde divisie ‘Resilience‘, die zich richt op energietransitie en reiniging van vervuilde grond en water.
Vrij snel na de overname kwam Polinsky voor het eerst naar Nederland. Het hoofdkantoor van Arcadis stond nog in Arnhem. Bij de Stichting Lovinklaan, de werknemersstichting die grootaandeelhouder is en ook opleidingen voor Arcadiswerknemers organiseert, volgde ze een managementcursus en ontmoette ze collega’s van over de hele wereld. „Het was zo’n open cultuur van mensen die echt naar elkaar omkijken. Het was heel anders dan ik gewend was”, vertelt ze. „We begonnen met yoga, in die tijd deden we dat in de VS nog niet.”
Toen Polinsky vorige zomer samen met haar man naar Amsterdam reisde, wist ze dat er vanuit de raad van commissarissen naar haar gekeken werd. Ze was onderdeel van een talentenklas, een groep beloftevolle managers en directeuren waaruit commissarissen putten als ze op zoek zijn naar nieuwe bestuursleden. Michiel Lap, destijds nog president-commissaris, was haar mentor en had gezegd: „Kom drie maanden in Europa wonen. Dat helpt je om de cultuur beter te begrijpen.”
Maar dat ze begin dit jaar al naar voren zou worden geschoven? Dat kwam onverwacht. Ze werd de opvolger van Alan Brookes, die pas 2,5 jaar topman was, maar plots vertrok nadat Arcadis grote financiële tegenvallers bekend had moeten maken. De beurskoers kelderde tussen oktober en maart van 50,75 naar 26,14 euro.
„Ik weet nog dat Alan mij vorig jaar zomer een foto van een analistenrapport stuurde. Ik was net gevraagd om de divisie Mobility [Infrastructuur] erbij te doen. En toen schreef die analist: het is duidelijk dat Polinsky wordt klaargestoomd om zijn opvolger te worden. Ik las die rapporten zelden, maar Alan maakte er een foto van, markeerde de passage en stuurde die naar mij.”
Ze lacht en herhaalt haar verbaasde reactie van destijds: „Opvolger hè? Hmm hmm?” Zo van: meen je dat nou? Maar het zette haar ook aan het denken. „Oké, misschien begint dit wat waarschijnlijker te worden dan ik zelf had gedacht.”
„Als je niet op de stoel van de bestuurder zit, dringt niet volledig tot je door hoe hoog verwachtingen van aandeelhouders zijn en wat het belang is van goede resultaten. Je weet het wel, maar het is toch ineens anders. Pas toen werd mij duidelijk dat bij dit bedrijf het gevoel van urgentie ontbrak. Het ging niet slecht en we zaten niet in de financiële problemen, maar we deden het simpelweg niet zo goed als onze concurrenten.
„De mensen die werken bij de onderdelen die goed presteerden voelden niet de erkenning die ze verdienden voor wat zij persoonlijk bijdroegen aan het systeem, omdat zij hetzelfde werden gewaardeerd als slechter presterende divisies.”
„We anticipeerden slecht op veranderingen in de markt: het tijdig herkennen van risico’s, plannen maken en daarnaar handelen.”
Polinsky noemt als voorbeeld het HS2-project in het Verenigd Koninkrijk, de aanleg en het onderhoud van hogesnelheidslijnen van het zuiden van Engeland naar steden in het noorden. „Dat project werd stopgezet. Het overheidsbedrijf achter HS2 was onze grootste opdrachtgever. Maar de gevolgen waren niet meteen zichtbaar. Dus dachten we: ach, onze mensen zijn nog aan het werk, dat loopt wel. Pas later werden we wakker en beseften we dat de opdrachten rond dit project daadwerkelijk waren opgedroogd.”
Eind 2025 moest Arcadis een grote afschrijving doen. „We schrokken plotseling wakker en stelden onszelf de vraag: wat is eigenlijk ons plan? Het probleem was dat we geen plan hadden. We moeten als organisatie veel beter naar alle potentiële risico’s kijken. Zeker in de volatiele geopolitieke wereld waarin we vandaag leven en politici plots de projecten stop kunnen zetten waar wij bij betrokken zijn.”
