is politiek verslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft over veiligheid, diplomatie en buitenlands beleid.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De Russische Doemaverkiezingen zijn voorbij en de beer is los, zo lijkt het. In overdrachtelijke zin natuurlijk, want Rusland is geen beer maar - in handen van Vladimir Poetin - een revanchistische kernwapenstaat die ongenadige interne repressie nu al vele jaren koppelt aan externe agressie.
Nu staat de Russische leider wéér klaar om olie op het vuur te gooien - ondanks de signalen dat de oorlogsmoeheid onder Russen toeneemt. Poetin doet dat ook op het grondgebied van Europese landen die Oekraïne helpen zich te verdedigen met materiële en financiële steun. De frequentie van aanslagen, sabotage (in Leipzig ook met explosieven) getuigt ervan, net als de incidenten - zoals schieten met lichtkogels op een Deense helikopter - die helemaal fout kunnen gaan, en de oorlogszuchtige retoriek die Russische ambtsdragers over Europa uitstorten.
Het is goed dat niet alleen regeringen, maar ook burgers en bedrijven in Europa zich bewuster worden van deze Russische campagne - en daardoor weerbaarder. Alertheid en waakzaamheid helpen daarbij, paniek niet. Want onrust en tweedracht hier zijn precies de bedoeling. Moskou ziet de groeiende krachten in Europa, op de rechter- én linkerflank, die de steun aan Oekraïne ondermijnen - en hoopt deze te versterken.
Dat daarbij, net als in de herfst van 2022 toen Rusland werd teruggedrongen op het slagveld, opnieuw kernwapens retorisch in stelling worden gebracht, toont onbedoeld Poetins onmacht de situatie naar zijn hand te zetten.
Toch ligt de kern van het conflict - en verreweg het grootste gevaar - in de agressie tegen Oekraïne. Terwijl de regering-Trump (de enige door Poetin geaccepteerde gesprekpartner) weer initiatieven lanceert gericht op de-escalatie, blijkt uit alle Russische gedragingen dat Poetin vooralsnog aast op verdere escalatie. De president perst zijn eigen volk letterlijk uit om de mannen en middelen te blijven vinden om een naburig volk te vernietigen. Daarbij lijkt het huidige Russische voordeel in de luchtoorlog deze winter tot de zwartste Europese winter te maken die het continent in tachtig jaar meemaakte.
Dáár - in de dreigende vernietiging van Oekraïnes grote steden - moet de focus liggen van Europese landen. Daar moeten de spoedberaden over gaan. Wat kan Europa hiertegen nog meer doen dan al in de plannen staat?
President Volodymyr Zelensky zei donderdag tegen Financial Times dat Poetin zijn militaire leiders opdracht heeft gegeven geen enkele restrictie meer te hanteren in de oorlog, ‘er zijn geen regels meer’, wat de sterk toegenomen aanvallen op civiele doelen zou verklaren. Zeker is, dat naast Poetins armageddon-retoriek tegen het Westen er een verwoestende luchtcampagne op gang is gekomen waarin geen doel wordt gespaard.
Woonflats veranderen in vuurzeeën, bibliotheken gaan in as op, ziekenhuizen, wetenschappelijke centra - zij allen worden in het hart getroffen terwijl ook treinen en bussen met burgers stelselmatig onder vuur worden genomen. En deze winter hoopt Poetin de hele energievoorziening van grote steden lam te leggen.
Later deze maand wordt er opnieuw gesproken over mogelijke gedeeltelijke staakt-het-vuren (bijvoorbeeld op het gebied van energie en inzake handelsroutes in de Zwarte Zee). Oekraïne zou er grif voor tekenen, maar voorlopig heeft Vladimir Poetin andere plannen. In deze donkere dagen koopt Kyiv niets voor Europese paniek over zijn eigen veiligheid, maar heeft het alle steun nodig die het kan krijgen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant