Jack Miller en Álex Rins hebben vrijdag na afloop van de MotoGP-training op Mobility Resort Motegi voor een opvallend moment gezorgd. Nadat Rins zijn machine langs de baan moest achterlaten, nam Miller de Spanjaard achterop mee richting de pits. De Australiër maakte van het taxiritje vervolgens een kleine demonstratie, inclusief een ‘stoppie’ met Rins als passagier.
Voor zowel Jack Miller als ook Alex Rins was er vrijdag tijdens de eerste dag van de Motul Grand Prix of Japan op de baan weinig reden tot feest. Miller sloot de eerste dag in Motegi af met de achttiende rondetijd achter zijn naam terwijl Rins niet verder wist te komen dan de twintigste tijd. Of dat voor Rins nog niet voldoende was moest hij aan het einde van de Practice zijn Yamaha ook nog eens tegen de vangrail parkeren en achterlaten vanwege een technisch probleem.
Eenmaal stilgevallen herhaalde Rins zijn truc van acht jaar geleden door als een lifter langs de baan te gaan staan hopend op een ‘taxirit’ terug naar de pits. Toeval of niet, net als acht jaar geleden was daar Taxi Miller. De Australiër twijfelde geen moment, stopte om Rins opnieuw een lift te geven.
Een rustige terugrit werd het echter niet. Met Rins achterop probeerde Miller de motor dusdanig schuin te leggen dat hij met zijn knie het asfalt kon raken. Bij het aanremmen van het rechte stuk ging hij nog een stap verder en maakte hij een stoppie, waarbij het achterwiel met beide coureurs aan boord van de grond kwam.
Does your taxi do stoppies and knee-down? Then it’s Miller Taxi #JapaneseGP pic.twitter.com/laB5mTcMLH
— MotoGP™ (@MotoGP) October 2, 2026
Does your taxi do stoppies and knee-down? Then it’s Miller Taxi #JapaneseGP pic.twitter.com/laB5mTcMLH
— MotoGP™ (@MotoGP) October 2, 2026
Rins kon er na afloop om lachen, al gaf hij toe dat vooral Millers poging om zijn knie aan het asfalt te krijgen hem niet helemaal geruststelde.
“Hij is gek! Ik heb er echt van genoten, maar hij is gek”, aldus Rins. “De stoppie was niet zo erg, maar toen hij de motor probeerde om te gooien om met zijn knie de grond te raken… wow! Op dat moment kneep ik hem best wel. Omdat ik helemaal achterop zat, kon ik hem niet goed vasthouden. Mijn rechterbeen was volledig gestrekt en ik dacht: als we hier crashen, dan hebben we de poppen aan het dansen. Maar het was leuk. Op deze manier hebben we vandaag in ieder geval nog een paar minuten televisietijd gekregen.”
“Hij is gek! Ik heb er echt van genoten, maar hij is gek”, aldus Rins. “De stoppie was niet zo erg, maar toen hij de motor probeerde om te gooien om met zijn knie de grond te raken… wow! Op dat moment kneep ik hem best wel. Omdat ik helemaal achterop zat, kon ik hem niet goed vasthouden. Mijn rechterbeen was volledig gestrekt en ik dacht: als we hier crashen, dan hebben we de poppen aan het dansen. Maar het was leuk. Op deze manier hebben we vandaag in ieder geval nog een paar minuten televisietijd gekregen.”
Ook Miller zag achteraf in dat zijn passagier niet bepaald over de ideale zitpositie beschikte.
“Ik hoopte dat hij zijn knie naar buiten zou steken, want dan had het een geweldige foto kunnen opleveren”, vertelde Miller. “Maar toen keek ik achterom en dacht ik: shit, hij heeft natuurlijk geen voetsteunen! Hij had dus helemaal niets waarop hij zijn voeten kon zetten om überhaupt zijn knie naar buiten te kunnen steken.”
“Ik hoopte dat hij zijn knie naar buiten zou steken, want dan had het een geweldige foto kunnen opleveren”, vertelde Miller. “Maar toen keek ik achterom en dacht ik: shit, hij heeft natuurlijk geen voetsteunen! Hij had dus helemaal niets waarop hij zijn voeten kon zetten om überhaupt zijn knie naar buiten te kunnen steken.”
Voor de stoppie nam Miller naar eigen zeggen iets meer marge. Tijdens de uitloopronde was de temperatuur van zijn voorband al gedaald en bovendien was hij even door het gras gereden om Rins op te pikken.
“Ik was een beetje nerveus. De voorband was gedurende de hele ronde aan het afkoelen en daarna reed ik het gras op om hem op te halen. Daarom was ik voorzichtig bij de eerste keer remmen. Terwijl ik nog gas gaf, voelde ik de rem eerst even aan. Het achterwiel kwam verrassend goed omhoog, maar ik had inmiddels al te veel snelheid verloren.”
“Ik was een beetje nerveus. De voorband was gedurende de hele ronde aan het afkoelen en daarna reed ik het gras op om hem op te halen. Daarom was ik voorzichtig bij de eerste keer remmen. Terwijl ik nog gas gaf, voelde ik de rem eerst even aan. Het achterwiel kwam verrassend goed omhoog, maar ik had inmiddels al te veel snelheid verloren.”
Mocht hij nog een poging krijgen, dan weet Miller inmiddels wat hij anders zou doen.
“Als ik het nog een keer mocht doen, zou ik iets sneller aan komen rijden en hem goed omhoog zetten. Maar het zag er goed uit en we hebben er wat mensen mee aan het lachen gemaakt. Daar doen we het voor.”
“Als ik het nog een keer mocht doen, zou ik iets sneller aan komen rijden en hem goed omhoog zetten. Maar het zag er goed uit en we hebben er wat mensen mee aan het lachen gemaakt. Daar doen we het voor.”
Voor Miller en Rins vormde het opvallende taxiritje daarmee een luchtig slot van een vrijdag waarop beiden sportief gezien buiten de voorste posities eindigden. Wie had dat gedacht dat we ooit nog eens een herhaling te zien zouden krijgen van acht jaar geleden.