Polinsky had gehoopt op een inwerktijd waarbij ze haar verbeteringsstrategie rustig kon uitwerken. Maar deze zomer had ze haar handen vol aan wat ze meermaals in het gesprek ‘de afleiding’ noemt: het managen van de vijandige overnamepoging door WSP Global. „Ik had gedacht dat ik 60 procent van mijn tijd zou besteden aan het motiveren en inspireren van onze gepassioneerde werknemers. Dat is wat ik zo leuk vind aan mijn baan. Maar ik kwam er niet eens de helft van de tijd aan toe.”
Al voordat WSP aanklopte, waarschuwde financieel directeur Simon Crowe haar dat een dergelijk scenario zich zou kunnen voordoen. „Hij zei: dit is een geweldig bedrijf, met talentvolle mensen en markten met mogelijkheden. Maar jullie halen er niet alles uit. Dus is het zeer waarschijnlijk dat er een partij aanklopt die zegt: geef ons de kans en wij zullen er meer uit halen.”
„We geloven in onze zelfstandigheid. We hebben echt naar hun biedingen gekeken en die afgewogen. Dat hebben we samen met ervaren adviseurs gedaan en onze conclusie was dat wat WSP bood een onderwaardering vormt van wat Arcadis waard is. Ik ben er zeker van dat we Arcadis beter kunnen laten groeien als zelfstandig bedrijf.”
„Alleen kleintjes, zoals we recent nog gedaan hebben met bureaus met een paar honderd werknemers waarmee we al eerder in projecten hebben samengewerkt. Zij zijn makkelijk te integreren, maar we moeten op dit moment even geen grote overnames doen. We moeten ons concentreren op de basics.
„Dus als mensen mij vragen of we in Griekenland moeten groeien, of dat we naar Afrika moeten gaan omdat daar grote vraagstukken op energiegebied zijn, dan zeg ik: nee, niet vandaag. Dat leidt alleen maar af van het versterken van onze organisatie.
„Er zijn veel aandeelhouders die onze stand-alonestrategie een sterke vinden en ons steunen. We beseffen dat we om enig geduld vragen, omdat het een hobbelige en geen rechte weg voorwaarts is. Ik snap dus ook wel dat onze beurskoers niet direct omhoog is geschoten. Ons verhaal mag misschien goed klinken bij ze, maar we zullen wel de resultaten moeten tonen.”
„De Stichting Lovinklaan heeft veel waarde voor de organisatie. Zij vormen ook de stem van de werknemers, ze geven mij veel feedback. Ze reizen zelf veel naar onze kantoren en vertellen ons als bestuurders en de commissarissen wat ze horen. Dat is veel fijner dan een anonieme tiplijn.”
Polinsky vraagt of is opgevallen dat op de beleggersdag de bestuurders ineens oranje sneakers hadden aangetrokken bij het vragenrondje aan het einde. „We hadden niet zo lang geleden twintig jonge talenten hier in Amsterdam voor een trainingsprogramma. Plots dacht ik: we are just going to do it en kreeg het idee om oranje Nikes voor ze te kopen. In het heldere oranje van de shirts van jullie nationale elftal. Ik reikte ze uit en ze verwisselden direct hun schoenen. De hele week daarna stuurden ze mij foto’s van hoe ze in Amsterdam waren gaan hardlopen op die schoenen”, vertelt ze.
Daarna gingen andere Arcadismedewerkers ze zelf kopen en foto’s op LinkedIn zetten, vertelt ze verder. „Ze dragen ze naar conferenties. Het is klein en misschien een beetje raar, maar dat is ook Arcadis. Toen wij in een interne podcast onze resultaten over het tweede kwartaal gingen toelichten, zei ik tegen mijn medebestuurders: ‘hé, we doen onze oranje sneakers aan!’ De reacties die ik daarna van de medewerkers kreeg, gingen niet over de transformatie of over het aantal banen dat verdwijnt. Ze gingen over die oranje schoenen. Onze mensen houden van Arcadis en van Stichting Lovinklaan. Dat moeten we koesteren.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie